Surah Ad-Dukhan

Verse 44:1

حٰمٓ ۟ۚۛ

Ḥaa-Meeem.

حم (حا. میم).

Verse 44:2

وَالْكِتٰبِ الْمُبِیْنِ ۟ۙۛ

Wal-Kitaabil Mubeen.

سوگند به کتاب روشنگر.

Verse 44:3

اِنَّاۤ اَنْزَلْنٰهُ فِیْ لَیْلَةٍ مُّبٰرَكَةٍ اِنَّا كُنَّا مُنْذِرِیْنَ ۟

ʹInnaaa ʹañzalnaahu fee laylatim mubaarakatin ʹinnaa kunnaa muñẓireen.

بی‌گمان ما آن را در شب مبارک (و فرخندۀ قدر) نازل کردیم، بی‌شک ما (همواره) هشدار دهنده بوده‌ایم.

Verse 44:4

فِیْهَا یُفْرَقُ كُلُّ اَمْرٍ حَكِیْمٍ ۟ۙ

Feehaa yufraq̣u kullu ʹamrin ḥakeem,

در آن شب هر امر با حکمت (و استواری) فیصله (و تدبیر) می‌شود [ آنچه از روزی و عمر و مصیبت، برای انسان‌ها فیصله شده است، و در لوح محفوظ ثبت است، به فرشتگان سپرده می‌شود. (تفسیر ابن کثیر).].

Verse 44:5

اَمْرًا مِّنْ عِنْدِنَا ؕ اِنَّا كُنَّا مُرْسِلِیْنَ ۟ۚ

ʹAmram min ʻiñdinaa. ʹInnaa kunnaa mursileen―

فرمانی از جانب ما (بود)، بی‌گمان ما فرستندۀ (آن) بوده‌ایم.

Verse 44:6

رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ ؕ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِیْعُ الْعَلِیْمُ ۟ۙ

Raḥmatam mir Rabbik: ʹinnahoo Huwas Sameeʻul ʻAleem;

رحمتی است از سوی پروردگارت، بی‌گمان او ست که شنوای داناست.

Verse 44:7

رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا ۘ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِیْنَ ۟

Rabbis samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumaa, Iñ kuntum mooq̣ineen.

پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آن دو است، اگر شما یقین دارید.

Verse 44:8

لَاۤ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ یُحْیٖ وَیُمِیْتُ ؕ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَآىِٕكُمُ الْاَوَّلِیْنَ ۟

Laaa ʹilaaha ʹillaa Huwa yuḥyee wa-yumeet:― Rabbukum wa-Rabbu ʹaabaaaʹikumul ʹawwaleen.

هیچ معبودی (به حق) جز او نیست، زنده می‌کند و می‌میراند، پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست.

Verse 44:9

بَلْ هُمْ فِیْ شَكٍّ یَّلْعَبُوْنَ ۟

Bal hum fee shakkiñy yalʻaboon.

بلکه، آن‌ها در شک اند (و) بازی می‌کنند.

Verse 44:10

فَارْتَقِبْ یَوْمَ تَاْتِی السَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِیْنٍ ۟ۙ

Fartaq̣ib Yawma taʹtis samaaaʹu bi-DUKHAANIM mubeen,

پس (ای پیامبر) منتظر روزی باش که آسمان دودی آشکار (پدید) آورد.

Verse 44:11

یَّغْشَی النَّاسَ ؕ هٰذَا عَذَابٌ اَلِیْمٌ ۟

Yag̣shan naas: haaẓaa ʻAẓaabun ʹaleem.

که (تمام) مردم را فرا می‌گیرد، این عذابی دردناک است.

Verse 44:12

رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ اِنَّا مُؤْمِنُوْنَ ۟

Rabbanak shif ʻannal ʻaẓaaba ʹinnaa Muʹminoon!

(آنگاه کافران می‌گویند:) «پروردگارا! (این) عذاب را از ما برطرف کن، بی‌گمان ما ایمان می‌آوریم».

