Loading...

Verse 37:1

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا

سوگند به (فرشتگان) صف کشیده.

Verse 37:2

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا

پس سوگند به (فرشتگان) باز دارنده،

Verse 37:3

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا

و به تلاوت کنندگان ذکر (= قرآن)،

Verse 37:4

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ

که همانا معبود شما یکی است.

Verse 37:5

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ

پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌هاست، و پروردگار مشرق‌ها.

Verse 37:6

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ

بی‌گمان ما آسمان دنیا (= پایین) را به زیور ستارگان بیاراستیم.

Verse 37:7

وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ

و از هر شیطان سر کشی حفظ کردیم.

Verse 37:8

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ

(تا) به (سخنان) عالم بالا گوش فرا ندهند، و از هر سو (بوسیلۀ شهاب) زده (و رانده) می‌شوند.

Verse 37:9

دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ

(آن‌ها به سختی) عقب رانده می‌شوند، و برای آن‌ها عذاب دایمی است.

Verse 37:10

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

مگر کسی‌که ناگهان چیزی را برباید، پس شهابی درخشان او را دنبال می‌کند.

Verse 37:11

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭ

پس (ای پیامبر) از آن‌ها بپرس که آیا آفرینش آن‌ها سخت‌تر است، یا (آفرینش) آنچه ما آفریده‌ایم، ما آن‌ها را از گل چسپنده‌ای آفریدیم.

Verse 37:12

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ

بلکه تو (از انکار آن‌ها) در شگفت شدی، و آن‌ها مسخره می‌کنند.

Verse 37:13

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ

و هنگامی‌که پند داده شوند، پند نمی‌پذیرند.

Verse 37:14

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ

و هنگامی‌که معجز‌ه‌ای ببینند (آنرا) مسخره می‌کنند.

Verse 37:15

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

و می‌گویند: «این جز جادویی آشکار نیست،

Verse 37:16

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

آیا هنگامی‌که مردیم و به خاک و استخوان‌های (پوسیده، مبدل) شدیم، (دوباره) بر انگیخته خواهیم شد؟!

Verse 37:17

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ

آیا نیاکان نخستین ما (نیز بر انگیخته می‌شوند؟!)»

Verse 37:18

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ

بگو: «آری، و شما خوار و زبون (زنده) می‌شوید».

Verse 37:19

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ

پس آن تنها یک بانگ (سهمناک) است، ناگهان آن‌ها (از قبرها بیرون می‌آیند و) می‌نگرند.

Verse 37:20

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

و گویند: «وای بر ما این (همان) روز جزا است!»

Verse 37:21

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

(آری) این (همان) روز داوری است، که شما آن را تکذیب می‌کردید.

Verse 37:22

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ

(به فرشتگان فرمان داده می‌شود) گرد آورید کسانی را که ستم کردند، و (همپایگان و) همراهانشان و آنچه را می‌پرستیدند.

Verse 37:23

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ

به جای الله، پس (همۀ) آن‌ها را به راه دوزخ هدایت کنید.

Verse 37:24

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ

و آن‌ها را نگاه دارید که یقینا باز خواست خواهند شد.

Verse 37:25

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ

شما را چه شده است که یکدیگر را یاری نمی‌دهید؟!

Verse 37:26

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ

بلکه آن‌ها امروز (همه) تسلیم (و فرمانبردار) هستند.

Verse 37:27

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ

آن‌ها سوال کنان رو به یکدیگر کنند،

Verse 37:28

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ

(به سردمداران) گویند: «به راستی که شما (برای گمراه کردن ما) از (راه) خیر خواهی به نزد ما می‌آمدید».

Verse 37:29

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ

(سردمداران در پاسخ) گویند: «بلکه، شما خودتان مؤمن نبودید (تقصیر ما چیست؟!)

Verse 37:30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ

و ما هیچ‌گونه تسلطی بر شما نداشتیم، بلکه شما خود گروهی سر کش بودید.

Verse 37:31

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

پس فرمان پروردگارمان بر ما ثابت شد، البته ما چشندۀ (عذاب) خواهیم بود.

Verse 37:32

فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ

پس شما را گمراه کردیم، بی‌گمان ما (نیز) خود گمراه بودیم».

Verse 37:33

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ

پس مسلماً در آن روز همۀ آن‌ها (= پیروان و سردمداران) در عذاب شریک خواهند بود.

Verse 37:34

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ

بی‌شک ما با مجرمان این گونه رفتار می‌کنیم!

