Surah As-Saffat

Verse 37:1

وَالصّٰٓفّٰتِ صَفًّا ۟ۙ

Waṣṣaaaffaati ṣaffaa.

শপত শাৰীবদ্ধ ফিৰিস্তাসকলৰ,

Verse 37:2

فَالزّٰجِرٰتِ زَجْرًا ۟ۙ

Fazzaajiraati zajraa.

লগতে কঠোৰ ধমক প্ৰদানকাৰীসকলৰ,

Verse 37:3

فَالتّٰلِیٰتِ ذِكْرًا ۟ۙ

Fattaaliyaati Ẓikraa.

আৰু উপদেশগ্ৰন্থ তিলাৱতকাৰীসকলৰ,

Verse 37:4

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ ۟ؕ

ʹInna ʹIlaahakum la-Waaḥid!―

নিশ্চয় তোমালোকৰ ইলাহ হৈছে এজন,

Verse 37:5

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ۟ؕ

Rabbus samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumaa wa-Rabbul mashaariq̣!

যিজন আকাশসমূহ, পৃথিৱী আৰু এই দুয়োৰে মধ্যৱৰ্তী সকলো বস্তুৰ প্ৰতিপালক আৰু উদয়স্থল সমূহৰো প্ৰতিপালক।

Verse 37:6

اِنَّا زَیَّنَّا السَّمَآءَ الدُّنْیَا بِزِیْنَةِ لْكَوَاكِبِ ۟ۙ

ʹInnaa zayyannas samaaa ʹad-dunyaa bizeenatinil kawaakib,―

নিশ্চয় আমি নিকটৱৰ্তী আকাশখনক নক্ষত্ৰৰাজিৰ সৌন্দৰ্যৰে সুশোভিত কৰিছোঁ,

Verse 37:7

وَحِفْظًا مِّنْ كُلِّ شَیْطٰنٍ مَّارِدٍ ۟ۚ

Wa-ḥifz̤̣am miñ kulli Shayṭaanim maarid,

আৰু (ইয়াক) ৰক্ষা কৰিছোঁ প্ৰত্যেক বিদ্ৰোহী চয়তানৰ পৰা।

Verse 37:8

لَا یَسَّمَّعُوْنَ اِلَی الْمَلَاِ الْاَعْلٰی وَیُقْذَفُوْنَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ ۟ۗۖ

Laa- yassammaʻoona ʹilal Malaʹil ʹAʻlaa wa-yuq̣ẓafoona miñ kulli jaanib,

ফলত সিহঁতে উৰ্দ্ধজগতৰ একোৱে শুনিব নোৱাৰে, কাৰণ কেউফালৰ পৰা সিহঁতৰ প্ৰতি নিক্ষেপ কৰা হয় (উল্কাপিণ্ড),

Verse 37:9

دُحُوْرًا وَّلَهُمْ عَذَابٌ وَّاصِبٌ ۟ۙ

Duḥoorañw Walahum ʻaẓaabuñw waaṣib,

সিহঁতক খেদি পঠিওৱাৰ বাবে, আৰু সিহঁতৰ বাবে আছে অবিৰাম শাস্তি।

Verse 37:10

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ۟

ʹIllaa man khaṭifal khaṭfata faʹatbaʻahoo shihaabuñ s̤aaq̣ib.

কিন্তু হঠাৎ কোনোবাই কিবা শুনিলে জ্বলন্ত উল্কাপিণ্ডই তাৰ প্ৰতি চোঁচা লয়।

Verse 37:11

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَّنْ خَلَقْنَا ؕ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّنْ طِیْنٍ لَّازِبٍ ۟

Fastaftihim ʹahum ʹashaddu khalq̣an ʹam man khalaq̣naa? ʹInnaa khalaq̣naahum miñ ṭeenil laazib!

এতেকে সিহঁতক (অবিশ্বাসীসকলক) সুধি চোৱাচোন, সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত সিহঁত বেছি জটিল, নে আমি আন আন যিবোৰ সৃষ্টি কৰিছোঁ সেইবোৰ (অধিক জটিল)? আমি সিহঁতক দেখোন আলতীয়া মাটিৰ পৰাহে সৃষ্টি কৰিছোঁ।

Verse 37:12

بَلْ عَجِبْتَ وَیَسْخَرُوْنَ ۪۟

Bal ʹajibta wa-yaskharoon,

বৰং তুমি বিস্ময়বোধ কৰিছা, আৰু সিহঁতে বিদ্ৰূপ কৰি আছে।

Verse 37:13

وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا یَذْكُرُوْنَ ۪۟

Wa-ʹiẓaa ẓukkiroo laa- yaẓkuroon,―

আৰু যেতিয়া সিহঁতক উপদেশ দিয়া হয়, তেতিয়া সিহঁতে সেয়া গ্ৰহণ নকৰে।

Verse 37:14

وَاِذَا رَاَوْا اٰیَةً یَّسْتَسْخِرُوْنَ ۪۟

Wa-ʹiẓaa raʹaw ʹaayatañ yastaskhiroon.

আৰু যেতিয়া সিহঁতে কোনো নিদৰ্শন দেখে, তেতিয়া সিহঁতে উপহাস কৰে।

Verse 37:15

وَقَالُوْۤا اِنْ هٰذَاۤ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِیْنٌ ۟ۚۖ

Wa-q̣aalooo ʹin haaẓaaa ʹillaa siḥrum mubeen!

আৰু কয়, ‘এইটো দেখোন সুস্পষ্ট যাদুৰ বাহিৰে আন একো নহয়।

Verse 37:16

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ ۟ۙ

ʹA-ʹiẓaa mitnaa wa-kunnaa turabañw waʻiz̤̣aaman ʹa-ʹinnaa lamabʻoos̤oon.

‘আমি যেতিয়া মৃত্যুবৰণ কৰিম লগতে মাটি আৰু অস্থিত পৰিণত হম, তথাপিও আমাক পুনৰুত্থিত কৰা হ’বনে?

Verse 37:17

اَوَاٰبَآؤُنَا الْاَوَّلُوْنَ ۟ؕ

ʹA-waʹaabaaaʹunal ʹawwaloon?

‘আৰু আমাৰ পিতৃ-পুৰুষ সকলোকো’?

Verse 37:18

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دَاخِرُوْنَ ۟ۚ

Q̣ul naʻam wa-ʹañtum daakhiroon.

কোৱা, ‘হয়, আৰু (তেতিয়া) তোমালোক হ’বা লাঞ্ছিত’।

Verse 37:19

فَاِنَّمَا هِیَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ یَنْظُرُوْنَ ۟

Faʹinnamaa hiya zajratuñw waaḥidatuñ faʹiẓaa hum yañz̤̣uroon!

এতেকে সেয়া হ’ব কেৱল এটা প্ৰচণ্ড ধমক, ফলত তৎক্ষণাৎ সিহঁতে থৰ লাগি চাই থাকিব।

Verse 37:20

وَقَالُوْا یٰوَیْلَنَا هٰذَا یَوْمُ الدِّیْنِ ۟

Wa-q̣aaloo yaa-waylanaa haaẓaa Yawmud deen!

আৰু সিহঁতে ক’ব, ‘হায়! দুৰ্ভাগ্য আমাৰ! এইটোৱে দেখোন প্ৰতিদান দিৱস’।

Verse 37:21

هٰذَا یَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِیْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ ۟۠

Haaẓaa Yawmul Faṣlil laẓee kuñtum̃ bihee tukaẓẓiboon!