Verse 44:13

اَنّٰی لَهُمُ الذِّكْرٰی وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُوْلٌ مُّبِیْنٌ ۟ۙ

ʹAnnaa lahumuẓ Ẓikraa wa-q̣ad jaaaʹahum Rasoolum mubeen,―

چگونه (و از کجا) پند می‌پذیرند در حالی‌که پیامبر روشنگر برایشان آمد!

Verse 44:14

ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوْا مُعَلَّمٌ مَّجْنُوْنٌ ۟ۘ

S̤umma tawallaw ʻanhu wa-q̣aaloo muʻallamum majnoon.

سپس از او روی گرداندند، و گفتند: «(او) آموزش یافته‌ای دیوانه است».

Verse 44:15

اِنَّا كَاشِفُوا الْعَذَابِ قَلِیْلًا اِنَّكُمْ عَآىِٕدُوْنَ ۟ۘ

ʹInnaa kaashiful ʻaẓaabi q̣aleelan ʹinnakum ʻaaaʹidoon.

بی‌گمان ما اندکی عذاب را برطرف می‌کنیم، (ولی) شما (به کفر و اعمال زشت خود) باز می‌گردید.

Verse 44:16

یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرٰی ۚ اِنَّا مُنْتَقِمُوْنَ ۟

Yawma nabṭishul baṭshatal kubraa: ʹinnaa muñtaq̣imoon!

روزی‌که به گرفتنی سخت (آن‌ها را) فروگیریم، بی‌گمان ما انتقام گیرنده‌ایم.

Verse 44:17

وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُوْلٌ كَرِیْمٌ ۟ۙ

Wa-laq̣ad fatannaa q̣ablahum q̣awma Firʻawna wa-jaaaʹahum Rasooluñ Kareem,

و به راستی ما پیش از آن‌ها قوم فرعون را آزمودیم، و پیامبری بزرگوار به سوی‌شان آمد.

Verse 44:18

اَنْ اَدُّوْۤا اِلَیَّ عِبَادَ اللّٰهِ ؕ اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹAn ʹaddooo ʹilayya ʻibaadal laah: ʹinnee lakum Rasoolun ʹameen;

(و به آن‌ها گفت:) که «بندگان الله (= بنی اسرائیل) را به من و ا گذارید، بی‌گمان من برای شما فرستادۀ امینی هستم.

Verse 44:19

وَّاَنْ لَّا تَعْلُوْا عَلَی اللّٰهِ ؕ اِنِّیْۤ اٰتِیْكُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِیْنٍ ۟ۚ

Wa-ʹal laa taʻloo ʻalal laah: ʹinneee ʹaateekum̃ bisulṭaanim mubeen.

و (نیز) بر الله برتری مجویید، بی‌تردید من برای شما دلیل روشنی آورده ام.

Verse 44:20

وَاِنِّیْ عُذْتُ بِرَبِّیْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِ ۟ؗ

Wa-ʹinnee ʻuẓtu bi-Rabbee wa-Rabbikum ʹañ tarjumoon.

و همانا من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم، از اینکه مرا سنگسار کنید.

Verse 44:21

وَاِنْ لَّمْ تُؤْمِنُوْا لِیْ فَاعْتَزِلُوْنِ ۟

Wa-ʹil lam tuʹminoo lee faʻtaziloon.

و اگر به من ایمان نمی‌آورید، پس از من کناره بگیرید.

Verse 44:22

فَدَعَا رَبَّهٗۤ اَنَّ هٰۤؤُلَآءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُوْنَ ۟

Fadaʻaa Rabbahooo ʹanna haaaʹulaaaʹi q̣awmum mujrimoon.

آنگاه به درگاه پروردگارش دعا کرد که: این‌ها گروهی مجرمند.

Verse 44:23

فَاَسْرِ بِعِبَادِیْ لَیْلًا اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ ۟ۙ

Faʹasri biʹibaadee laylan ʹinnakum muttabaʻoon.

پس (به او حکم داده شد:) بندگان مرا شبانه ببر، یقیناً شما تعقیب می‌شوید.

