Surah Al-Maarij

Verse 70:1

سَاَلَ سَآىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍ ۟ۙ

Saʹala saaʹilum biʻAẓaabiñw waaq̣iʻ―

ھڪ سوال ڪندڙ ڪافرن تي پوندڙ عذاب جو سوال ڪيو.

Verse 70:2

لِّلْكٰفِرِیْنَ لَیْسَ لَهٗ دَافِعٌ ۟ۙ

Lil-kaafireena laysa lahoo daafiʻ,―

جنھن کي ڪو ھٽائڻ وارو نه آھي.

Verse 70:3

مِّنَ اللّٰهِ ذِی الْمَعَارِجِ ۟ؕ

Minal laahi Ẓil MAʻAARIJ.

جو وڏن مرتبن واري الله جي طرف کان (پوندڙ) آھي.

Verse 70:4

تَعْرُجُ الْمَلٰٓىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَیْهِ فِیْ یَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِیْنَ اَلْفَ سَنَةٍ ۟ۚ

Taʻrujul malaaaʹikatu war-Rooḥu ʹilayhi fee Yawmiñ kaana miq̣daaruhoo khamseena ʹalfa sanah:

جنھن ڏينھن جي ڊيگھ پنجاھ ھزار ورھيه آھي تنھن ۾ ملائڪ ۽ جبرئيل الله ڏانھن چڙھندا.

Verse 70:5

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِیْلًا ۟

Faṣbir Ṣabrañ jameelaa.

تنھنڪري تون چڱو صبر ڪر.

Verse 70:6

اِنَّهُمْ یَرَوْنَهٗ بَعِیْدًا ۟ۙ

ʹInnahum yarawnahoo baʻeedaa:

ڇوته ڪافر انھيءَ (ڏينھن) کي پري ڏسن ٿا.

Verse 70:7

وَّنَرٰىهُ قَرِیْبًا ۟ؕ

Wa-naraahu q̣areebaa.

۽ اسين اُن کي ويجھو ٿا ڏسون.

Verse 70:8

یَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَآءُ كَالْمُهْلِ ۟ۙ

Yawma takoonus samaaaʹu kalmuhl,

جنھن ڏينھن آسمان پگھريل ٽامي وانگر ٿيندو.

Verse 70:9

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ ۟ۙ

Wa-takoonul jibaalu kalʻihn,

۽ جبل رڱيل اُن جان ٿيندا.

Verse 70:10

وَلَا یَسْـَٔلُ حَمِیْمٌ حَمِیْمًا ۟ۚۖ

Wa-laa yasʹalu ḥameemun ḥameemaa,

۽ ڪو مائٽ ڪنھن ٻئي مائٽ کان نه پڇندو.

Verse 70:11

یُّبَصَّرُوْنَهُمْ ؕ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِیْ مِنْ عَذَابِ یَوْمِىِٕذٍ بِبَنِیْهِ ۟ۙ

Yubaṣṣaroonahum,: yawaddul mujrimu law yaftadee min ʻAẓaabi Yawmiʹiẓim bibaneeh,

(توڙي جو) اُھي کين ڏسڻ ۾ ايندا، گنھگار گھرندو ته جيڪر اُن ڏينھن جي عذاب جي بدران پنھنجا پُٽ بدلو ڏئي.

Verse 70:12

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِیْهِ ۟ۙ

Wa-ṣaaḥibatihee wa-ʹakheeh,

۽ پنھنجي زال ۽ پنھنجو ڀاءُ (به).

Verse 70:13

وَفَصِیْلَتِهِ الَّتِیْ تُـْٔوِیْهِ ۟ۙ

Wa-faṣeelatihil latee tuʹweeh,

۽ پنھنجو اُھو سارو قبيلو (به) جنھن کيس ٽڪايو ٿي.

Verse 70:14

وَمَنْ فِی الْاَرْضِ جَمِیْعًا ۙ ثُمَّ یُنْجِیْهِ ۟ۙ

Wa-mañ fil ʹarḍi jameeʻañ s̤umma yuñjeeh:

۽ اُھو (به) جيڪي سڀئي زمين ۾ آھي پوءِ سندس اھو (بدلو ڏيڻ) ڇڏائيس.

Verse 70:15

كَلَّا ؕ اِنَّهَا لَظٰی ۟ۙ

Kallaa! ʹinnahaa laz̤̣aa!

ائين نه آھي، بيشڪ اِھو (دوزخ) الانبن واري باھ آھي.

Verse 70:16

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰی ۟ۚۖ

Nazzaaʻatal lishshawaa!

