Surah Al-Alaq

Verse 96:1

اِقْرَاْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِیْ خَلَقَ ۟ۚ

ʹIq̣raʹ bismi Rab-bikal laẓee khalaq̣,

পঢ়া তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ নামত, যিজনে সৃষ্টি কৰিছে,

Verse 96:2

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ ۟ۚ

Khalaq̣al ʹiñsaana min ʻalaq̣.

তেওঁ মানুহক আলাক্বৰ (ৰক্তপিণ্ডৰ) পৰা সৃষ্টি কৰিছে।

Verse 96:3

اِقْرَاْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُ ۟ۙ

ʹIq̣raʹ wa-Rabbukal ʹAkram,―

পঢ়া, কাৰণ তোমাৰ প্ৰতিপালক মহামহিম।

Verse 96:4

الَّذِیْ عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ۟ۙ

ʹAllaẓee ʻallama bil-Q̣alam,―

যিজনে কলমৰ সহায়ত শিক্ষা দিছে।

Verse 96:5

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ ۟ؕ

ʻAl-lamal ʹiñsaana maa- lam yaʻlam.

তেওঁ মানুহক এনে শিক্ষা দিছে, যিটো মানুহে জনা নাছিল।

Verse 96:6

كَلَّاۤ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَیَطْغٰۤی ۟ۙ

Kallaaa ʹinnal ʹiñsaana layaṭg̣aa,

বাস্তৱ এই যে, মানুহে সীমালংঘন কৰি থাকে।

Verse 96:7

اَنْ رَّاٰهُ اسْتَغْنٰی ۟ؕ

ʹArra ʹaahus tag̣naa.

কাৰণ সি নিজকে স্বনিৰ্ভৰশীল বুলি ভাবে।

Verse 96:8

اِنَّ اِلٰی رَبِّكَ الرُّجْعٰی ۟ؕ

ʹInna ʹilaa Rabbikar rujʻaa.

নিশ্চয় তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰতেই প্ৰত্যাৱৰ্তন।

Verse 96:9

اَرَءَیْتَ الَّذِیْ یَنْهٰی ۟ۙ

ʹA-raʹaytal laẓee yanhaa

তুমি তাক দেখা নাইনে? যিয়ে বাধা দিয়ে।

Verse 96:10

عَبْدًا اِذَا صَلّٰی ۟ؕ

ʻAbdan ʹiẓaa ṣallaa?

এজন বান্দাক, যেতিয়া তেওঁ ছালাত আদায় কৰে।

Verse 96:11

اَرَءَیْتَ اِنْ كَانَ عَلَی الْهُدٰۤی ۟ۙ

ʹA-raʹayta ʹiñ kaana ʻalal Hudaa?

কি বুলি ভবা, যদি তেওঁ হিদায়তৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত থাকে,

Verse 96:12

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰی ۟ؕ

ʹAw ʹamara bit-Taq̣waa?

অথবা তাক্বৱাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে; (তথাপিও তেওঁক কেনেকৈ বাধা দিয়ে?)

Verse 96:13

اَرَءَیْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰی ۟ؕ

ʹA-raʹayta ʹiñ kaẓ-ẓaba wa-tawallaa?

তুমি লক্ষ্য কৰিছানে যদি সি (নিষেধকাৰী) অস্বীকাৰ কৰে আৰু মুখ ঘূৰাই লয়,

Verse 96:14

اَلَمْ یَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ یَرٰی ۟ؕ

ʹAlam yaʻlam̃ biʹannal laaha yaraa?

(তেন্তে) সি নাজানে নেকি, নিশ্চয় আল্লাহে দেখি আছে?

Verse 96:15

كَلَّا لَىِٕنْ لَّمْ یَنْتَهِ ۙ۬ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِیَةِ ۟ۙ

Kallaa laʹil lam yañtahi lanasfaʻam bin-naaṣiyah,―

সাৱধান! যদি সি বিৰত নাথাকে, তেন্তে নিশ্চয় আমি তাক তাৰ আগচুলিত ধৰি টানি আনিম।

Verse 96:16

نَاصِیَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ۟ۚ

Naaṣiyatiñ kaaẓibatin khaaṭiʹah!

মিছলীয়া, পাপিষ্ঠ আগচুলি (কপাল)।

Verse 96:17

فَلْیَدْعُ نَادِیَهٗ ۟ۙ

Fal-yadʻu naadiyah:

এতেকে সি (যদি) নিজৰ পৰিষদবৰ্গক (মাতিব বিচাৰে তেন্তে) মাতি আনক।

Verse 96:18

سَنَدْعُ الزَّبَانِیَةَ ۟ۙ

Sanadʻuz zabaaniyah!

অনতিপলমে আমিও মাতি আনিম জাহান্নামৰ কঠোৰ প্ৰহৰীসকলক।

Verse 96:19

كَلَّا ؕ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۟

Kallaa: laa- tuṭiʻhu wasjud waq̣tarib!

সাৱধান! তুমি তাক অনুসৰণ নকৰিবা। তুমি (তোমাৰ প্ৰতিপালকক) ছাজদা কৰা আৰু (তেওঁৰ) নৈকট্য লাভ কৰা।