Surah Al-Fajr

Verse 89:1

وَالْفَجْرِ ۟ۙ

Wal-Fajr;

پرھ جو قسم آھي.

Verse 89:2

وَلَیَالٍ عَشْرٍ ۟ۙ

Wa-Layaalin ʻashr;

۽ ڏھن راتين جو قسم آھي.

Verse 89:3

وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ۟ۙ

Wash-Shafʻi wal-watr;

۽ ٻڌيءَ ۽ اِڪئيءَ جو قسم آھي.

Verse 89:4

وَالَّیْلِ اِذَا یَسْرِ ۟ۚ

Wallayli ʹiẓaa yasr;

۽ رات جو قسم آھي جڏھن ھلي.

Verse 89:5

هَلْ فِیْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِیْ حِجْرٍ ۟ؕ

Hal fee ẓaalika q̣asamul liẓee ḥijr?

ھان ڌيان واري لاءِ ھن (قسمن) ۾ بيشڪ پورو قسم آھي.

Verse 89:6

اَلَمْ تَرَ كَیْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ۟

ʹAlam tara kayfa faʻala Rabbuka biʻAad,―

نه ڏٺئي ڇا ته (قوم) عاد سان تنھنجي پالڻھار ڪيئن ڪيو.

Verse 89:7

اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ۟

ʹIrama Ẓaatil ʻimaad,

(جي) ارم وارا وڏن ٿنڀن (جي عمارتن) وارا ھوا.

Verse 89:8

الَّتِیْ لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُهَا فِی الْبِلَادِ ۟

ʹAllatee lam yukhlaq̣ mis̤luhaa fil bilaad?

جن جھڙو شھرن ۾ ڪونه بڻايو ويو آھي.

Verse 89:9

وَثَمُوْدَ الَّذِیْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ۟

Wa-S̤amoodal laẓeena jaabuṣ ṣakhra bil-waad?

۽ (قوم) ثمُود سان (ڪيئن ڪيائين) جن ميدان (قرٰا) ۾ پھڻن جون ڇپون گھڙيون ھيون.

Verse 89:10

وَفِرْعَوْنَ ذِی الْاَوْتَادِ ۟

Wa-Firʻawna ẓil ʹawtaad?

۽ ميخن واري فرعون سان (ڪئن ڪيائين).

Verse 89:11

الَّذِیْنَ طَغَوْا فِی الْبِلَادِ ۟

ʹAllaẓeena ṭag̣aw fil bilaad.

انھن (مڙني ٽولين) جن شھرن ۾ سرڪشي ڪئي.

Verse 89:12

فَاَكْثَرُوْا فِیْهَا الْفَسَادَ ۟

Faʹaks̤aroo fihal fasaad.

پوءِ منجھن گھڻو فساد ڪيائون.

Verse 89:13

فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ۟ۚۙ

Faṣabba ʻalayhim Rabbuka sawṭa ʻaẓaab:

تنھنڪري تنھنجي پالڻھار مٿن عذاب جو چھبڪ وھايو.

Verse 89:14

اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ ۟ؕ

ʹInna Rabbaka labilmirṣaad.

بيشڪ تنھنجو پالڻھار گھَٽَ (واري ھنڌ) ۾ (عملن کي ڏسندڙ) آھي.

Verse 89:15

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗ ۙ۬ فَیَقُوْلُ رَبِّیْۤ اَكْرَمَنِ ۟ؕ

Faʹammal ʹiñsaanu ʹiẓaa mab talaahu Rabbuhoo faʹakramahoo wa-naʻ-ʻamah, fayaq̣oolu Rabbeee ʹakraman.

پوءِ ماڻھو کي جڏھن سندس پالڻھار (ھن طرح) پرکيندو آھي جو اُن کي مانوارو ڪندو آھي ۽ نعمت ڏيندو اٿس، ته چوندو آھي ته منھنجي پالڻھار مون کي نوازيو.

Verse 89:16

وَاَمَّاۤ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهٗ ۙ۬ فَیَقُوْلُ رَبِّیْۤ اَهَانَنِ ۟ۚ

Wa-ʹammaaa ʹiẓaa mab talaahu faq̣adara ʻalayhi rizq̣ah, fayaq̣oolu Rabbeee ʹahaanan.

۽ جڏھن کيس (ٻئي طرح ھيئن) پرکيندو آھي جو مٿس روزي تنگ ڪندو آھي ته چوندو آھي ته منھنجي پالڻھار مون کي بي مانو ڪيو.

