Surah An-Naziat

Verse 79:1

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًا ۟ۙ

Wan-NAAZIʻAATI g̣arq̣aa;

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง

Verse 79:2

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًا ۟ۙ

Wan-naa-shi-ṭaati nashṭaa;

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา

Verse 79:3

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًا ۟ۙ

Wassaabiḥaati sabḥaa,―

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ

Verse 79:4

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًا ۟ۙ

Fassaabiq̣aati sabq̣aa,

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว

Verse 79:5

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًا ۟ۘ

Fal-mudabbiraati ʹamraa.

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ

Verse 79:6

یَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ۟ۙ

Yawma tarjufur raajifah,

วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน

Verse 79:7

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۟ؕ

Tatbaʻuhar Raadifah:

การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา

Verse 79:8

قُلُوْبٌ یَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌ ۟ۙ

Q̣uloobuñy Yaw-maʹiẓiñw waajifah,

ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก

Verse 79:9

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۟ۘ

ʹAbṣaaruhaa khaashiʻah.

สายตาของพวกเขาจะละห้อย

Verse 79:10

یَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِی الْحَافِرَةِ ۟ؕ

Yaq̣ooloona ʹa-ʹinnaa lamardoodoona fil ḥaafirah?―

พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ

Verse 79:11

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۟ؕ

ʹAʹiẓaa kunnaa ʻiz̤̣aaman nakhirah?

เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ

Verse 79:12

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۟ۘ

Q̣aaloo tilka ʹiẓañ karratun khaasirah!

พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน

Verse 79:13

فَاِنَّمَا هِیَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ ۟ۙ

Faʹinnamaa hiya zajratuñw Waaḥidah,

ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น

Verse 79:14

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ ۟ؕ

Faʹiẓaa hum̃ bissaahirah.

แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง

Verse 79:15

هَلْ اَتٰىكَ حَدِیْثُ مُوْسٰی ۟ۘ

Hal ʹataaka ḥadees̤u Moosaa?

เรื่องราวของมูซาได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ

Verse 79:16

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی ۟ۚ

ʹIẓ naadaahu Rabbuhoo bil-waadil muq̣addasi Ṭuwaa:

ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏุวาอันบริสุทธิ์

Verse 79:17

اِذْهَبْ اِلٰی فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰی ۟ؗۖ

ʹIẓhab ʹilaa Firʻawna ʹinnahoo ṭag̣aa;

เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน

Verse 79:18

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰۤی اَنْ تَزَكّٰی ۟ۙ

Faq̣ul hal laka ʹilaaa ʹañ tazakkaa?―

แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม

Verse 79:19

وَاَهْدِیَكَ اِلٰی رَبِّكَ فَتَخْشٰی ۟ۚ

Wa-ʹahdiyaka ʹilaa Rabbika fatakhshaa?

และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม เพื่อท่านจะได้ยำเกรง

Verse 79:20

فَاَرٰىهُ الْاٰیَةَ الْكُبْرٰی ۟ؗۖ

Faʹaraahul ʹAayatal Kubraa.

แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่

Verse 79:21

فَكَذَّبَ وَعَصٰی ۟ؗۖ

Fakaẓẓaba wa-ʻaṣaa:

แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้อรั้น

Verse 79:22

ثُمَّ اَدْبَرَ یَسْعٰی ۟ؗۖ

S̤umma ʹadbara yasʻaa,

แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

Verse 79:23

فَحَشَرَ فَنَادٰی ۟ؗۖ

Faḥashara fanaadaa,

แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

Verse 79:24

فَقَالَ اَنَا رَبُّكُمُ الْاَعْلٰی ۟ؗۖ

Faq̣aala ʹana Rabbukumul ʹaʻlaa.

แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน

Verse 79:25

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰی ۟ؕ

Faʹakhaẓahul laahu nakaalal ʹAakhirati wal-ʹoolaa.

ดังนั้นอัลลอฮ์จึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

Verse 79:26

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ یَّخْشٰی ۟ؕ۠

ʹInna fee ẓaalika laʻibratal limañy yakhshaa.

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮ์

Verse 79:27

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَآءُ ؕ بَنٰىهَا ۟ۙ

ʹA-ʹañtum ʹa-shaddu khalq̣an ʹamis samaaaʹ? Banaahaa:

พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน

Verse 79:28

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَا ۟ۙ

Rafaʻa sam-kahaa fasawwaahaa.

พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์

Verse 79:29

وَاَغْطَشَ لَیْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَا ۪۟

Wa-ʹag̣ṭasha laylahaa wa-ʹakhraja ḍuḥaahaa.

และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา

Verse 79:30

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَا ۟ؕ

Wal-ʹarḍa baʻda ẓaalika daḥaahaa;

และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

Verse 79:31

اَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعٰىهَا ۪۟

ʹAkhraja minhaa maaa-ʹahaa wa-marʻaahaa;

ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

Verse 79:32

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَا ۟ۙ

Wal-jibaala ʹarsaahaa;

ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

Verse 79:33

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْ ۟ؕ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

Verse 79:34

فَاِذَا جَآءَتِ الطَّآمَّةُ الْكُبْرٰی ۟ؗۖ

Faʹiẓaa jaaaʹatiṭ ṭaaammatul Kubraa,―

ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

Verse 79:35

یَوْمَ یَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰی ۟ۙ

Yawma yataẓakkarul ʹiñsaanu maa- saʻaa,

เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

Verse 79:36

وَبُرِّزَتِ الْجَحِیْمُ لِمَنْ یَّرٰی ۟

Wa-burrizatil Jaḥeemu limañy yaraa.

และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

Verse 79:37

فَاَمَّا مَنْ طَغٰی ۟ۙ

Faʹammaa mañ ṭag̣aa,

ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น

Verse 79:38

وَاٰثَرَ الْحَیٰوةَ الدُّنْیَا ۟ۙ

Wa-ʹaas̤aral ḥayaatad dunyaa,

และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

Verse 79:39

فَاِنَّ الْجَحِیْمَ هِیَ الْمَاْوٰی ۟ؕ

Faʹinnal Jaḥeema hiyal maʹwaa.

ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา

Verse 79:40

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَی النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰی ۟ۙ

Wa-ʹammaa man khaafa Maq̣aama Rabbihee wa-nahan nafsa ʻanil hawaa,

และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ

Verse 79:41

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِیَ الْمَاْوٰی ۟ؕ

Faʹinnal Jannata hiyal maʹwaa.

ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา

Verse 79:42

یَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَیَّانَ مُرْسٰىهَا ۟ؕ

Yasʹaloonaka ʻanis Saaʻati ʹayyaana mursaahaa?

พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น

Verse 79:43

فِیْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَا ۟ؕ

Feema ʹañta miñ ẓikraahaa?

ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก

Verse 79:44

اِلٰی رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَا ۟ؕ

ʹIlaa Rabbika Muñtahaahaa.

ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระสุดท้ายของมัน

Verse 79:45

اِنَّمَاۤ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ یَّخْشٰىهَا ۟ؕ

ʹInnamaaa ʹañta muñẓiru mañy yakhshaahaa.

ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น

Verse 79:46

كَاَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَهَا لَمْ یَلْبَثُوْۤا اِلَّا عَشِیَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ۟۠

Kaʹannahum Yawma yarawnahaa lam yalbas̤ooo ʹillaa ʻashiyyatan ʹaw ḍuḥaahaa!

วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น