Verse 37:35

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ

آن‌ها (در دنیا چنان) بودند که چون به آن‌ها گفته می‌شد: «معبودی (به حق) جز الله نیست» سر کشی (و تکبر) می‌کردند.

Verse 37:36

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭ

و می‌گفتند: «آیا ما معبودان‌مان را به خاطر (سخن) شاعری دیوانه رها کنیم؟!»

Verse 37:37

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ

(چنین نیست) بلکه (پیامبر الله) حق را آورد، و پیامبران (پیشین) را تصدیق کرد.

Verse 37:38

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ

مسلماً شما عذاب دردناک را خواهید چشید.

Verse 37:39

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

و جز به آنچه می‌کردید، کیفر داده نمی‌شوید.

Verse 37:40

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

مگر بندگان مخلص الله،

Verse 37:41

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ

(که) آن‌ها رزق و روزی معین دارند.

Verse 37:42

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ

(انواع) میوه‌ها، و آنان گرامی داشتگانند.

Verse 37:43

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

در باغ‌هایی پر نعمت (بهشت)،

Verse 37:44

عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ

بر تخت‌ها رو به روی یکدیگر (نشسته‌اند).

Verse 37:45

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭ

گرداگردشان جامی از (شراب) روان می‌گردانند.

Verse 37:46

بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ

(شرابی) سفید (و) لذت‌بخش برای نوشندگان است.

Verse 37:47

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ

نه در آن تبهکاری (و فساد) است، و نه آن‌ها از آن (شراب) مست شوند.

Verse 37:48

وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ

و نزدشان (همسرانی) سیه چشم، دیده فرو هشته (که تنها به شوهران خود نظر دارند) خواهند بود.

Verse 37:49

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ

گویی آن‌ها بیضه‌های (شتر مرغ) در پرده پوشیده‌اند.

Verse 37:50

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ

پس آن‌ها سوال‌کنان رو به یکدیگر کنند.

Verse 37:51

قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ

یکی از آن‌ها گوید: «به راستی من (در دنیا) همنشینی داشتم.

Verse 37:52

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ

که (پیوسته) می‌گفت: آیا (واقعاً) تو از باور‌کنندگان (بعث و قیامت) هستی؟!

Verse 37:53

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

آیا وقتی‌که مردیم و خاک و استخوان‌های (پوسیده) شدیم، (زنده می‌شویم و) کیفرمان می‌دهند؟!»

Verse 37:54

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

(او به دوستان بهشتی‌اش) گوید: «آیا شما می‌توانید (به دوزخیان) بنگرید (و از او خبری بگیرید)؟!»

Verse 37:55

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ

پس (چشم برگرداند و) نگریست، ناگاه او را در میان دوزخ دید.

Verse 37:56

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ

گوید: به الله سوگند، نزدیک بود که مرا به هلاکت افکنی.

Verse 37:57

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ

و اگر نعمت پروردگارم نبود، من (نیز) از احضار شدگان (دوزخ) بودم.

Verse 37:58

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

(سپس به دوستان بهشتی خود گوید:) آیا ما (هرگز) نمی‌میریم (و در بهشت جاودان هستیم)

Verse 37:59

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

جز همان مرگ نخستین خود، (دیگر مرگی به سراغ‌مان نخواهد آمد) و ما (هرگز) عذاب نخواهیم شد؟!

Verse 37:60

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ

بی‌گمان این همان کامیابی بزرگ است!

Verse 37:61

لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ

(آری) عمل کنندگان باید برای چنین (پاداشی) عمل کنند.

Verse 37:62

أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

آیا برای پذیرایی این (نعمت‌های بهشتی) بهتر است یا درخت زقوم؟

Verse 37:63

إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّـٰلِمِينَ

همانا ما آن را ابتلای برای ستمکاران قرار دادیم.

Verse 37:64

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ

به راستی آن درختی است که از قعر جهنم می‌روید.

Verse 37:65

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ

شکوفه‌اش همانند سر‌های شیاطین است.

Verse 37:66

فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ

پس حتما آن‌ها (= جهنمیان) از آن می‌خورند، و شکم‌ها را از آن پر می‌کنند.

Verse 37:67

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ

آنگاه بر روی آن (خوراک) آمیزه‌ای از آب گرم (سوزان) دارند.

Verse 37:68

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ

سپس باز‌گشت آن‌ها به سوی جهنم است.

