Surah Ad-Duhaa

Verse 93:1

وَالضُّحٰی ۟ۙ

Waḍ-Ḍuḥaa,

පෙරවරු ව මත දිවුරමින්,

Verse 93:2

وَالَّیْلِ اِذَا سَجٰی ۟ۙ

Wal-Layli ʹiẓaa sajaa,―

තවද රාත්‍රිය (දහවල) ආවරණය කරන විට, ඒ මත දිවුරමින්,

Verse 93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰی ۟ؕ

Maa- wad-daʻaka Rabbuka wa-maa q̣alaa.

නුඹගේ පරමාධිපති නුඹව අතහැර දැමුවේ නැත. එමෙන් ම ඔහු අමනාප වූයේ ද නැත.

Verse 93:4

وَلَلْاٰخِرَةُ خَیْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰی ۟ؕ

Wa-lalʹAakhiratu khayrul laka minal ʹOolaa.

සැබැවින්ම, ආරම්භයට වඩා අවසානය නුඹට වඩාත් යහපත් ය.

Verse 93:5

وَلَسَوْفَ یُعْطِیْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰی ۟ؕ

Walasawfa yuʻṭeeka Rabbuka fatarḍaa.

තවද නුඹගේ පරමාධිපති නුඹට මතුවට පිරිනමනු ඇත. එවිට නුඹ තෘප්තියට පත් වනු ඇත.

Verse 93:6

اَلَمْ یَجِدْكَ یَتِیْمًا فَاٰوٰی ۪۟

ʹAlam yajidka yateemañ faʹaawaa?

ඔහු නුඹව අනාථයෙකු ලෙස දැක නුඹට රැකවරණය නො දුන්නේ ද?

Verse 93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدٰی ۪۟

Wa-wajadaka ḍaaal-lañ fahadaa.

තවද නුඹව අතරමං වූවෙකු ලෙස දැක පසුව ඔහු මඟ පෙන්වූයේ ය.

Verse 93:8

وَوَجَدَكَ عَآىِٕلًا فَاَغْنٰی ۟ؕ

Wa-wajadaka ʻaaaʹilañ faʹag̣naa.

තවද ඔහු නුඹව අවශ්‍යතාව ඇත්තෙකු ලෙස දැක පසුව ඔහු ස්වයංපෝෂිත කළේ ය.

Verse 93:9

فَاَمَّا الْیَتِیْمَ فَلَا تَقْهَرْ ۟ؕ

Faʹammal yateema falaa taq̣har,

එහෙයින් අනාථයාට කටුක ලෙස නො සළකනු.

Verse 93:10

وَاَمَّا السَّآىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ ۟ؕ

Wa-ʹammas saaa-ʹila falaa tanhar:

තවද අයදින්නා ව පලවා නො හරිනු.

Verse 93:11

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ۟۠

Wa-ʹammaa biniʻmati Rabbika faḥaddis̤!

තවද නුඹගේ පරමාධිපතිගේ ආශිර්වාදයන් ගැන නුඹ ප්‍රකාශ කරනු.