(সিহঁতক কোৱা হ’ব) এইটোৱেই হৈছে ফয়চালাৰ দিন, যিটোক তোমালোকে অবিশ্বাস কৰিছিলা।

Verse 37:22

اُحْشُرُوا الَّذِیْنَ ظَلَمُوْا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوْا یَعْبُدُوْنَ ۟ۙ

ʹUḥshurul laẓeena z̤̣alamoo wa-ʹazwaajahum wa-maa kaanoo yaʻbudoon.

(ফিৰিস্তাসকলক কোৱা হ’ব) ‘একত্ৰিত কৰা যালিমসকলক আৰু সিহঁতৰ সঙ্গী-সাৰথিসকলক আৰু সেইসকলকো যিসকলৰ সিহঁতে ইবাদত কৰিছিল,

Verse 37:23

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَاهْدُوْهُمْ اِلٰی صِرَاطِ الْجَحِیْمِ ۟

Miñ doonil laahi fahdoohum ʹilaa Ṣiraaṭil Jaḥeem!

আল্লাহৰ বাহিৰে। তথা সিহঁতক জাহান্নামৰ পথ দেখুৱাই দিয়া,

Verse 37:24

وَقِفُوْهُمْ اِنَّهُمْ مَّسْـُٔوْلُوْنَ ۟ۙ

Waq̣ifoohum ʹinnahum masʹooloon:

‘আৰু সিহঁতক ৰখোৱাচোন, নিশ্চয় সিহঁতক প্ৰশ্ন কৰা হ’ব।

Verse 37:25

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُوْنَ ۟

Maa- lakum laa- tanaaṣaroon?

‘কি হ’ল তোমালোকৰ, তোমালোকে ইজনে সিজনক (এতিয়া) সহায় নকৰা কিয়’?

Verse 37:26

بَلْ هُمُ الْیَوْمَ مُسْتَسْلِمُوْنَ ۟

Bal humul yawma mustaslimoon;

বৰং আজি সিহঁতে আত্মসমৰ্পণ কৰিছে।

Verse 37:27

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰی بَعْضٍ یَّتَسَآءَلُوْنَ ۟

Wa-ʹaq̣bala baʻḍuhum ʻalaa baʻḍiñy yatasaaaʹaloon.

আৰু সিহঁতে ইজনে সিজনৰ মুখামুখি হৈ সোধ-পোছ কৰিব,

Verse 37:28

قَالُوْۤا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَاْتُوْنَنَا عَنِ الْیَمِیْنِ ۟

Q̣aalooo ʹinnakum kuñtum taʹtoonanaa ʻanil yameen!

সিহঁতে ক’ব, ‘নিশ্চয় তোমালোকে আমাৰ ওচৰলৈ শপত লৈ আহিছিলা’।

Verse 37:29

قَالُوْا بَلْ لَّمْ تَكُوْنُوْا مُؤْمِنِیْنَ ۟ۚ

Q̣aaloo bal lam takoonoo Muʹmineen!

সিহঁতে (নেতৃস্থানীয় কাফিৰবিলাকে) ক’ব, ‘বৰং তোমালোকেই মুমিন নাছিলা,

Verse 37:30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَیْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ ۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِیْنَ ۟

Wa-maa kaana lanaa ʻalaykum miñ sulṭaan. Bal kuñtum q̣awmañ ṭaag̣een!

‘আৰু তোমালোকৰ ওপৰত আমাৰ কোনো কৰ্তৃত্ব নাছিল; দৰাচলতে তোমালোকেই আছিলা সীমালংঘনকাৰী সম্প্ৰদায়।

Verse 37:31

فَحَقَّ عَلَیْنَا قَوْلُ رَبِّنَاۤ ۖۗ اِنَّا لَذَآىِٕقُوْنَ ۟

Faḥaq̣q̣a ʻalaynaa Q̣awlu Rabbinaaa ʹinnaa laẓaaaʹiq̣oon.

‘সেয়ে আমাৰ বিৰুদ্ধে আমাৰ প্ৰতিপালকৰ কথা সত্য প্ৰমাণিত হৈছে, গতিকে নিশ্চিতভাৱে আমি শাস্তি আস্বাদন কৰিব লাগিব।

Verse 37:32

فَاَغْوَیْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِیْنَ ۟

Faʹag̣waynaakum ʹinnaa kunnaa g̣aaween.

‘এতেকে আমিয়েই তোমালোকক বিভ্ৰান্ত কৰিছিলোঁ, কাৰণ আমি নিজেই বিভ্ৰান্ত আছিলোঁ’।

Verse 37:33

فَاِنَّهُمْ یَوْمَىِٕذٍ فِی الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ ۟

Faʹinnahum Yawmaʹiẓiñ fil ʻAẓaabi mushtarikoon.

এতেকে নিশ্চয় সেইদিনা সিহঁত আটায়ে শাস্তিত অংশীদাৰ হ’ব।

Verse 37:34

اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِیْنَ ۟

ʹInnaa kaẓaalika nafʻalu bil-mujrimeen.

নিশ্চয় আমি অপৰাধীবিলাকৰ লগত এনেকুৱা আচৰণেই কৰোঁ।

Verse 37:35

اِنَّهُمْ كَانُوْۤا اِذَا قِیْلَ لَهُمْ لَاۤ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُۙ یَسْتَكْبِرُوْنَ ۟ۙ

ʹInnahum kaanooo ʹiẓaa q̣eela lahum ˹Laaa ʹilaaha ʹillal laahu˺ yastakbiroon,

সিহঁতক যেতিয়া কোৱা হৈছিল, ‘আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য ইলাহ নাই’, তেতিয়া সিহঁতে অহংকাৰ কৰিছিল।

Verse 37:36

وَیَقُوْلُوْنَ اَىِٕنَّا لَتَارِكُوْۤا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُوْنٍ ۟ؕ

Wa-yaq̣ooloona ʹaʹinnaa lataarikooo ʹaalihatinaa lishaaʻirim majnoon?

আৰু কৈছিল, ‘আমি এজন উন্মাদ কবিৰ কথাত আমাৰ ইলাহসমূহক বৰ্জন কৰিম নেকি’?

Verse 37:37

بَلْ جَآءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِیْنَ ۟

Bal jaaaʹa bil-Ḥaq̣q̣i wa-ṣaddaq̣al mursaleen.

বৰং তেওঁ সত্য লৈ আহিছে আৰু (বিগত) ৰাছুলসকলকো তেওঁ সত্য বুলি স্বীকাৰ কৰিছে।

Verse 37:38

اِنَّكُمْ لَذَآىِٕقُوا الْعَذَابِ الْاَلِیْمِ ۟ۚ

ʹInnakum laẓaaaʹiq̣ul ʻAẓaabil ʹAleem;

নিশ্চয় তোমালোকে যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি ভোগ কৰিবা,

Verse 37:39

وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ۟ۙ

Wa-maa tujzawna ʹillaa maa- kuñtum taʻmaloon;

আৰু তোমালোকে যি কৰিছিলা কেৱল তাৰেই প্ৰতিফল লাভ কৰিবা,

Verse 37:40

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِیْنَ ۟

ʹIllaa ʻibaadal laahil mukhlaṣeen.