مَٿي جي کَل کي ڇڪيندڙ آھي.

Verse 70:17

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰی ۟ۙ

Tadʻoo man ʹadbara wa-tawallaa,

جيڪو (خدا کان) پٺيرو ٿيو ۽ منھن موڙيائين تنھنکي سڏي ٿي.

Verse 70:18

وَجَمَعَ فَاَوْعٰی ۟

Wa-jamaʻa faʹawʻaa!

۽ (مال) گڏ ڪيائين پوءِ سانڀيائين.

Verse 70:19

اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًا ۟ۙ

ʹInnal ʹiñsaana khuliq̣a halooʻaa;―

بيشڪ ماڻھو حرص وارو پيدا ٿيل آھي.

Verse 70:20

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًا ۟ۙ

ʹIẓaa massahush sharru jazooʻaa;

جڏھن (ڪو) ڏُک پھچندو اٿس (ته) دانھون ڪندو آھي.

Verse 70:21

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَیْرُ مَنُوْعًا ۟ۙ

Wa-ʹiẓaa massahul khayru manooʻaa;―

۽ جڏھن ڪو سُک پھچندو اٿس (ته) ڪنجوس ٿيندو آھي.

Verse 70:22

اِلَّا الْمُصَلِّیْنَ ۟ۙ

ʹIllal Muṣalleen;―

پر (اُھي) نمازي (نه).

Verse 70:23

الَّذِیْنَ هُمْ عَلٰی صَلَاتِهِمْ دَآىِٕمُوْنَ ۟

ʹAllaẓeena hum ʻalaa Ṣalaatihim daaaʹimoon;

جيڪي پنھنجي نماز تي ھميشه پورا آھن.

Verse 70:24

وَالَّذِیْنَ فِیْۤ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌ ۟

Wallaẓeena feee ʹamwaalihim ḥaq̣q̣um maʻloom

۽ اُھي (به) جن جي مالن ۾ (خداءَ جو) حصّو مقرر ٿيل آھي.

Verse 70:25

لِّلسَّآىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ ۟

Lissaaaʹili walmaḥroom;

سوال ڪندڙ ۽ نه سوال ڪندڙن لاءِ.

Verse 70:26

وَالَّذِیْنَ یُصَدِّقُوْنَ بِیَوْمِ الدِّیْنِ ۟

Wallaẓeena yuṣaddiq̣oona bi-Yawmid Deen;

۽ اُھي جيڪي قيامت جي ڏينھن جو يقين رکندا آھن.

Verse 70:27

وَالَّذِیْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۟ۚ

Wallaẓeena hum min ʻazaabi Rabbihim mushfiq̣oon,―

۽ اُھي جيڪي پنھنجي پالڻھار جي عذاب کان ڊڄڻ وارا آھن.

Verse 70:28

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَیْرُ مَاْمُوْنٍ ۟

ʹInna ʻaẓaaba Rabbihim g̣ayru maʹ-moon;―

بيشڪ سندس پالڻھار جو عذاب (اھڙو آھي) جنھن کان بچي نه سگھبو.

Verse 70:29

وَالَّذِیْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۟ۙ

Wallaẓeena hum lifuroojihim ḥaafiz̤̣oon,

۽ اُھي جيڪي پنھنجين اگھڙن کي نگاھ رکڻ وارا آھن.

Verse 70:30

اِلَّا عَلٰۤی اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَیْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُوْمِیْنَ ۟ۚ

ʹIllaa ʻalaaa ʹazwaajihim ʹaw maa- malakat ʹaymaanuhum faʹinnahum g̣ayru maloomeen,

پنھنجين زالن يا پنھنجين ٻانھين کانسواءِ پوءِ بيشڪ اُھي ملامت وارا نه آھن.

Verse 70:31

فَمَنِ ابْتَغٰی وَرَآءَ ذٰلِكَ فَاُولٰٓىِٕكَ هُمُ الْعٰدُوْنَ ۟ۚ

Famanib tag̣aa waraaaʹa ẓaalika faʹulaaaʹika humul ʻaadoon;―

پوءِ جيڪي اُن کانسواءِ (ٻي ڳالھ) طلبيندا سي ئي حد کان لنگھڻ وارا آھن.

Verse 70:32

وَالَّذِیْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَ ۟

Wallaẓeena hum liʹamaanaatihim wa-ʻahdihim raaʻoon.

۽ اُھي جيڪي پنھنجين امانتن کي ۽ پنھنجن انجامن کي پوري ڪرڻ وارا آھن.