Verse 44:24

وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا ؕ اِنَّهُمْ جُنْدٌ مُّغْرَقُوْنَ ۟

Watrukil baḥra rahwaa: ʹinnahum juñdum mug̣raq̣oon.

و دریا را آرام وا گذار، بی‌گمان آن‌ها لشکری غرق شده خواهند بود.

Verse 44:25

كَمْ تَرَكُوْا مِنْ جَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۙ

Kam tarakoo miñ jannaatiñw waʻuyoon,

چه بسیار باغ‌ها و چشمه‌ها را (بعد از غرق شدن‌شان) رها کردند.

Verse 44:26

وَّزُرُوْعٍ وَّمَقَامٍ كَرِیْمٍ ۟ۙ

Wa-zurooʻiñw Wamaq̣aamiñ kareem,

و (نیز) زراعت‌ها و قصر‌های نیکو (و زیبا).

Verse 44:27

وَّنَعْمَةٍ كَانُوْا فِیْهَا فٰكِهِیْنَ ۟ۙ

Wa-naʻmatiñ kaanoo feehaa faakiheen!

و نعمتی که در آن (شادمان) بودند.

Verse 44:28

كَذٰلِكَ ۫ وَاَوْرَثْنٰهَا قَوْمًا اٰخَرِیْنَ ۟

Kaẓaalik! wa-ʹawras̤naahaa q̣awman ʹaakhareen!

اینچنین بود، و ما (همۀ) آن‌ها را به مردمی ‌دیگر وا گذاشتیم.

Verse 44:29

فَمَا بَكَتْ عَلَیْهِمُ السَّمَآءُ وَالْاَرْضُ وَمَا كَانُوْا مُنْظَرِیْنَ ۟۠

Famaa bakat ʻalayhimus samaaaʹu wal-ʹarḍu wa-maa kaanoo muñz̤̣areen.

پس آسمان و زمین بر آن‌ها نگریست، و (به آن‌ها) مهلت داده نشد.

Verse 44:30

وَلَقَدْ نَجَّیْنَا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِیْنِ ۟ۙ

Wa-laq̣ad najjaynaa Baneee ʹIsraaaʹeela minal ʻaẓaabil muheen.

و مسلماً بنی اسرائیل را از عذاب ذلت بار نجات دادیم.

Verse 44:31

مِنْ فِرْعَوْنَ ؕ اِنَّهٗ كَانَ عَالِیًا مِّنَ الْمُسْرِفِیْنَ ۟

Miñ Firʻawn: ʹinnahoo kaana ʻaaliyam minal musrifeen.

از فرعون، که او سرکشی از اسراف‌کاران بود.

Verse 44:32

وَلَقَدِ اخْتَرْنٰهُمْ عَلٰی عِلْمٍ عَلَی الْعٰلَمِیْنَ ۟ۚ

Wa-laq̣adikh tarnaahum ʻalaa ʻilmin ʻalal ʻaalameen,

و به راستی ما آن‌ها را با علم (و آگاهی) بر جهانیان (زمان‌شان) برگزیدیم.

Verse 44:33

وَاٰتَیْنٰهُمْ مِّنَ الْاٰیٰتِ مَا فِیْهِ بَلٰٓؤٌا مُّبِیْنٌ ۟

Waʹaataynaahum minal ʹAayaati maa- feehi balaaaʹum mubeen.

و از نشانه‌ها آنچه به آن‌ها دادیم که آزمایش آشکاری در آن بود.

Verse 44:34

اِنَّ هٰۤؤُلَآءِ لَیَقُوْلُوْنَ ۟ۙ

ʹInna haaaʹulaaaʹi layaq̣ooloon,

بی‌گمان این‌ها (= مشرکان) می‌گویند:

Verse 44:35

اِنْ هِیَ اِلَّا مَوْتَتُنَا الْاُوْلٰی وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِیْنَ ۟

ʹIn hiya ʹillaa mawtatunal ʹoolaa wa-maa naḥnu bimuñshareen.