Verse 89:17

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْیَتِیْمَ ۟ۙ

Kallaa bal laa tukrimoonal yateem.

(ھرگز) ائين نه آھي بلڪ ڇوري ٻار کي تعظيم نه ڏيندا آھيو.

Verse 89:18

وَلَا تَحٰٓضُّوْنَ عَلٰی طَعَامِ الْمِسْكِیْنِ ۟ۙ

Wa-laa taḥaaaḍḍoona ʻalaa ṭaʻaamil miskeen!―

۽ نڪي مسڪينن جي کارائڻ تي ھڪ ٻئي کي رغبت ڏياريندا آھيو.

Verse 89:19

وَتَاْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّا ۟ۙ

Wa-taʹkuloonat Turaas̤a ʹaklal lammaa,

۽ مُئن جو مال سموروئي ڳھي ويندا آھيو.

Verse 89:20

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ۟ؕ

Wa-tuḥibboonal maala ḥubbañ jammaa.

۽ گھڻي پيار سان مال کي پيارو رکندا آھيو.

Verse 89:21

كَلَّاۤ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّا ۟ۙ

Kallaaa ʹiẓaa dukkatil ʹarḍu dakkañ dakkaa,

ائين نه ڪجي جڏھن زمين (جي اونچاڻ) ڪٽي ڪٽي سنئين ڪئي ويندي.

Verse 89:22

وَّجَآءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ۟ۚ

Wa-jaaaʹa Rabbuka wal-malaku ṣaffañ ṣaffaa,

۽ تنھنجو پالڻھار ايندو ۽ ملائڪ صِف صِف ٿي (ايندا).

Verse 89:23

وَجِایْٓءَ یَوْمَىِٕذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۙ۬ یَوْمَىِٕذٍ یَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰی لَهُ الذِّكْرٰی ۟ؕ

Wa-jeeeʹa Yawmaʹiẓim bi-Jahannam, Yawmaʹiẓiñy yataẓakkarul ʹiñsaanu wa-ʹannaa lahuẓ ẓikraa?

۽ اُن ڏينھن دوزخ کي آڻبو، اُن ڏينھن ماڻھو نصيحت وٺندو ۽ اُنھيءَ مھل (اھا نصيحت وٺڻ) اُن کي ڪٿي فائدي واري آھي.

Verse 89:24

یَقُوْلُ یٰلَیْتَنِیْ قَدَّمْتُ لِحَیَاتِیْ ۟ۚ

Yaq̣oolu yaa-laytanee q̣addamtu li-Ḥayaatee!

چوندو ته ھاءِ ارمان جيڪر پنھنجي (ھن ھميشه جي) حياتيءَ لاءَ (ڪجھ) اڳي موڪليان ھا.

Verse 89:25

فَیَوْمَىِٕذٍ لَّا یُعَذِّبُ عَذَابَهٗۤ اَحَدٌ ۟ۙ

Fa-Yawmaʹiẓil laa yuʻaẓẓibu ʻAẓaabahooo ʹaḥad,

پوءِ انھيءَ ڏينھن الله جي عذاب جھڙو ڪوبه ڪونه عذاب ڪندو.

Verse 89:26

وَّلَا یُوْثِقُ وَثَاقَهٗۤ اَحَدٌ ۟ؕ

Wa-laa yoos̤iq̣u wa-s̤aaq̣ahooo ʹaḥad.

۽ نڪو ڪو الله جي قيد ڪرڻ جھڙو قيد ڪندو.

Verse 89:27

یٰۤاَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَىِٕنَّةُ ۟ۗۖ

Yaaaʹayyatuhan Nafsul muṭmaʹinnah!

(مؤمنن کي چئبو ته) اي آرام وٺڻ وارا جيءُ.

Verse 89:28

ارْجِعِیْۤ اِلٰی رَبِّكِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً ۟ۚ

ʹIrjiʻeee ʹilaa Rabbiki raaḍiyatam marḍiyyah!

تون پنھنجي پالڻھار ڏانھن موٽِ ھل (تون اُن کان) راضي ٿيل آھين (ھو توکان) راضي ٿيل آھي.

Verse 89:29

فَادْخُلِیْ فِیْ عِبٰدِیْ ۟ۙ

Fadkhulee fee ʻIbaadee!

تنھنڪري (تون) منھنجي ٻانھن (جي ٽوليءَ) ۾ داخل ٿيءُ.

Verse 89:30

وَادْخُلِیْ جَنَّتِیْ ۟۠

Wadkhulee Jannatee!

۽ منھنجي بھشت ۾ گِھڙ.