Surah An-Naziat

Verse 79:1

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًا ۟ۙ

Wan-NAAZIʻAATI g̣arq̣aa;

اندر گھڙي ڇڪي آئيندڙن جو قسم آھي.

Verse 79:2

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًا ۟ۙ

Wan-naa-shi-ṭaati nashṭaa;

۽ کولي آسانيءَ سان ڳنڍ ڇوڙيندڙن جو قسم آھي.

Verse 79:3

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًا ۟ۙ

Wassaabiḥaati sabḥaa,―

۽ چڱي طرح سان ترندڙن جو قسم آھي.

Verse 79:4

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًا ۟ۙ

Fassaabiq̣aati sabq̣aa,

پوءِ ڊوڙي اڳرائي ڪندڙن جو قسم آھي.

Verse 79:5

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًا ۟ۘ

Fal-mudabbiraati ʹamraa.

پوءِ (سڀ) ڪم جي رٿيندڙن ٽولين جو قسم آھي.

Verse 79:6

یَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ۟ۙ

Yawma tarjufur raajifah,

ته جنھن ڏينھن ڌٻڻ واري ڌٻندي.

Verse 79:7

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۟ؕ

Tatbaʻuhar Raadifah:

ان کي پٺيان لڳندڙ (ٻيو ڌوڏو) پٺيان لڳندو.

Verse 79:8

قُلُوْبٌ یَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌ ۟ۙ

Q̣uloobuñy Yaw-maʹiẓiñw waajifah,

تنھن ڏينھن ڪيتريون ئي دليون ڏڪي وڃڻ واريون ھونديون.

Verse 79:9

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۟ۘ

ʹAbṣaaruhaa khaashiʻah.

انھن جون اکيون (خواريءَ سبب) جھڪيون ٿينديون.

Verse 79:10

یَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِی الْحَافِرَةِ ۟ؕ

Yaq̣ooloona ʹa-ʹinnaa lamardoodoona fil ḥaafirah?―

چون ٿا ته اسين پوئين پيرين موٽائباسون ڇا؟

Verse 79:11

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۟ؕ

ʹAʹiẓaa kunnaa ʻiz̤̣aaman nakhirah?

ھان جڏھن ڀُتا ھڏا ٿينداسون؟

Verse 79:12

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۟ۘ

Q̣aaloo tilka ʹiẓañ karratun khaasirah!

چوندا آھن ته انھي مھل اھو ٻيھر موٽڻ (وڏو) نقصان وارو آھي.

Verse 79:13

فَاِنَّمَا هِیَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ ۟ۙ

Faʹinnamaa hiya zajratuñw Waaḥidah,

پوءِ اھو (واقعو) ھڪڙي سخت ھڪل آھي.

Verse 79:14

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ ۟ؕ

Faʹiẓaa hum̃ bissaahirah.

پوءِ اتي جو اُتي ھڪ پڌري ميدان ۾ حاضر ٿيل ھوندا.

Verse 79:15

هَلْ اَتٰىكَ حَدِیْثُ مُوْسٰی ۟ۘ

Hal ʹataaka ḥadees̤u Moosaa?

(اي پيغمبر) تو وٽ مُوسىٰ جي خبر پُھتي آھي ڇا؟

Verse 79:16

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی ۟ۚ

ʹIẓ naadaahu Rabbuhoo bil-waadil muq̣addasi Ṭuwaa:

جڏھن سندس پالڻھار کيس پاڪ ميدان طُوىٰ ۾ سڏيو.

Verse 79:17

اِذْهَبْ اِلٰی فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰی ۟ؗۖ

ʹIẓhab ʹilaa Firʻawna ʹinnahoo ṭag̣aa;

ته فرعون ڏانھن وڃ ڇوته ھو حد کان لنگھيو آھي.