«سرانجام جز همین مرگ نخستین ما نیست، و ما هرگز بر انگیخته نخواهیم شد.

Verse 44:36

فَاْتُوْا بِاٰبَآىِٕنَاۤ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِیْنَ ۟

Faʹtoo biʹaabaaaʹinaaa ʹiñ kuñtum ṣaadiq̣een!

پس اگر راست می‌گویید: نیاکان ما را (زنده کنید و) بیاورید».

Verse 44:37

اَهُمْ خَیْرٌ اَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ ۙ وَّالَّذِیْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ؕ اَهْلَكْنٰهُمْ ؗ اِنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِیْنَ ۟

ʹAhum khayrun ʹam q̣awmu Tubbaʻiñw wallaẓeena miñ q̣ablihim? ʹAhlaknaahum ʹinnahum kaanoo mujrimeen.

آیا آن‌ها بهترند یا قوم «تبّع» و کسانی‌که پیش از آن‌ها بودند؟ ما آن‌ها را هلاک نمودیم، بی‌گمان آن‌ها مجرم بودند.

Verse 44:38

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا لٰعِبِیْنَ ۟

Wa-maa khalaq̣nas samaawaati wal-ʹarḍa wa-maa baynahumaa laaʻibeen.

و (ما) آسمان‌ها و زمین و آنچه را که در میان آن دو است، به بازیچه نیافریده‌ایم.

Verse 44:39

مَا خَلَقْنٰهُمَاۤ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُوْنَ ۟

Maa- khalaq̣naahumaaa ʹillaa bilḥaq̣q̣i wa-laakinna ʹaks̤arahum laa- yaʻlamoon.

و (ما) آن دو را جز به حق نیافریدیم، و لیکن بیشتر آن‌ها نمی‌دانند.

Verse 44:40

اِنَّ یَوْمَ الْفَصْلِ مِیْقَاتُهُمْ اَجْمَعِیْنَ ۟ۙ

ʹInna Yawmal faṣli meeq̣aatuhum ʹajmaʻeen.―

بی‌گمان روز داوری و جدایی (= روز قیامت) وعده‌گاه همۀ آن‌هاست.

Verse 44:41

یَوْمَ لَا یُغْنِیْ مَوْلًی عَنْ مَّوْلًی شَیْـًٔا وَّلَا هُمْ یُنْصَرُوْنَ ۟ۙ

Yawma laa- yug̣nee mawlan ʻam mawlañ shayʹañw walaa hum yuñṣaroon,

روزی‌که هیچ دوستی برای دوست خود سودمند نباشد، و آن‌ها (از سوی کسی) یاری نمی‌شوند.

Verse 44:42

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ اللّٰهُ ؕ اِنَّهٗ هُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

ʹIllaa mar raḥimal laah: ʹinnahoo Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

مگر کسی‌که الله اورا مورد رحمت قرار داده، یقیناً او پیروزمند مهربان است.

Verse 44:43

اِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّوْمِ ۟ۙ

ʹInna shajarataz Zaq̣q̣oom,

بی‌گمان درخت زقوم.

Verse 44:44

طَعَامُ الْاَثِیْمِ ۟

Ṭaʻaamul ʹas̤eem,―

غذای گناهکاران است.

Verse 44:45

كَالْمُهْلِ ۛۚ یَغْلِیْ فِی الْبُطُوْنِ ۟ۙ

Kalmuhli yag̣lee fil buṭoon,

همانند مس گداخته در شکم‌ها می‌جوشد.

Verse 44:46

كَغَلْیِ الْحَمِیْمِ ۟

Kag̣alyil ḥameem.

جوششی همچون آب جوشان.

Verse 44:47

خُذُوْهُ فَاعْتِلُوْهُ اِلٰی سَوَآءِ الْجَحِیْمِ ۟ۗۖ

Khuẓoohu faʻtiloohu ʹilaa sawaaaʹil Jaḥeem!

(آنگاه به فرشتگان می‌گوییم:) او را بگیرید، پس به سختی او را میان دوزخ بکشید.