Verse 70:33

وَالَّذِیْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَآىِٕمُوْنَ ۟

Wallaẓeena hum̃ bishahaadaatihim q̣aaaʹimoon;

۽ اُھي جيڪي پنھنجين شاھدين تي قائم آھن.

Verse 70:34

وَالَّذِیْنَ هُمْ عَلٰی صَلَاتِهِمْ یُحَافِظُوْنَ ۟ؕ

Wallaẓeena hum ʻalaa Ṣalaatihim yuḥaafiz̤̣oon;―

۽ اُھي جيڪي پنھنجي نماز جي سنڀال ڪندڙ آھن.

Verse 70:35

اُولٰٓىِٕكَ فِیْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۟ؕ۠

ʹUlaaaʹika fee Jannaatim mukramoon.

اُھي (بھشت جي) باغن ۾ عزت سان رھندا.

Verse 70:36

فَمَالِ الَّذِیْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِیْنَ ۟ۙ

Famaa lil-laẓeena kafaroo q̣ibalaka muhṭiʻeen―

پوءِ ڪافرن کي ڇا (ٿيو) آھي جو توڏانھن ڪنڌ کڻي ڊوڙندا آھن.

Verse 70:37

عَنِ الْیَمِیْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِیْنَ ۟

ʻAnil yameeni wa-ʻanish shimaali ʻizeen?

سڄي پاسي کان ۽ کٻي پاسي کان ٽوليون ٽوليون ٿي.

Verse 70:38

اَیَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ یُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِیْمٍ ۟ۙ

ʹAyaṭmaʻu kullum riʹim minhum ʹañy yudkhala Jannata Naʻeem?

منجھائن سڀڪو شخص نعمت واري بھشت جي گھڙڻ جي طمع ڪري ٿو ڇا؟

Verse 70:39

كَلَّا ؕ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا یَعْلَمُوْنَ ۟

Kallaa! ʹInnaa khalaq̣naahum mimmaa yaʻlamoon!

ائين نه آھي، بيشڪ اسان اُنھن کي اُنھيءَ شيءِ مان پيدا ڪيو آھي جنھنجي خبر اٿن.

Verse 70:40

فَلَاۤ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَ ۟ۙ

Falaaa ʹuq̣simu bi-Rabbil Mashaariq̣i wal-Mag̣aaribi ʹinnaa la-Q̣aadiroon.

پوءِ اُڀرندن ۽ اُلھندن جي پالڻھار جو قسم کڻان ٿو ته بيشڪ اسين وسوارا آھيون.

Verse 70:41

عَلٰۤی اَنْ نُّبَدِّلَ خَیْرًا مِّنْهُمْ ۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِیْنَ ۟

ʻAlaaa ʹan nubaddila khayram minhum wa-maa Naḥnu bimasbooq̣een.

ھن (ڳالھ) تي جو اُنھن کان چڱا (ٻيا) مٽائي آڻيون ۽ اسين ڪي عاجز ٿيڻ وارا نه آھيون.

Verse 70:42

فَذَرْهُمْ یَخُوْضُوْا وَیَلْعَبُوْا حَتّٰی یُلٰقُوْا یَوْمَهُمُ الَّذِیْ یُوْعَدُوْنَ ۟ۙ

Faẓarhum yakhooḍoo wa-yalʻaboo ḥattaa yulaaq̣oo Yawmahumul laẓee yooʻadoon!

پوءِ (اي پيغمبر) انھن کي (ايسين) ٺاھ ٺاھيندو ۽ راند ڪندو ڇڏي ڏي جيسين اُھي پنھنجو اُھو ڏينھن ڏسن جنھن جو کين انجام ڏجي ٿو.

Verse 70:43

یَوْمَ یَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰی نُصُبٍ یُّوْفِضُوْنَ ۟ۙ

Yawma yakhrujoona minal ʹajdaas̤i siraaʻañ kaʹannahum ʹilaa nuṣubiñy yoofiḍoon,―

جنھن ڏينھن قبرن مان ڊوڙندا نڪرندا ڄڻ ته اُھي ڪنھن جھنڊي ڏانھن ڊڪن ٿا.

Verse 70:44

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ؕ ذٰلِكَ الْیَوْمُ الَّذِیْ كَانُوْا یُوْعَدُوْنَ ۟۠

Khaashiʻatan ʹabṣaaruhum tarhaq̣uhum ẓillah! Ẓaalikal Yawmul laẓee kaanoo yooʻadoon!

ان وقت سندن اکيون جھڪيون ھونديون انھن کي خواري وٺي ويندي، اِھو اُھو ڏينھن آھي جنھن جو کين انجام ڏنو ٿي ويو.