Verse 37:69

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ

بی‌گمان آن‌ها نیاکان خود را گمراه یافتند.

Verse 37:70

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ

پس این‌ها در دنبال آنان شتابان می‌روند.

Verse 37:71

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ

و به راستی پیش از آن‌ها بیشتر پیشینیان گمراه شدند.

Verse 37:72

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

و به تحقیق ما هشدار دهندگانی در میان آن‌ها فرستادیم.

Verse 37:73

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ

پس بنگر عاقبت هشدار یافتگان چگونه بود!

Verse 37:74

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

مگر بندگان مخلص الله.

Verse 37:75

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ

و یقیناً نوح ما را نِدا داد، پس (ما) چه خوب اجابت کننده‌ای هستیم.

Verse 37:76

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

و او و خاندانش را از اندوه بزرگ نجات دادیم.

Verse 37:77

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ

و تنها فرزندانش را باقی گذاشتیم [ تمام انسان‌ها از نسل سه فرزند نوح علیه السلام بنام: سام، و حام و یافث هستند، (به تفسیر ابن کثیر رجوع کنید).].

Verse 37:78

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

و برای او در میان امت‌های بعد (نام نیک) بر جای نهادیم.

Verse 37:79

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ

در میان جهانیان سلام بر نوح باد.

Verse 37:80

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

بی‌گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

Verse 37:81

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

یقیناً او از بندگان مؤمن ما بود.

Verse 37:82

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

آنگاه دیگران (= تکذیب کنندگان) را غرق کردیم.

Verse 37:83

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ

و همانا ابراهیم از پیروان او بود.

Verse 37:84

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

چون با قلب سلیم (خالی از شرک و شک و شهوت) به پیشگاه پروردگارش آمد.

Verse 37:85

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ

چون به پدر و قومش گفت: «چه چیزی را می‌پرستید؟!

Verse 37:86

أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

آیا به جای الله، معبود‌های دروغین می‌خواهید؟!

Verse 37:87

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

پس شما نسبت به پروردگار جهانیان چه گمان می‌برید؟!»

Verse 37:88

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ

پس (ابراهیم) یک نگاه به ستارگان نگریست.

Verse 37:89

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ

آنگاه گفت: «من بیمارم (و با شما به جشن نمی‌آیم)»

Verse 37:90

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ

پس آن‌ها پشت‌کنان از او دور شدند (و رفتند).

Verse 37:91

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

آنگاه پنهانی نزد معبودان‌شان رفت و گفت: «آیا (چیزی) نمی‌خورید؟

Verse 37:92

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ

شما را چه شده است که سخن نمی‌گویید».

Verse 37:93

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ

پس به سوی آنان روی آورد (و) ضربه‌ای محکم (با دست راست) بر آن‌ها زد (و بجز بُت بزرگ همه بت‌ها را درهم شکست).

Verse 37:94

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

پس آن‌ها (= قومش) شتابان به سوی او روی آوردند.

Verse 37:95

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

(ابراهیم) گفت: «آیا چیزی را می‌پرستید که خود تراشیده‌اید؟!

Verse 37:96

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

در حالی‌که الله شما را و آنچه را که انجام می‌دهید (و می‌سازید) آفریده است؟!»

Verse 37:97

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ

(بت پرستان) گفتند: «بنای (بلندی) برایش بسازید، و او را در (خرمن) آتش بیفکنید».

Verse 37:98

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ

پس آن‌ها در حق او نیرنگ و مکر ورزیدند و ما آن‌ها را (مغلوب و) پست ساختیم. (و آتش به فرمان الله سرد شد).

Verse 37:99

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ

و (ابراهیم) گفت: «من به سوی پروردگارم می‌روم، (او) مرا هدایت خواهد کرد.

Verse 37:100

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

پروردگارا! به من (فرزندی) از صالحان عطا فرما».

Verse 37:101

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍ

ما او را به (تولد) پسری بردبار [ آن پسر، حضرت اسماعیل علیه السلام بود که به اتفاق مسلمانان و اهل کتاب از حضرت اسحاق علیه السلام بزرگتر بود. (تفسیر ابن کثیر).] بشارت دادیم.

Verse 37:102

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ

پس هنگامی‌که (فرزندش) با او به (سن) سعی و کوشش رسید گفت: «ای فرزندم! من در خواب دیدم که تو را قربانی می‌کنم، ببین، تو چه نظر داری؟!» گفت: «پدرم، به آنچه مأمور شده‌ای، عمل کن، اگر الله بخواهد، مرا از صابران خواهی یافت». [خواب پیامبران علیهم السلام وحی است.]