কিন্তু তেওঁলোক নহয়, যিসকল আল্লাহৰ একনিষ্ঠ বান্দা।

Verse 37:41

اُولٰٓىِٕكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُوْمٌ ۟ۙ

ʹUlaaaʹika lahum Rizq̣um maʻloom,

তেওঁলোকৰ বাবে আছে নিৰ্ধাৰিত ৰিজিক্ব (জীৱিকা),

Verse 37:42

فَوَاكِهُ ۚ وَهُمْ مُّكْرَمُوْنَ ۟ۙ

Fawaakihu wa-hum mukramoon,

ফল-মূল; আৰু তেওঁলোক হ’ব সন্মানিত,

Verse 37:43

فِیْ جَنّٰتِ النَّعِیْمِ ۟ۙ

Fee Jannaatin Naʻeem,

(তেওঁলোকে বসবাস কৰিব) নিয়ামতেৰে ভৰা জান্নাতত,

Verse 37:44

عَلٰی سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِیْنَ ۟

ʻAlaa sururim mutaq̣aabileen:

তেওঁলোকে মুখামুখি হৈ আসনত বহিব।

Verse 37:45

یُطَافُ عَلَیْهِمْ بِكَاْسٍ مِّنْ مَّعِیْنٍ ۟ۙ

Yuṭaafu ʻalayhim̃ bikaʹsim mim maʻeen,

তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ঘূৰি পৰিবেশন কৰা হ’ব বিশুদ্ধ সুৰাপূৰ্ণ পাত্ৰ,

Verse 37:46

بَیْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشّٰرِبِیْنَ ۟ۚۖ

Bayḍaaaʹa laẓẓatillish shaaribeen,

শুভ্ৰ উজ্জ্বল, যিবোৰ পানকাৰীসকলৰ বাবে হ’ব সোৱাদপূৰ্ণ।

Verse 37:47

لَا فِیْهَا غَوْلٌ وَّلَا هُمْ عَنْهَا یُنْزَفُوْنَ ۟

Laa- feehaa g̣awluñw walaa hum ʻanhaa yuñzafoon.

তাত ক্ষতিকৰ একো নাথাকিব আৰু তেওঁলোকে এইবোৰৰ দ্বাৰা মাতোৱালো (নিচাগ্ৰস্তও) নহ’ব।

Verse 37:48

وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ عِیْنٌ ۟ۙ

Wa-ʻiñdahum q̣aaṣiraatuṭ ṭarfi ʻeen,

তেওঁলোকৰ লগত থাকিব আনত নয়না, ডাঙৰ চকু বিশিষ্টা (হূৰসকল)।

Verse 37:49

كَاَنَّهُنَّ بَیْضٌ مَّكْنُوْنٌ ۟

Kaʹannahunna bayḍum maknoon.

তেওঁলোক যেনিবা আচ্ছাদিত কণী।

Verse 37:50

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰی بَعْضٍ یَّتَسَآءَلُوْنَ ۟

Faʹaq̣bala baʻḍuhum ʻalaa baʻḍiñy yatasaaaʹaloon.

তাৰ পিছত তেওঁলোকে পৰস্পৰে মুখামুখি হৈ সোধ-পোছ কৰিব।

Verse 37:51

قَالَ قَآىِٕلٌ مِّنْهُمْ اِنِّیْ كَانَ لِیْ قَرِیْنٌ ۟ۙ

Q̣aala q̣aaaʹilum minhum ʹinnee kaana lee q̣areen,

তেওঁলোকৰ মাজৰ কোনোবাই ক’ব, ‘(পৃথিৱীত) মোৰ এজন সঙ্গী আছিল,

Verse 37:52

یَّقُوْلُ اَىِٕنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِیْنَ ۟

Yaq̣oolu ʹa-ʹinnaka laminal muṣaddiq̣een?

সি কৈছিল, তুমিও সিহঁতৰ অন্তৰ্ভুক্ত নেকি, যিসকলে বিশ্বাস কৰে যে,

Verse 37:53

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدِیْنُوْنَ ۟

ʹA-ʹiẓaa mitnaa wa-kunnaa turaabañw waʻiz̤̣aaman ʹa-ʹinnaa lamadeenoon?

‘আমি যেতিয়া মৃত্যুবৰণ কৰিম আৰু আমি মাটি তথা অস্থিত পৰিণত হ'ম তেতিয়াও আমাক প্ৰতিফল দিয়া হ’বনে’?

Verse 37:54

قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُّطَّلِعُوْنَ ۟

Q̣aala hal ʹañtum muṭṭaliʻoon?

আল্লাহে ক’ব, ‘তোমালোকে তাক দেখিব বিচৰা নেকি’?

Verse 37:55

فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فِیْ سَوَآءِ الْجَحِیْمِ ۟

Faṭṭalaʻa faraʹaahu fee sawaaaʹil Jaḥeem.

তাৰ পিছত তেওঁ জুমি চাব আৰু তাক দেখা পাব জাহান্নামৰ মধ্যস্থলত;

Verse 37:56

قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَّ لَتُرْدِیْنِ ۟ۙ

Q̣aala tallaahi ʹiñ kitta laturdeen!

তেওঁ ক’ব, ‘আল্লাহৰ শপত! তুমিতো মোক প্ৰায় ধ্বংসই কৰিছিলা,

Verse 37:57

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّیْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِیْنَ ۟

Wa-lawlaa Niʻmatu Rabbee lakuñtu minal muḥḍareen!

‘মোৰ প্ৰতিপালকৰ অনুগ্ৰহ নহ’লে, ময়ো দেখোন (জাহান্নামত) উপস্থিতকৃত ব্যক্তিসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হ’লোঁহেঁতেন।

Verse 37:58

اَفَمَا نَحْنُ بِمَیِّتِیْنَ ۟ۙ

ʹAfamaa naḥnu bimayyiteen,

(যিকে নহওক এতিয়া) আমাৰ আৰু দুনাই মৃত্যু নহয়,

Verse 37:59

اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُوْلٰی وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِیْنَ ۟

ʹIllaa mawtatanal ʹoolaa wa-maa naḥnu bimuʻaẓẓabeen?

‘আমাৰ প্ৰথম মৃত্যুৰ পিছত আৰু আমাক শাস্তিও দিয়া নহ'ব!’

Verse 37:60

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیْمُ ۟

ʹInna haaẓaa lahuwal fawzul ʻaz̤̣eem!

নিশ্চয় এইটোৱেই হৈছে সেই মহা সফলতা।

Verse 37:61

لِمِثْلِ هٰذَا فَلْیَعْمَلِ الْعٰمِلُوْنَ ۟

Limis̤li haaẓaa falyaʻmalil ʻaamiloon.

এনেকুৱা সফলতাৰ বাবেই আমলকাৰীসকলে আমল কৰা উচিত,

Verse 37:62

اَذٰلِكَ خَیْرٌ نُّزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّوْمِ ۟

ʹAẓaalika khayrun nuzulan ʹam Shajaratuz Zaq̣q̣oom?

(কোৱাচোন) আপ্যায়নৰ বাবে এইবোৰেই উত্তম নে যাক্কূম গছ উত্তম?

Verse 37:63

اِنَّا جَعَلْنٰهَا فِتْنَةً لِّلظّٰلِمِیْنَ ۟

ʹInnaa jaʻalnaahaa fitnatal liz̤̣z̤̣aalimeen.

নিশ্চয় আমি যালিমসকলৰ বাবে ইয়াক পৰীক্ষাস্বৰূপ সৃষ্টি কৰিছোঁ,

Verse 37:64

اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِیْۤ اَصْلِ الْجَحِیْمِ ۟ۙ

ʹInnahaa shajaratuñ takhruju feee ʹaṣlil Jaḥeem:

এই গছজোপা উৎপন্ন হয় জাহান্নামৰ তলৰ পৰা,

Verse 37:65

طَلْعُهَا كَاَنَّهٗ رُءُوْسُ الشَّیٰطِیْنِ ۟

Ṭalʻuhaa kaʹannahoo ruʹoosush shayaaṭeen:

ইয়াৰ থোপা হৈছে যেনিবা চয়তানৰ মূৰ,

Verse 37:66

فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُوْنَ مِنْهَا فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَ ۟ؕ

Faʹinnahum laʹaakiloona minhaa famaaliʹoona minhal buṭoon.

