-
1
وَٱلْعَـٰدِيَـٰتِ ضَبْحًا
WalʻAadiyati ḍabḥaa,
سوگند به اسب‌های دونده که نفس زنان (به‌سوی میدان) پیش می‌رفتند.
-
2
فَٱلْمُورِيَـٰتِ قَدْحًا
Fal-mooriyaati q̣adḥaa,
و سوگند به اسب‌هایی که (در اثر اصطکاک سم‌شان با سنگ‌ها) جرقۀ (آتش) ایجاد کردند.
-
3
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا
Fal-mug̣eeraati ṣubḥaa,
باز سوگند به اسب‌های که در صبحگاهان (بر دشمن) یورش برند.
-
4
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا
Faʹas̤arna bihee naq̣ʻaa,
پس در آن هنگام گرد و غبار بر انگیرند.
-
5
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا
Fawasaṭna bihee jamʻaa,
آنگاه به میان جمع (سپاه دشمن) در آیند، (و آن‌ها را محاصره کننده).
-
6
إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ
ʹInnal ʹIñsaana li-Rabbihee lakanood;
محققاً انسان در برابر (نعمت‌های) پروردگارش بسیار ناسپاس است.
-
7
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
Wa-ʹinnahoo ʻalaa ẓaalika lashaheed;
و بی‌گمان او بر این (ناسپاسی) گواه است.
-
8
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
Wa-ʹinnahoo liḥubbil khayri lashadeed.
و همانا او علاقۀ فراوان و شدیدی به مال دارد.
-
9
۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ
ʹAfalaa yaʻlamu ʹiẓaa buʻs̤ira maa- fil q̣uboor,
آیا او نمی‌داند که چون آنچه در گور‌هاست، (همه زنده و) برانگیخته شوند؟
-
10
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ
Waḥuṣṣila maa- fiṣ ṣudoor:
وآنچه در سینه‌هاست (همه) آشکار گردد.
-
11
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ
ʹInna Rabbahum̃ bihim Yawmaʹiẓil la-Khabeer?
یقیناً در آن روز پروردگارشان به (وضع و حال) آن‌ها کاملاً آگاه است.