Verse 79:18

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰۤی اَنْ تَزَكّٰی ۟ۙ

Faq̣ul hal laka ʹilaaa ʹañ tazakkaa?―

پوءِ (ان کي) چؤ ته ھن ڏانھن خيال اٿئي ته تون سڌرجين؟

Verse 79:19

وَاَهْدِیَكَ اِلٰی رَبِّكَ فَتَخْشٰی ۟ۚ

Wa-ʹahdiyaka ʹilaa Rabbika fatakhshaa?

۽ تنھنجي پالڻھار ڏانھن توکي (سڌو) رستو ڏيکاريان ته (تون اُن کان) ڊڄين.

Verse 79:20

فَاَرٰىهُ الْاٰیَةَ الْكُبْرٰی ۟ؗۖ

Faʹaraahul ʹAayatal Kubraa.

پوءِ فرعون کي وڏي نشاني ڏيکاريائين.

Verse 79:21

فَكَذَّبَ وَعَصٰی ۟ؗۖ

Fakaẓẓaba wa-ʻaṣaa:

پوءِ (فرعون موسى) کي ڪوڙو ڀانيو ۽ نافرماني ڪيائين.

Verse 79:22

ثُمَّ اَدْبَرَ یَسْعٰی ۟ؗۖ

S̤umma ʹadbara yasʻaa,

وري (اُتان) پٺيرو ٿي تکو ھلڻ لڳو.

Verse 79:23

فَحَشَرَ فَنَادٰی ۟ؗۖ

Faḥashara fanaadaa,

پوءِ (پنھنجي قوم کي) گڏ ڪيائين پوءِ سڏيائين.

Verse 79:24

فَقَالَ اَنَا رَبُّكُمُ الْاَعْلٰی ۟ؗۖ

Faq̣aala ʹana Rabbukumul ʹaʻlaa.

پوءِ چيائين ته آءٌ اوھان جو تمام مٿاھون پالڻھار آھيان.

Verse 79:25

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰی ۟ؕ

Faʹakhaẓahul laahu nakaalal ʹAakhirati wal-ʹoolaa.

پوءِ الله ان کي آخرت ۽ دُنيا جي عذاب ۾ پڪڙيو.

Verse 79:26

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ یَّخْشٰی ۟ؕ۠

ʹInna fee ẓaalika laʻibratal limañy yakhshaa.

بيشڪ ھن (قصّي) ۾ انھي لاءِ نصيحت آھي جيڪو ڊڄي.

Verse 79:27

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَآءُ ؕ بَنٰىهَا ۟ۙ

ʹA-ʹañtum ʹa-shaddu khalq̣an ʹamis samaaaʹ? Banaahaa:

ڀلا بڻاوت ۾ اوھين ڏکيا آھيو يا آسمان جنھن کي الله بڻايو؟

Verse 79:28

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَا ۟ۙ

Rafaʻa sam-kahaa fasawwaahaa.

اُن جي مٿاھين بلند ڪيائين پوءِ اُن کي برابر بيھاريائين.

Verse 79:29

وَاَغْطَشَ لَیْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَا ۪۟

Wa-ʹag̣ṭasha laylahaa wa-ʹakhraja ḍuḥaahaa.

۽ اُن جي رات کي اوندھ ڪيائين ۽ اُن جو سوجھرو (ڏينھن جو) پڌرو ڪيائين.

Verse 79:30

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَا ۟ؕ

Wal-ʹarḍa baʻda ẓaalika daḥaahaa;

۽ اُن کان پوءِ زمين کي وڇايائين.

Verse 79:31

اَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعٰىهَا ۪۟

ʹAkhraja minhaa maaa-ʹahaa wa-marʻaahaa;

اُن مان سندس پاڻي ۽ سندس گاھ ڪڍيائين.

Verse 79:32

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَا ۟ۙ

Wal-jibaala ʹarsaahaa;

۽ جبلن کي مُحڪم کوڙيائين.

Verse 79:33

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْ ۟ؕ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن (جي نفعي) لاءِ.