নিশ্চয় সিহঁতে ইয়াক ভক্ষণ কৰিব আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই পেট ভৰাব।

Verse 37:67

ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَیْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِیْمٍ ۟ۚ

S̤umma ʹinna lahum ʻalayhaa lashawbam min ḥameem.

ইয়াৰ পিছতো সিহঁতৰ বাবে থাকিব উতলা পানীৰ মিশ্ৰণ।

Verse 37:68

ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاۡاِلَی الْجَحِیْمِ ۟

S̤umma ʹinna marjiʻahum laʹilal Jaḥeem.

তাৰ পিছত সিহঁতৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন হ’ব জাহান্নামৰ জুইৰ ফালে।

Verse 37:69

اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَآءَهُمْ ضَآلِّیْنَ ۟ۙ

ʹInnahum ʹalfaw ʹaabaaaʹahum ḍaaalleen;

নিশ্চয় সিহঁতে সিহঁতৰ পিতৃ-পুৰুষসকলক পথভ্ৰষ্ট পাইছিল,

Verse 37:70

فَهُمْ عَلٰۤی اٰثٰرِهِمْ یُهْرَعُوْنَ ۟

Fahum ʻalaaa ʹaas̤aarihim yuhraʻoon!

তথাপিও সিহঁতে সিহঁতৰ অনুসৰণত ক্ষীপ্ৰতা দেখুৱাইছিল।

Verse 37:71

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلِیْنَ ۟ۙ

Wa-laq̣ad ḍalla q̣ablahum ʹaks̤arul ʹawwaleen;―

নিশ্চয় সিহঁতৰ পূৰ্বেও পূৰ্বৱৰ্তীসকলৰ মাজৰ সৰহভাগ মানুহেই বিপথগামী হৈছিল,

Verse 37:72

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فِیْهِمْ مُّنْذِرِیْنَ ۟

Wa-laq̣ad ʹarsalnaa feehim muñẓireen;―

অৱশ্যে আমি সিহঁতৰ মাজতো সতৰ্ককাৰী প্ৰেৰণ কৰিছিলোঁ।

Verse 37:73

فَانْظُرْ كَیْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِیْنَ ۟ۙ

Fañz̤̣ur kayfa kaana ʻAaq̣ibatul muñẓareen,―

এতেকে চোৱা, যিসকলক সতৰ্ক কৰা হৈছিল, সিহঁতৰ পৰিণাম কি হৈছিল!

Verse 37:74

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِیْنَ ۟۠

ʹIllaa ʻibaadal laahil mukhlaṣeen.

কিন্তু আল্লাহৰ একনিষ্ঠ বান্দাসকলৰ বিষয়টো সুকীয়া।

Verse 37:75

وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِیْبُوْنَ ۟ؗۖ

Wa-laq̣ad naadaanaa Nooḥuñ falaniʻmal Mujeeboon,

আৰু নিশ্চয় নূহে আমাক আহ্বান কৰিছিল, এতেকে (চোৱা) আমি কিমান উত্তমভাৱে সঁহাৰি জনাইছিলোঁ!

Verse 37:76

وَنَجَّیْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِیْمِ ۟ؗۖ

Wa-najjaynaahu wa-ʹahlahoo minal Karbil ʻAz̤̣eem,

তেওঁক আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালবৰ্গক আমি মহাসংকটৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছিলোঁ।

Verse 37:77

وَجَعَلْنَا ذُرِّیَّتَهٗ هُمُ الْبٰقِیْنَ ۟ؗۖ

Wa-jaʻalnaa ẓurriyyatahoo humul baaq̣een.

আৰু তেওঁৰ বংশধৰসকলকহে আমি অৱশিষ্ট ৰাখিছিলোঁ,

Verse 37:78

وَتَرَكْنَا عَلَیْهِ فِی الْاٰخِرِیْنَ ۟ؗۖ

Wa-taraknaa ʻalayhi fil ʹaakhireen:

আৰু আমি পৰবৰ্তীসকলৰ মাজত তেওঁৰ সুখ্যাতি ৰাখি দিছোঁ।

Verse 37:79

سَلٰمٌ عَلٰی نُوْحٍ فِی الْعٰلَمِیْنَ ۟

Salaamun ʻalaa Nooḥiñ fil ʻaalameen!

সমগ্ৰ সৃষ্টিৰ মাজত নূহৰ প্ৰতি শান্তি বৰ্ষিত হওক।

Verse 37:80

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنِیْنَ ۟

ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

সৎকৰ্মশীলসকলক আমি এনেকুৱাই প্ৰতিদান দি থাকোঁ।

Verse 37:81

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInnahoo min ʻibaadinal Muʹmineen.

নিশ্চয় তেওঁ আছিল আমাৰ মুমিন বান্দাসকলৰ অন্যতম।

Verse 37:82

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِیْنَ ۟

S̤umma ʹag̣raq̣nal ʹaakhareen.

তাৰ পিছত ডুবাই মাৰিছিলোঁ আনটো দলক।

Verse 37:83

وَاِنَّ مِنْ شِیْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِیْمَ ۟ۘ

Wa-ʹinna miñ Sheeʻatihee laʹIbraaheem.

আৰু নিশ্চয় ইব্ৰাহীমো আছিল তেওঁৰ অনুসাৰীসকলৰেই অন্তৰ্ভুক্ত।

Verse 37:84

اِذْ جَآءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِیْمٍ ۟

ʹIẓ jaaaʹa Rabbahoo biq̣albiñ saleem.

স্মৰণ কৰা, যেতিয়া তেওঁ নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত বিশুদ্ধচিত্তে উপস্থিত হৈছিল,

Verse 37:85

اِذْ قَالَ لِاَبِیْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala liʹabeehi wa-q̣awmihee maaẓaa taʻbudoon?

যেতিয়া তেওঁ নিজ পিতৃক আৰু তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ক সুধিছিল, ‘তোমালোকে কিহৰ ইবাদত কৰি আছা?

Verse 37:86

اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِیْدُوْنَ ۟ؕ

ʹAʹifkan ʹaalihatañ doonal laahi tureedoon?

‘তোমালোকে আল্লাহৰ পৰিবৰ্তে অলীক উপাস্যবোৰকে বিচৰা নেকি?

Verse 37:87

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟

Famaa z̤̣annukum̃ bi-Rabbil ʻAalameen?

‘তেন্তে বিশ্বজগতৰ প্ৰতিপালক সম্পৰ্কে তোমালোকৰ ধাৰণা কি’?

Verse 37:88

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُوْمِ ۟ۙ

Fanaz̤̣ara naz̤̣ratañ fin Nujoom,

তাৰ পিছত তেওঁ তৰাসমূহৰ পিনে এবাৰ দৃষ্টিপাত কৰিলে।

Verse 37:89

فَقَالَ اِنِّیْ سَقِیْمٌ ۟

Faq̣aala ʹinnee saq̣eem!

আৰু ক’লে, ‘নিশ্চয় মই অসুস্থ’।

Verse 37:90

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِیْنَ ۟

Fatawallaw ʻanhu mudbireen.

তাৰ পিছত সিহঁতে পৃষ্ঠপ্ৰদৰ্শন কৰি তেওঁক এৰি গুচি গ’ল।

Verse 37:91

فَرَاغَ اِلٰۤی اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَاْكُلُوْنَ ۟ۚ

Faraag̣a ʹilaaa ʹaalihatihim faq̣aala ʹalaa taʹkuloon?...

তাৰ পিছত তেওঁ সংগোপনে সিহঁতৰ উপাস্যবোৰৰ ওচৰলৈ গ’ল, আৰু ক’লে, ‘তোমালোকে নোখোৱা কিয়’?

