Surah Al-Masad

Verse 111:1

تَبَّتْ یَدَاۤ اَبِیْ لَهَبٍ وَّتَبَّ ۟ؕ

Tabbat yadaaa ʹAbee Lahabiñw watabb!

ده‌سته‌کانی بشکێت ئه‌بو له‌هه‌بو ڕسوا بێت، ئاشکرایه که هه‌ر ڕاسوایش ده‌بێت و‎ (له‌ناو ده‌چێت).

Verse 111:2

مَاۤ اَغْنٰی عَنْهُ مَالُهٗ وَمَا كَسَبَ ۟ؕ

Maaa ʹag̣naa ʻanhu maaluhoo wa-maa kasab.

ماڵ و دارای و ئه‌و شتانه‌ی که به ده‌ستی هێناوه‌، فریای نه‌که‌وت.

Verse 111:3

سَیَصْلٰی نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ ۟ۚۖ

Sayaṣlaa Naarañ ẓaata lahab,

له ئاینده‌دا ده‌خرێته ناو ئاگرێکی بڵێسه‌داره‌وه‌.

Verse 111:4

وَّامْرَاَتُهٗ ؕ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ۟ۚ

Wamraʹatuh: ḥammaalatal ḥaṭab,

هه‌روه‌ها ژنه‌که‌شی که هه‌میشه هه‌ڵگری کۆڵه داره و (ئازاری پێغه‌مبه‌ر ده‌دات).

Verse 111:5

فِیْ جِیْدِهَا حَبْلٌ مِّنْ مَّسَدٍ ۟۠

Fee jeedihaa ḥablum mim masad!

هه‌میشه گوریسێکی چنراو له پوشی خورما له گه‌ردنیایه‌تی (له قیامه‌تیش دا زنجیری ئاسن ده‌کرێته گه‌ردنی).