Verse 79:34

فَاِذَا جَآءَتِ الطَّآمَّةُ الْكُبْرٰی ۟ؗۖ

Faʹiẓaa jaaaʹatiṭ ṭaaammatul Kubraa,―

پوءِ جڏھن وڏو واقعو (قيامت جو) ايندو.

Verse 79:35

یَوْمَ یَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰی ۟ۙ

Yawma yataẓakkarul ʹiñsaanu maa- saʻaa,

اُن ڏينھن ماڻھو اھو ياد ڪندو جيڪي (دنيا ۾) ڪمايو ھوائين.

Verse 79:36

وَبُرِّزَتِ الْجَحِیْمُ لِمَنْ یَّرٰی ۟

Wa-burrizatil Jaḥeemu limañy yaraa.

۽ دوزخ اُنھيءَ لاءِ پڌرو ڪبو جيڪو ڏسڻ گھرندو.

Verse 79:37

فَاَمَّا مَنْ طَغٰی ۟ۙ

Faʹammaa mañ ṭag̣aa,

پوءِ جيڪو حد کان لنگھيو ھوندو.

Verse 79:38

وَاٰثَرَ الْحَیٰوةَ الدُّنْیَا ۟ۙ

Wa-ʹaas̤aral ḥayaatad dunyaa,

۽ ھن دنيا جي حياتيءَ کي ڀَلو سمجھيائين.

Verse 79:39

فَاِنَّ الْجَحِیْمَ هِیَ الْمَاْوٰی ۟ؕ

Faʹinnal Jaḥeema hiyal maʹwaa.

تنھن جي جاءِ بيشڪ دوزخ آھي.

Verse 79:40

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَی النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰی ۟ۙ

Wa-ʹammaa man khaafa Maq̣aama Rabbihee wa-nahan nafsa ʻanil hawaa,

۽ جيڪو پنھنجي پالڻھار جي (حضور ۾) روبرو بيھڻ کان ڊنو ۽ نفس کي سَڌ کان جھليائين.

Verse 79:41

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِیَ الْمَاْوٰی ۟ؕ

Faʹinnal Jannata hiyal maʹwaa.

پوءِ تنھنجي جاءِ بيشڪ بھشت آھي.

Verse 79:42

یَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَیَّانَ مُرْسٰىهَا ۟ؕ

Yasʹaloonaka ʻanis Saaʻati ʹayyaana mursaahaa?

(اي پيغمبر) توکان قيامت بابت پُڇن ٿا ته اُن جو (واقعو) ٿيڻ ڪڏھن آھي؟

Verse 79:43

فِیْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَا ۟ؕ

Feema ʹañta miñ ẓikraahaa?

(اي پڇندڙ) اُن جي خبر بابت تون ڪھڙي خيال ۾ آھين؟

Verse 79:44

اِلٰی رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَا ۟ؕ

ʹIlaa Rabbika Muñtahaahaa.

اُن جي پڄاڻي (جي خبر) تنھنجي پالڻھار وٽ آھي.

Verse 79:45

اِنَّمَاۤ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ یَّخْشٰىهَا ۟ؕ

ʹInnamaaa ʹañta muñẓiru mañy yakhshaahaa.

جيڪو قيامت کان ڊڄي رڳو تنھن لاءِ تون ڊيڄاريندڙ آھين.

Verse 79:46

كَاَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَهَا لَمْ یَلْبَثُوْۤا اِلَّا عَشِیَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ۟۠

Kaʹannahum Yawma yarawnahaa lam yalbas̤ooo ʹillaa ʻashiyyatan ʹaw ḍuḥaahaa!

جنھن ڏينھن اُن کي ڏسندا (تنھن ڏينھن) ائين ڀانئيندا ته ڄڻڪ ھڪڙي وقت سانجھي يا ان جي صبح کانسواءِ (دنيا ۾) رھيا ئي نه ھوا.