Verse 37:92

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُوْنَ ۟

Maa- lakum laa- tañṭiq̣oon?

‘কি হ’ল তোমালোকৰ, কথা নোকোৱা কিয়’?

Verse 37:93

فَرَاغَ عَلَیْهِمْ ضَرْبًا بِالْیَمِیْنِ ۟

Faraag̣a ʻalayhim ḍarbam bilyameen.

তাৰ পিছত তেওঁ সিহঁতৰ ওপৰত সজোৰে আঘাত কৰিলে।

Verse 37:94

فَاَقْبَلُوْۤا اِلَیْهِ یَزِفُّوْنَ ۟

Faʹaq̣balooo ʹilayhi yaziffoon.

ইপিনে মানুহে (ঘৰলৈ ঘূৰি আহি) তেওঁৰ ফালে ঢাপলি মেলিলে।

Verse 37:95

قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَ ۟ۙ

Q̣aala ʹataʻbudoona maa- tanḥitoon?

তেওঁ ক’লে, ‘তোমালোকে সেইবোৰৰ উপাসনা কৰা নেকি, যিবোৰক তোমালোকে নিজেই নিৰ্মাণ কৰা’?

Verse 37:96

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُوْنَ ۟

Wallaahu khalaq̣akum wa-maa taʻmaloon!

‘অথচ আল্লাহেই তোমালোকক সৃষ্টি কৰিছে আৰু তোমালোকে যি তৈয়াৰ কৰা সেইটোকো তেৱেঁই সৃষ্টি কৰিছে’।

Verse 37:97

قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْیَانًا فَاَلْقُوْهُ فِی الْجَحِیْمِ ۟

Q̣aalub noo lahoo bun-yaanañ faʹalq̣oohu fil Jaḥeem!

সিহঁতে ক’লে, ‘ইয়াৰ বাবে এটা স্থাপনা তৈয়াৰ কৰা, তাৰ পিছত ইয়াক জ্বলন্ত জুইত নিক্ষেপ কৰা’।

Verse 37:98

فَاَرَادُوْا بِهٖ كَیْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِیْنَ ۟

Faʹaraadoo bihee kaydañ fajaʻalnaahumul ʹasfaleen!

এইদৰেই সিহঁতে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে চক্ৰান্তৰ সংকল্প কৰিছিল; কিন্তু আমি সিহঁতক সম্পূৰ্ণৰূপে পৰাভূত কৰি দিলোঁ।

Verse 37:99

وَقَالَ اِنِّیْ ذَاهِبٌ اِلٰی رَبِّیْ سَیَهْدِیْنِ ۟

Wa-q̣aala ʹinnee ẓaahibun ʹilaa Rabbee sayahdeen!

তেওঁ ক’লে, ‘মই মোৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰলৈ গৈ আছোঁ, নিশ্চয় তেৱেঁই মোক হিদায়ত কৰিব,

Verse 37:100

رَبِّ هَبْ لِیْ مِنَ الصّٰلِحِیْنَ ۟

Rabbi hab lee minaṣ Ṣaaliḥeen!

‘হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোক এজন সৎকৰ্মপৰায়ণ সন্তান দান কৰা’।

Verse 37:101

فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِیْمٍ ۟

Fabashsharnaahu big̣ulaamin ḥaleem.

তাৰ পিছত আমি তেওঁক এজন সহিষ্ণু পুত্ৰৰ সুসংবাদ দিলোঁ।

Verse 37:102

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْیَ قَالَ یٰبُنَیَّ اِنِّیْۤ اَرٰی فِی الْمَنَامِ اَنِّیْۤ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰی ؕ قَالَ یٰۤاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ؗ سَتَجِدُنِیْۤ اِنْ شَآءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِیْنَ ۟

Falammaa balag̣a maʻahus saʻya q̣aala yaa-bunayya ʹinneee ʹaraa fil manaami ʹanneee ʹaẓbaḥuka fañz̤̣ur maaẓaa taraa! Q̣aala yaaaʹabatif ʻal maa- tuʹmar: satajiduneee ʹiñ shaaa ʹallaahu minaṣ Ṣaabireen!

এতেকে যেতিয়া শিশুটো তেওঁৰ পিতৃৰ সৈতে চলাফুৰা কৰা অৱস্থাত উপনীত হ’ল, তেতিয়া ইব্ৰাহীমে ক’লে, ‘হে মোৰ চেনেহৰ পুত্ৰ! মই সপোনত দেখিলোঁ যে, মই তোমাক জবেহ কৰি আছোঁ, এতিয়া কোৱাচোন তোমাৰ অভিমত কি’? পুত্ৰই ক’লে, ‘হে মোৰ পিতৃ! আপুনি যি আদেশপ্ৰাপ্ত হৈছে সেইটোৱেই কৰক। আল্লাহৰ ইচ্ছাত আপুনি মোক ধৈৰ্য্যশীলসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত পাব’।

Verse 37:103

فَلَمَّاۤ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِیْنِ ۟ۚ

Falammaaa ʹaslamaa wa-tallahoo liljabeen,

এতেকে তেওঁলোক উভয়ে যেতিয়া আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিলে আৰু ইব্ৰাহীমে তেওঁৰ পুত্ৰক তলমূৰ কৰি শুৱাই ল’লে,

Verse 37:104

وَنَادَیْنٰهُ اَنْ یّٰۤاِبْرٰهِیْمُ ۟ۙ

Wa-naadaynaahu ʹañy YaaaʹIbraaheem!

তেতিয়া আমি তেওঁক মাতি ক’লোঁ, ‘হে ইব্ৰাহীম!

Verse 37:105

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْیَا ۚ اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنِیْنَ ۟

Q̣ad ṣaddaq̣tar ruʹyaa! ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

‘তুমি নিশ্চয় সপোনৰ আদেশ পালন কৰিছা! নিশ্চয় এইদৰেই আমি সৎকৰ্মশীলসকলক পুৰস্কৃত কৰোঁ’।

Verse 37:106

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰٓؤُا الْمُبِیْنُ ۟

ʹInna haaẓaa lahuwal balaaaʹul mubeen.

নিশ্চয় এইটো আছিল এটা সুস্পষ্ট পৰীক্ষা।

Verse 37:107

وَفَدَیْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِیْمٍ ۟

Wa-fadaynaahu biẓibḥin ʻaz̤̣eem:

আৰু আমি তেওঁক মুক্ত কৰিলোঁ এটা মহা কুৰবানীৰ বিনিময়ত।

Verse 37:108

وَتَرَكْنَا عَلَیْهِ فِی الْاٰخِرِیْنَ ۟ۖ

Wa-taraknaa ʻalayhi fil ʹaakhireen:

আৰু আমি পৰবৰ্তীসকলৰ মাজত তেওঁৰ সুখ্যাতি ৰাখি দিছোঁ।

Verse 37:109

سَلٰمٌ عَلٰۤی اِبْرٰهِیْمَ ۟

Salaamun ʻalaaa ʹIbraaheem!

শান্তি বৰ্ষিত হওক ইব্ৰাহীমৰ ওপৰত।

Verse 37:110

كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنِیْنَ ۟

Kaẓaalika najzil Muḥsineen.

এইদৰেই আমি সৎকৰ্মশীলসকলক পুৰস্কৃত কৰোঁ।

Verse 37:111

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInnahoo min ʻIbaadinal Muʹmineen.

নিশ্চয় তেওঁ আছিল আমাৰ মুমিন বান্দাসকলৰ অন্যতম।

Verse 37:112

وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِیًّا مِّنَ الصّٰلِحِیْنَ ۟

Wa-bashsharnaahu biʹIsḥaaq̣a Nabiyyam minaṣ Ṣaaliḥeen.