Verse 37:103

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ

پس چون هردو تسلیم شدند، و (ابراهیم) او را به پیشانی (بر زمین) افکند.

Verse 37:104

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ

و او را ندا دادیم: «ای ابراهیم!

Verse 37:105

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

یقیناً خواب (خویش) را تحقق بخشیدی». بدون شک ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

Verse 37:106

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ

مسلماً این (خواب) آزمایشی آشکار بود.

Verse 37:107

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

و او را به ذبح بزرگی فدا دادیم.

Verse 37:108

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

و برای او در (میان) امت‌های بعد (نام نیک) بر جای نهادیم.

Verse 37:109

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ

سلام بر ابراهیم.

Verse 37:110

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

Verse 37:111

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بی‌گمان او از بندگان مؤمن ما بود.

Verse 37:112

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

و او را به (تولد) اسحاق پیامبری از شایستگان بشارت دادیم.

Verse 37:113

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ

و (ما) بر او و اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو، (افرادی) نیکوکار بودند، و (افرادی) آشکار بر خود ستم کردند.

Verse 37:114

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

و به راستی (ما) بر موسی و هارون منت نهادیم.

Verse 37:115

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

و آن دو و قوم‌شان را از اندوه بزرگ نجات دادیم.

Verse 37:116

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ

و یاریشان کردیم، پس آنان پیروز شدند.

Verse 37:117

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ

و به آن دو کتاب روشنگر دادیم.

Verse 37:118

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ

و آن دو را به راه راست هدایت کردیم.

Verse 37:119

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

و برای آنان در (میان) امت‌های بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم.

Verse 37:120

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

سلام بر موسی و هارون!

Verse 37:121

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

بی‌گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

Verse 37:122

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

یقیناً آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.

Verse 37:123

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

و بی‌گمان الیاس از رسولان (ما) بود.

Verse 37:124

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

چون به قومش گفت: «آیا پرهیزگاری نمی‌کنید؟!

Verse 37:125

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ

آیا (بت) «بعل» را می‌خوانید، و بهترین آفرینندگان را رها می‌کنید؟!

Verse 37:126

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

الله که پروردگار شما و پروردگار نیاکان نخستین شماست».

Verse 37:127

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

پس (آن‌ها) او را تکذیب کردند، و یقیناً (همۀ) آنان (به جهنم) احضار خواهند شد.

Verse 37:128

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

مگر بندگان مخلص الله.

Verse 37:129

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

و برای او در (میان) امت‌های بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم.

Verse 37:130

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ

سلام بر «ال یاسین» (= الیاس).

Verse 37:131

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

Verse 37:132

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بی‌گمان او از بندگان مؤمن ما بود.

Verse 37:133

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

و یقیناً لوط از رسولان (ما) بود.

Verse 37:134

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

هنگامی‌که او و خانواده‌اش را همگی نجات دادیم.

Verse 37:135

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ

مگر پیر زنی که از باقی ماندگان بود.

Verse 37:136

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

سپس دیگران را هلاک کردیم.

Verse 37:137

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ

و شما (پیوسته) صبحگاهان بر (ویرانه‌های شهرهای) آن‌ها می‌گذرید.

Verse 37:138

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

و (همچنین) شامگاهان آیا نمی‌اندیشید؟!

Verse 37:139

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

و یقیناً یونس از رسولان (ما) بود.

Verse 37:140

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

هنگامی به کشتی پر (از مسافر و بار) گریخت.

Verse 37:141

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ

پس (اهل کشتی) قرعه زدند، پس (قرعه بنام او افتاد و) مغلوب شد.

Verse 37:142

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

آنگاه ماهی (عظیمی) او را بلعید، در حالی‌که او سزاوار نکوهش بود.

Verse 37:143

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ

پس اگر او از تسبیح‌گویان نبود [ چنانکه در سورۀ انبیاء آیه آمده.].

Verse 37:144

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

یقیناً تا روزی‌که (مردم) بر انگیخته می‌شوند، در شکمش باقی می‌ماند.

Verse 37:145

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

پس او را به سرزمین خشک (و خالی از گیاه) افکندیم، در حالی‌که او بیمار بود،

Verse 37:146

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ

و درخت کدویی بر (فراز) او رویاندیم (تا زیر سایۀ آن آرام بگیرد).

