Surah Al-Ghashiyah

Verse 88:1

هَلْ اَتٰىكَ حَدِیْثُ الْغَاشِیَةِ ۟ؕ

Hal ʹataaka ḥadees̤ul G̣aashiyah?

(ای پیامبر) آیا خبر غاشیه (= قیامت فراگیر) به تو رسیده است؟!

Verse 88:2

وُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍ خَاشِعَةٌ ۟ۙ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin khaashiʻah,

چهره‌هایی در آن روز خوار و ذلیل خواهند بود.

Verse 88:3

عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ۟ۙ

ʻAamilatun naaṣibah,

(در دنیا) پیوسته تلاش کرده (و) خسته شده (و چونکه در راه حق نبوده نتیجه‌ای ندیده‌اند.

Verse 88:4

تَصْلٰی نَارًا حَامِیَةً ۟ۙ

Taṣlaa Naaran ḥaamiyah,―

در آتش سوزان در آنید.

Verse 88:5

تُسْقٰی مِنْ عَیْنٍ اٰنِیَةٍ ۟ؕ

Tusq̣aa min ʻaynin ʹaaniyah,

از چشمۀ بسیار داغ به آن‌ها نوشانده می‌شود.

Verse 88:6

لَیْسَ لَهُمْ طَعَامٌ اِلَّا مِنْ ضَرِیْعٍ ۟ۙ

Laysa lahum ṭaʻaamun ʹillaa miñ Ḍareeʻ

طعامی جز از ضریع (= خار خشک و تلخ) ندارند.

Verse 88:7

لَّا یُسْمِنُ وَلَا یُغْنِیْ مِنْ جُوْعٍ ۟ؕ

Laa- yusminu wa-laa yug̣nee miñ jooʻ.

که نه (آن‌ها را) فربه کند، و نه دفع گرسنگی نماید.

Verse 88:8

وُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍ نَّاعِمَةٌ ۟ۙ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin naaʻimah,

(و) چهره‌هایی در آن روز شاداب و تازه باشند.

Verse 88:9

لِّسَعْیِهَا رَاضِیَةٌ ۟ۙ

Lisaʻyihaa raaḍiyah,

و از سعی (و تلاش) خود خوشنودند.

Verse 88:10

فِیْ جَنَّةٍ عَالِیَةٍ ۟ۙ

Fee Jannatin ʻaaliyah,

در بهشت برین هستند.

Verse 88:11

لَّا تَسْمَعُ فِیْهَا لَاغِیَةً ۟ؕ

Laa- tasmaʻu feehaa laag̣iyah:

در آن هیچ سخن بیهوده‌ای نمی‌شنوند.

Verse 88:12

فِیْهَا عَیْنٌ جَارِیَةٌ ۟ۘ

Feehaa ʻaynuñ jaariyah,

در آن چشمه(های آب) روان باشد.

Verse 88:13

فِیْهَا سُرُرٌ مَّرْفُوْعَةٌ ۟ۙ

Feehaa Sururum marfooʻah,

در آن تخت‌های (زیبای) بلند (پایه) است.

Verse 88:14

وَّاَكْوَابٌ مَّوْضُوْعَةٌ ۟ۙ

Wa-ʹakwaabum mawḍooʻah,

و جام‌هایی (که در کنار چشمه‌ها) نهاده شده.

Verse 88:15

وَّنَمَارِقُ مَصْفُوْفَةٌ ۟ۙ

Wa-namaariq̣u maṣfoofah,

و پشتی‌ها بالش‌های منظم چیده شده،

Verse 88:16

وَّزَرَابِیُّ مَبْثُوْثَةٌ ۟ؕ

Wa-zaraabiyyu mabs̤oos̤ah.

و (نیز) فرش‌های گرانبها گسترده شده است.

Verse 88:17

اَفَلَا یَنْظُرُوْنَ اِلَی الْاِبِلِ كَیْفَ خُلِقَتْ ۟ۥ

ʹAfalaa yañz̤̣uroona ʹilal ʹibili kayfa khuliq̣at?―

آیا (کافران) به شتر نمی‌نگرند، گه چگونه آفریده شده است؟

Verse 88:18

وَاِلَی السَّمَآءِ كَیْفَ رُفِعَتْ ۟ۥ

Wa-ʹilas Samaaaʹi kayfa rufiʻat?―

و به آسمان (نمی نگرند،) که چگونه بر افراشته شده است؟

Verse 88:19

وَاِلَی الْجِبَالِ كَیْفَ نُصِبَتْ ۟ۥ

Wa-ʹilal Jibaali kayfa nuṣibat?

و به کوه‌ها (نگاه نمی‌کنند) که چگونه (محکم بر زمین محکم) نصب شده است؟

Verse 88:20

وَاِلَی الْاَرْضِ كَیْفَ سُطِحَتْ ۟ۥ

Wa-ʹilal ʹArḍi kayfa suṭiḥat?

و به زمین (نمی‌نگرند،) که چگونه گسترده شده است؟

Verse 88:21

فَذَكِّرْ ؕ۫ اِنَّمَاۤ اَنْتَ مُذَكِّرٌ ۟ؕ

Faẓakkir, ʹinnamaaa ʹañta muẓakkir.

پس (ای پیامبر) پند بده، که تو تنها پند دهنده‌ای.

Verse 88:22

لَسْتَ عَلَیْهِمْ بِمُصَۜیْطِرٍ ۟ۙ

Lasta ʻalayhim̃ bimuṣayṭir.

تو بر آن‌ها مسلط (و چیره) نیستی (که بر ایمان مجبور‌شان کنی).

Verse 88:23

اِلَّا مَنْ تَوَلّٰی وَكَفَرَ ۟ۙ

ʹIllaa mañ tawallaa wa-kafar,―

مگر کسی‌که روی گرداند کافر شود.

Verse 88:24

فَیُعَذِّبُهُ اللّٰهُ الْعَذَابَ الْاَكْبَرَ ۟ؕ

Fayuʻaẓẓibuhul laahul ʻAẓaabal ʹakbar.

پس الله با عذاب بزرگ او را عذاب می‌کند.

Verse 88:25

اِنَّ اِلَیْنَاۤ اِیَابَهُمْ ۟ۙ

ʹInna ʹilaynaaa ʹIyaabahum;

همانا بازگشت آن‌ها به سوی ماست.

Verse 88:26

ثُمَّ اِنَّ عَلَیْنَا حِسَابَهُمْ ۟۠

S̤umma ʹinna ʻalaynaa ḥisaabahum.

سپس بی‌گمان حساب‌شان (نیز) با ماست.