আৰু আমি তেওঁক ইছহাক্বৰ সুসংবাদ দিছিলোঁ, তেওঁ আছিল এজন নবী, সৎকৰ্মশীলসকলৰ অন্যতম।

Verse 37:113

وَبٰرَكْنَا عَلَیْهِ وَعَلٰۤی اِسْحٰقَ ؕ وَمِنْ ذُرِّیَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِیْنٌ ۟۠

Wa-baaraknaa ʻalayhi wa-ʻalaaa ʹIsḥaaq̣: wa-miñ ẓurriyyatihimaa muḥsinuñw waz̤̣aalimul linafsihee mubeen.

আৰু আমি ইব্ৰাহীমৰ ওপৰত বৰকত দান কৰিছিলোঁ আৰু ইছহাক্বৰ ওপৰতো; আৰু তেওঁলোক উভয়েৰে বংশধৰসকলৰ মাজত আছিল কিছুমান সৎকৰ্মশীল আৰু কিছুমান আছিল নিজৰ প্ৰতি স্পষ্ট অত্যাচাৰী।

Verse 37:114

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰی مُوْسٰی وَهٰرُوْنَ ۟ۚ

Wa-laq̣ad manannaa ʻalaa Moosaa wa-Haaroon.

আৰু নিশ্চয় আমি অনুগ্ৰহ কৰিছিলোঁ মূছা আৰু হাৰূনৰ প্ৰতি,

Verse 37:115

وَنَجَّیْنٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِیْمِ ۟ۚ

Wa-najjaynaahumaa wa-q̣awmahumaa minal Karbil ʻAz̤̣eem;

আৰু তেওঁলোক উভয়কে আৰু তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়কো উদ্ধাৰ কৰিছিলোঁ মহাসংকটৰ পৰা।

Verse 37:116

وَنَصَرْنٰهُمْ فَكَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِیْنَ ۟ۚ

Wa-naṣarnaahum fakaanoo humul g̣aalibeen.

আৰু আমি তেওঁলোকক সহায় কৰিছিলোঁ, ফলত তেওঁলোকে বিজয়ী হৈছিল।

Verse 37:117

وَاٰتَیْنٰهُمَا الْكِتٰبَ الْمُسْتَبِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹaataynaahumal kitaabal mustabeen;

আৰু আমি উভয়কে বিশদ কিতাব প্ৰদান কৰিছিলোঁ।

Verse 37:118

وَهَدَیْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیْمَ ۟ۚ

Wa-hadaynaahumaṣ Ṣiraaṭal Mustaq̣eem.

আৰু উভয়কে আমি পৰিচালিত কৰিছিলোঁ সৰল পথত।

Verse 37:119

وَتَرَكْنَا عَلَیْهِمَا فِی الْاٰخِرِیْنَ ۟ۙ

Wa-taraknaa ʻalayhimaa fil ʹaakhireen:

আৰু আমি তেওঁলোক উভয়ৰে বাবে পৰবৰ্তীসকলৰ মাজত সুনাম-সুখ্যাতি ৰাখি দিছোঁ।

Verse 37:120

سَلٰمٌ عَلٰی مُوْسٰی وَهٰرُوْنَ ۟

Salaamun ʻalaa Moosaa wa-Haroon!

মুছা আৰু হাৰূনৰ ওপৰত বৰ্ষিত হওক ছালাম (শান্তি আৰু নিৰাপত্তা)।

Verse 37:121

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنِیْنَ ۟

ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

নিশ্চয় সৎকৰ্মশীলসকলক আমি এনেকুৱাই প্ৰতিদান দি থাকোঁ।

Verse 37:122

اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInnahumaa min ʻibaadinal Muʹmineen.

নিশ্চয় তেওঁলোক উভয়ে আছিল আমাৰ মুমিন বান্দাসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

Verse 37:123

وَاِنَّ اِلْیَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِیْنَ ۟ؕ

Wa-ʹinna ʹIlyaasa laminal mursaleen.

আৰু নিশ্চয় ইলিয়াছো আছিল ৰাছুলসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

Verse 37:124

اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖۤ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟

ʹIẓ q̣aala liq̣awmiheee ʹalaa tattaq̣oon?

যেতিয়া তেওঁ নিজ সম্প্ৰদায়ক কৈছিল, ‘তোমালোকে তাক্বৱা অৱলম্বন নকৰিবানে’?

Verse 37:125

اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخَالِقِیْنَ ۟ۙ

ʹAtadʻoona taẓaroona Baʻlañwwa ʹAḥsanal Khaaliq̣een,―

‘তোমালোকে বাআলক আহ্বান কৰা নেকি? অথচ পৰিত্যাগ কৰা সৰ্বত্তোম স্ৰষ্টাক,

Verse 37:126

اللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَآىِٕكُمُ الْاَوَّلِیْنَ ۟

ʹAllaaha Rabbakum wa-Rabba ʹaabaaaʹikumul ʹawwaleen?

‘আল্লাহেই হৈছে তোমালোকৰ প্ৰতিপালক, আৰু তোমালোকৰ পূৰ্বৱৰ্তী পিতৃ-পুৰুষসকলোৰো প্ৰতিপালক’।

Verse 37:127

فَكَذَّبُوْهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَ ۟ۙ

Fakaẓẓaboohu faʹinnahum lamuḥḍaroon,―

তথাপিও সিহঁতে তেওঁক অস্বীকাৰ কৰিছিল, সেয়ে সিহঁতক নিশ্চয় (শাস্তিৰ মাজত) উপস্থিত কৰা হ’ব।

Verse 37:128

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِیْنَ ۟

ʹIllaa ʻibaadal laahil mukhlaṣeen.

কিন্তু আল্লাহৰ একনিষ্ঠ বান্দাসকলৰ বিষয়টো সুকীয়া।

Verse 37:129

وَتَرَكْنَا عَلَیْهِ فِی الْاٰخِرِیْنَ ۟ۙ

Wa-taraknaa ʻalayhi fil ʹaakhireen:

আৰু আমি পৰবৰ্তীসকলৰ মাজত তেওঁৰ সুখ্যাতি ৰাখি দিছোঁ।

Verse 37:130

سَلٰمٌ عَلٰۤی اِلْ یَاسِیْنَ ۟

Salaamun ʻalaaa ʹIlyaaseen!

শান্তি বৰ্ষিত হওক ইলিয়াছৰ ওপৰত।

Verse 37:131

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِی الْمُحْسِنِیْنَ ۟

ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

নিশ্চয় সৎকৰ্মশীলসকলক আমি এনেকুৱাই প্ৰতিদান দিওঁ।

Verse 37:132

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInnahoo min ʻIbaadinal Muʹmineen.

নিশ্চয় তেওঁ আছিল আমাৰ মুমিন বান্দাসকলৰ অন্যতম।

Verse 37:133

وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِیْنَ ۟ؕ

Wa-ʹinna Looṭal laminal mursaleen.

আৰু নিশ্চয় লূতো আছিল ৰাছুলসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

Verse 37:134

اِذْ نَجَّیْنٰهُ وَاَهْلَهٗۤ اَجْمَعِیْنَ ۟ۙ

ʹIẓ najjaynaahu wa-ʹahlahooo ʹajmaʻeen,

স্মৰণ কৰা, যেতিয়া আমি তেওঁক আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালবৰ্গৰ সকলোকে উদ্ধাৰ কৰিছিলোঁ,

Verse 37:135

اِلَّا عَجُوْزًا فِی الْغٰبِرِیْنَ ۟

ʹIllaa ʻajoozañ fil g̣aabireen:

কেৱল সেই বৃদ্ধাজনীৰ বাহিৰে, যিজনী আছিল পিছত অৱস্থানকাৰী বিলাকৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

Verse 37:136

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِیْنَ ۟

S̤umma dammarnal ʹaakhareen.