Verse 37:147

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

و او را بسوی یکصد هزار نفر (از قومش) یا بیشتر فرستادیم.

Verse 37:148

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ

پس (آن‌ها) ایمان آوردند، بنا براین تا مدتی آنان را (از نعمت‌های زندگی) بهره‌مند ساختیم.

Verse 37:149

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ

پس (ای پیامبر) از آنان (= مشرکان) بپرس: آیا دختران از آنِ پروردگارت است، و پسران از آنِ آن‌هاست؟

Verse 37:150

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ

آیا ما فرشتگان را مؤنث آفریدیم و آن‌ها حاضر بودند؟

Verse 37:151

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ

آگاه باش! بی‌گمان آن‌ها از (روی تهمت و) دروغ‌گویی‌شان است که می‌گویند:

Verse 37:152

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ

«الله (فرزندی) زاده است» و یقیناً آن‌ها دروغ‌گو هستند.

Verse 37:153

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ

آیا (الله) دختران را بر پسران ترجیح داد؟

Verse 37:154

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

شما را چه شده است؟ چگونه حکم می‌کنید؟!

Verse 37:155

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

آیا نمی‌اندیشید؟!

Verse 37:156

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌ مُّبِينٌ

یا شما (بر ادعای خود) دلیل روشنی دارید؟!

Verse 37:157

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ

پس اگر راستگویید، کتاب‌تان را بیاورید.

Verse 37:158

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

و آن‌ها (= مشرکان) میان او (= الله) و جنیان (نسب و) خویشاوندی قرار دادند، در حالی‌که جنیان به خوبی می‌دانند که آنان احضار خواهند شد.

Verse 37:159

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

الله منزه است از آنچه توصیف می‌کنند.

Verse 37:160

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

مگر بندگان مخلص الله.

Verse 37:161

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ

پس شما (مشرکان) و آنچه می‌پرستید.

Verse 37:162

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ

(هرگز) نمی‌توانید بر (پرستش) آن (بت‌ها کسی را) گمراه کنید.

Verse 37:163

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ

مگر کسی‌که راهی (آتش) جهنم باشد.

Verse 37:164

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ

(فرشتگان گفتند:) «و هیچ‌کس از ما نیست، مگر آن که جایگاه (و مقام) معلومی دارد.

Verse 37:165

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ

و همانا ما (برای اطاعت فرمان الله) به صف ایستاده‌ایم.

Verse 37:166

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ

و بی‌گمان ما تسبیح گویان (او) هستیم».

Verse 37:167

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ

و (کافران) پیوسته می‌گفتند:

Verse 37:168

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ

«اگر نزد ما کتابی از (کتاب‌های) پیشینیان می بود.

Verse 37:169

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

مسلماً ما از بندگان مخلص الله می‌شدیم».

Verse 37:170

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

پس (هنگامی‌که پیامبر برای آن‌ها قرآن آورد) آن‌ها به آن (قرآن) کافر شدند، و به زودی خواهند دانست.

Verse 37:171

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ

و به راستی وعدۀ ما برای بندگان فرستادۀ ما از پیش صادر شده است.

Verse 37:172

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ

که هر آینه آن‌ها یاری شدگانند.

Verse 37:173

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ

و بی‌گمان لشکر ما پیروزند.

Verse 37:174

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

پس (ای پیامبر) تا مدتی از آن‌ها (= مشرکان) روی بگردان.

Verse 37:175

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

و آن‌ها را ببین، پس (آن‌ها نیز، نتیجۀ کردار خود را) به زودی خواهند دید.

Verse 37:176

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

آیا آن‌ها برای (دیدن) عذاب ما شتاب دارند؟!

Verse 37:177

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ

پس چون (عذاب) بر آستانۀ خانه‌هایشان فرود آید، هشداریافتگان چه صبحگاه بدی خواهند داشت.

Verse 37:178

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

و تا مدتی از آن‌ها روی بگردان.

Verse 37:179

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

و (آن‌ها را) ببین، پس (آن‌ها نیز) به زودی خواهند دید.

Verse 37:180

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

پاک و منزه است پروردگار تو، پروردگار عزت، از آنچه (مشرکان) توصیف می‌کنند.

Verse 37:181

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ

و سلام، بر رسولان.

Verse 37:182

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

و سپاس و ستایشِ مخصوص الله است که پروردگار جهانیان است.