Verse 44:48

ثُمَّ صُبُّوْا فَوْقَ رَاْسِهٖ مِنْ عَذَابِ الْحَمِیْمِ ۟ؕ

S̤umma ṣubboo fawq̣a raʹsihee min ʻAẓaabil Ḥameem.

سپس بر سرش از عذاب جوشان بریزید.

Verse 44:49

ذُقْ ۙۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِیْزُ الْكَرِیْمُ ۟

Ẓuq̣! ʹinnaka ʹañtal ʻazeezul kareem!

(و به او می‌گوییم:) بچش که تو (به پندار خود) پیروزمند بزرگواری.

Verse 44:50

اِنَّ هٰذَا مَا كُنْتُمْ بِهٖ تَمْتَرُوْنَ ۟

ʹInna haaẓaa maa- kuñtum̃ bihee tamtaroon!

بی‌گمان این (همان) چیزی است که در آن شک داشتید.

Verse 44:51

اِنَّ الْمُتَّقِیْنَ فِیْ مَقَامٍ اَمِیْنٍ ۟ۙ

ʹInnal Muttaq̣eena fee maq̣aamin ʹameen,

یقیناً پرهیزگاران در جایگاه امنی هستند.

Verse 44:52

فِیْ جَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۚۙ

Fee Jannaatiñw Waʻuyoon;

در (میان) باغ‌ها و (کنار) چشمه‌ها.

Verse 44:53

یَّلْبَسُوْنَ مِنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَقٰبِلِیْنَ ۟ۚۙ

Yalbasoona Miñ suñdusiñw waʹistabraq̣im mutaq̣aabileen;

(لباس‌هایی) از دیبای نازک و دیبای ضخیم می‌پوشند، رو بروی هم می‌نشینند.

Verse 44:54

كَذٰلِكَ ۫ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِیْنٍ ۟ؕ

Kaẓaalik; wa-zawwajnaahum̃ biḥoorin ʻeen.

بدین‌سان (است) و حوریان گشاده چشم (بهشتی) را به همسری آن‌ها در می‌آوریم.

Verse 44:55

یَدْعُوْنَ فِیْهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ اٰمِنِیْنَ ۟ۙ

Yadʻoona feeha bikulli faakihatin ʹaamineen;

در آن (بهشت) با امن (و آرامش خاطر) هر میوه‌ای را (که بخواهند) می‌طلبند.

Verse 44:56

لَا یَذُوْقُوْنَ فِیْهَا الْمَوْتَ اِلَّا الْمَوْتَةَ الْاُوْلٰی ۚ وَوَقٰىهُمْ عَذَابَ الْجَحِیْمِ ۟ۙ

Laa- yaẓooq̣oona feehal Mawta ʹillal mawtatal ʹoolaa; wa-waq̣aahum ʻaẓaabal Jaḥeem,―

در آن (بهشت) مرگ را نمی‌چشند، مگر همان مرگ نخستین (که در دنیا چشیده‌اند) و (الله) آن‌ها را از عذاب دوزخ حفظ کند.

Verse 44:57

فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكَ ؕ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیْمُ ۟

Faḍlam mir Rabbik! Ẓaalika huwal fawzul ʻaz̤̣eem!

(این) بخششی است از (سوی) پروردگارت، این همان کامیابی بزرگ است.

Verse 44:58

فَاِنَّمَا یَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ یَتَذَكَّرُوْنَ ۟

Faʹinnamaa yassarnaahu bilisaanika laʻallahum yataẓakkaroon.

پس (ای پیامبر) ما آن (= قرآن) را به زبان تو آسان کردیم، تا که آن‌ها پند گیرند.

Verse 44:59

فَارْتَقِبْ اِنَّهُمْ مُّرْتَقِبُوْنَ ۟۠

Fartaq̣ib ʹinnahum murtaq̣iboon.

پس (ای پیامبر) منتظر (وعده‌های الهی) باش، بی‌گمان آن‌ها (نیز) منتظرند.