তাৰ পিছত আমি বাকীবিলাকক ধ্বংস কৰিছিলোঁ।

Verse 37:137

وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّوْنَ عَلَیْهِمْ مُّصْبِحِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹinnakum latamurroona ʻalayhim muṣbiḥeen―

আৰু নিশ্চয় তোমালোকে সিহঁতৰ ধ্বংসপ্ৰাপ্ত অঞ্চলেদি অতিক্ৰম কৰা পুৱাৰ ভাগত,

Verse 37:138

وَبِالَّیْلِ ؕ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ۟۠

Wa-billayli ʹafalaa taʻq̣iloon?

আৰু ৰাতিতো। তথাপিও তোমালোকে বুজি নোপোৱানে?

Verse 37:139

وَاِنَّ یُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِیْنَ ۟ؕ

Wa-ʹinna Yoonusa laminal mursaleen.

আৰু নিশ্চয় ইউনুছো আছিল ৰাছুলসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

Verse 37:140

اِذْ اَبَقَ اِلَی الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ ۟ۙ

ʹIẓ ʹabaq̣a ʹilal fulkil mashḥoon.

স্মৰণ কৰা, যেতিয়া তেওঁ ভৰা নৌযানৰ পিনে পলাই গৈছিল,

Verse 37:141

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِیْنَ ۟ۚ

Fasaahama fakaana minal mudḥaḍeen:

তাৰ পিছত তেওঁ লটাৰিত যোগদান কৰিছিল আৰু পৰাভূতসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।

Verse 37:142

فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِیْمٌ ۟

Faltaq̣amahul Ḥootu wa-huwa muleem.

তাৰ পিছত এটা ডাঙৰ মাছে তেওঁক গিলি পেলাইছিল, আৰু তেওঁ নিজকে ধিক্কাৰ দি আছিল।

Verse 37:143

فَلَوْلَاۤ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِیْنَ ۟ۙ

Falawlaaa ʹannahoo kaana minal musabbiḥeen,

আৰু তেওঁ যদি আল্লাহৰ পৱিত্ৰতা আৰু মহিমা ঘোষণাকাৰীসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত নহ’লহেঁতেন,

Verse 37:144

لَلَبِثَ فِیْ بَطْنِهٖۤ اِلٰی یَوْمِ یُبْعَثُوْنَ ۟ۚ

Lalabis̤a fee baṭniheee ʹilaa Yawmi yubʻas̤oon.

তেন্তে তেওঁ পুনৰুত্থান দিৱসলৈকে মাছৰ পেটতেই থাকিলহেঁতেন।

Verse 37:145

فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِیْمٌ ۟ۚ

Fanabaẓnaahu bilʻaraaaʹi wa-huwa saq̣eem.

অৱশেষত তেওঁক আমি নিক্ষেপ কৰিছিলোঁ এটা তৃণহীন সমুদ্ৰতটত, আৰু তেওঁ আছিল অসুস্থ।

Verse 37:146

وَاَنْۢبَتْنَا عَلَیْهِ شَجَرَةً مِّنْ یَّقْطِیْنٍ ۟ۚ

Wa-ʹambatnaa ʻalayhi shajaratam miñy yaq̣ṭeen.

আৰু আমি (তেওঁক ছাঁ দিবলৈ) তেওঁৰ ওপৰত ইয়াকতীন প্ৰজাতিৰ এটা গছ গজাই তুলিলোঁ,

Verse 37:147

وَاَرْسَلْنٰهُ اِلٰی مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ یَزِیْدُوْنَ ۟ۚ

Wa-ʹarsalnaahu ʹilaa miʹati ʹalfin ʹaw yazeedoon.

আৰু আমি তেওঁক এক লাখ বা তাতকৈও বেছি লোকৰ ওচৰলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিলোঁ।

Verse 37:148

فَاٰمَنُوْا فَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰی حِیْنٍ ۟ؕ

Faʹaamanoo famattaʻnaahum ʹilaa ḥeen.

এতেকে তেওঁলোকে ঈমান আনিছিল, ফলত আমি তেওঁলোকক কিছু কালৰ বাবে জীৱনোপভোগ কৰিবলৈ সুবিধা দিছিলোঁ।

Verse 37:149

فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُوْنَ ۟ۙ

Fastaftihim ʹa-li-Rabbikal banaatu wa-lahumul banoon?―

এতেকে সিহঁতক সোধাচোন, ‘(এইটো কেনেকুৱা কথা) তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ বাবে কন্যা সন্তান আৰু সিহঁতৰ বাবে পুত্ৰ সন্তান নেকি’?

Verse 37:150

اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰٓىِٕكَةَ اِنَاثًا وَّهُمْ شٰهِدُوْنَ ۟

ʹAm khalaq̣nal malaaaʹikata ʹinaas̤añw Wahum shaahidoon?

অথবা আমি ফিৰিস্তাসকলক নাৰী হিচাপে সৃষ্টি কৰিছোঁ নেকি, সেয়া সিহঁতে দেখিছিলনে?

Verse 37:151

اَلَاۤ اِنَّهُمْ مِّنْ اِفْكِهِمْ لَیَقُوْلُوْنَ ۟ۙ

ʹAlaaa ʹinnahum min ʹifkihim layaq̣ooloon:

জানি থোৱা, নিশ্চয় সিহঁতে মনেসজা কথা কয় যে,

Verse 37:152

وَلَدَ اللّٰهُ ۙ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ ۟

Waladal laahu wa-ʹinnahum lakaaẓiboon!

‘আল্লাহে সন্তান জন্ম দিছে’। নিশ্চয় সিহঁত মিছলীয়া।

Verse 37:153

اَصْطَفَی الْبَنَاتِ عَلَی الْبَنِیْنَ ۟ؕ

ʹAṣṭafal banaati ʻalal baneen?

তেওঁ পুত্ৰ সন্তানৰ পৰিবৰ্তে কন্যা সন্তান পছন্দ কৰিছে নেকি?

Verse 37:154

مَا لَكُمْ ۫ كَیْفَ تَحْكُمُوْنَ ۟

Maa- lakum Kayfa taḥkumoon?

কি হৈছে তোমালোকৰ? তোমালোকে কেনেকুৱা বিচাৰ কৰা?

Verse 37:155

اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ۟ۚ

ʹAfalaa taẓakkaroon?

তেন্তে তোমালোকে উপদেশ গ্ৰহণ নকৰিবানে?

Verse 37:156

اَمْ لَكُمْ سُلْطٰنٌ مُّبِیْنٌ ۟ۙ

ʹAm lakum sulṭaanum mubeen?

অথবা তোমালোকৰ কোনো সুস্পষ্ট দলীল-প্ৰমাণ আছে নেকি?

Verse 37:157

فَاْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِیْنَ ۟

Faʹtoo bi-Kitaabikum ʹiñ kuñtum ṣaadiq̣een!

যদি তোমালোকে সত্যবাদী হোৱা তেন্তে তোমালোকৰ কিতাব লৈ আহা।

Verse 37:158

وَجَعَلُوْا بَیْنَهٗ وَبَیْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ؕ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَ ۟ۙ

Wa-jaʻaloo baynahoo wa-baynal Jinnati nasabaa: wa-laq̣ad ʻalimatil Jinnatu ʹinnahum lamuḥḍaroon!

সিহঁতে আল্লাহ আৰু জিন জাতিৰ মাজত আত্মীয়তাৰ সম্পৰ্ক স্থিৰ কৰিছে, অথচ জিনবিলাকে জানে যে, নিশ্চয় সিহঁতক উপস্থিত কৰা হ’ব (শাস্তিৰ বাবে)।

Verse 37:159

سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا یَصِفُوْنَ ۟ۙ

Subḥaanal laahi ʻammaa yaṣifoon!

সিহঁতে যি আৰোপ কৰে তাৰ পৰা আল্লাহ পৱিত্ৰ আৰু মহান,

Verse 37:160

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِیْنَ ۟

ʹIllaa ʻIbaadal laahil mukhlaṣeen.

কিন্তু আল্লাহৰ একনিষ্ঠ বান্দাসকলৰ বিষয়টো সুকীয়া।

Verse 37:161

فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ ۟ۙ

Faʹinnakum wa-maa taʻbudoon―

নিশ্চয় তোমালোকে আৰু তোমালোকে যিবোৰৰ ইবাদত কৰা সেইবোৰে,

Verse 37:162

مَاۤ اَنْتُمْ عَلَیْهِ بِفٰتِنِیْنَ ۟ۙ

Maaa ʹañtum ʻalayhi bifaatineen,

(একনিষ্ঠ বান্দাসকলৰ) কাকো তোমালোকে আল্লাহ সম্পৰ্কে বিভ্ৰান্ত কৰিব নোৱাৰিবা,

Verse 37:163

اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِیْمِ ۟

ʹIllaa man huwa ṣaalil Jaḥeem!

কেৱল সেই ব্যক্তিৰ বাহিৰে যিজন দগ্ধ হ'ব প্ৰজ্জ্বলিত জুইত ।

Verse 37:164

وَمَا مِنَّاۤ اِلَّا لَهٗ مَقَامٌ مَّعْلُوْمٌ ۟ۙ

Wa-maa minnaaa ʹillaa lahoo maq̣aamum maʻloom;

আৰু (জিব্ৰীলে ক’ব) ‘আমাৰ প্ৰত্যেকৰে বাবে আছে নিৰ্ধাৰিত স্থান,

Verse 37:165

وَّاِنَّا لَنَحْنُ الصَّآفُّوْنَ ۟ۚ

Wa-ʹinnaa lanaḥnuṣ ṣaaaffoon;

‘আৰু নিশ্চয় আমি শাৰীবদ্ধভাৱে দণ্ডায়মান,

Verse 37:166

وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُوْنَ ۟

Wa-ʹinnaa lanaḥnul musabbiḥoon!

‘আৰু নিশ্চয় আমি তেওঁৰ পৱিত্ৰতা আৰু মহিমা ঘোষণাকাৰী,

Verse 37:167

وَاِنْ كَانُوْا لَیَقُوْلُوْنَ ۟ۙ

Wa-ʹiñ kaanoo layaq̣ooloon,

আৰু নিশ্চয় সিহঁতে (মক্কাবাসীবিলাকে) কৈছিল,

Verse 37:168

لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْاَوَّلِیْنَ ۟ۙ

Law ʹanna ʻiñdanaa Ẓikram minal ʹawwaleen,

‘পূৰ্বৱৰ্তীসকলৰ দৰে যদি আমাৰো এখন উপদেশমূলক কিতাব থাকিলহেঁতেন,

Verse 37:169

لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِیْنَ ۟

Lakunnaa ʻIbaadal laahil mukhlaṣeen!

‘তেন্তে নিশ্চয় আমি আল্লাহৰ একনিষ্ঠ বান্দা হ’লোঁহেঁতেন’।

Verse 37:170

فَكَفَرُوْا بِهٖ فَسَوْفَ یَعْلَمُوْنَ ۟

Fakafaroo bihee fasawfa yaʻlamoon!

কিন্তু সিহঁতে সেয়া (কোৰআনক) অস্বীকাৰ কৰিলে, এতেকে অনতিপলমে সিহঁতে জানিবলৈ পাব।

Verse 37:171

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Wa-laq̣ad sabaq̣at Kalimatunaa liʻIbaadinal mursaleen;

নিশ্চয় আমাৰ প্ৰেৰিত বান্দাসকলৰ বিষয়ে আমাৰ এই কথা পূৰ্বেই নিৰ্ধাৰিত হৈছে যে,

Verse 37:172

اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُوْرُوْنَ ۪۟

ʹInnahum lahumul mañṣooroon,

নিশ্চয় তেওঁলোক সাহায্যপ্ৰাপ্ত হ’ব।

Verse 37:173

وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ ۟

Wa-ʹinna juñdanaa lahumul g̣aaliboon.

আৰু নিশ্চয় আমাৰ সেনাবাহিনীয়েই বিজয়ী হ’ব।

Verse 37:174

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰی حِیْنٍ ۟ۙ

Fatawalla ʻanhum ḥattaa ḥeen,

এতেকে কিছু সময়ৰ বাবে তুমি সিহঁতৰ পৰা মুখ ঘূৰাই লোৱা।

Verse 37:175

وَّاَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُوْنَ ۟

Wa-ʹabṣirhum fasawfa yubṣiroon!

আৰু তুমি সিহঁতক পৰ্যবেক্ষণ কৰা, শীঘ্ৰেই সিহঁতে দেখিবলৈ পাব (ইয়াৰ সাংঘাতিক পৰিণাম)।

Verse 37:176

اَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُوْنَ ۟

ʹAfabiʻaẓaabinaa yastaʻjiloon?

তেন্তে সিহঁতে আমাৰ শাস্তিক ত্বৰান্বিত কৰিব বিচাৰে নেকি?

Verse 37:177

فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِیْنَ ۟

Faʹiẓaa nazala bisaaḥatihim fasaaaʹa ṣabaaḥul muñẓareen!

এতেকে যেতিয়া সিহঁতৰ চোতালত শাস্তি নামি আহিব তেতিয়া যিসকলক সতৰ্ক কৰা হৈছিল সিহঁতৰ প্ৰভাত কিমান যে নিকৃষ্ট হ’ব!

Verse 37:178

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰی حِیْنٍ ۟ۙ

Wa-tawalla ʻanhum ḥattaa ḥeen,

গতিকে কিছু সময়ৰ বাবে তুমি সিহঁতক উপেক্ষা কৰা।

Verse 37:179

وَّاَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُوْنَ ۟

Wa-ʹabṣir fasawfa yubṣiroon!

আৰু তুমি সিহঁতক পৰ্যবেক্ষণ কৰা, শীঘ্ৰেই সিহঁতে দেখিবলৈ পাব (ইয়াৰ সাংঘাতিক পৰিণাম)।

Verse 37:180

سُبْحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا یَصِفُوْنَ ۟ۚ

Subḥaana Rabbika Rabbil ʻIzzati ʻammaa yaṣifoon!

সিহঁতে যি আৰোপ কৰে, তাৰ পৰা তোমাৰ প্ৰতিপালক পৱিত্ৰ আৰু মহান, তেৱেঁই সকলো ক্ষমতাৰ অধিকাৰী।

Verse 37:181

وَسَلٰمٌ عَلَی الْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚ

Wa-Salaamun ʻalal mursaleen!

আৰু শান্তি বৰ্ষিত হওক ৰাছুলসকলৰ প্ৰতি।

Verse 37:182

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟۠

Wal-Ḥamdu lillaahi Rabbil ʻAalameen.

আৰু সকলো ধৰণৰ প্ৰশংসা কেৱল বিশ্বজগতৰ প্ৰতিপালক আল্লাহৰেই প্ৰাপ্য।