Ash-Shu'ara

طسٓمٓ

Ṭaa-Seeen-Meeem.

طٰسٓمّٓ.

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ

Tilka ʹAayaatul Kitaabil mubeen.

ھي پڌري ڪتاب جون آيتون آھن.

لَعَلَّكَ بَـٰخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ

Laʻallaka baakhiʻun nafsaka ʹallaa yakoonoo Muʹmineen.

متان تون پاڻ کي ھن سببان گھٽي ماريندڙ ٿئين ته (ڪافر) مسلمان نه ٿا ٿين.

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةً فَظَلَّتْ أَعْنَـٰقُهُمْ لَهَا خَـٰضِعِينَ

ʹIn nashaʹ nunazzil ʻalayhim minas samaaaʹi ʹAayatañ faz̤̣allat ʹaʻnaaq̣uhum lahaa khaaḍiʻeen.

جيڪڏھن اسين گھرون ته آسمان کان مٿن ڪا (اھڙي) نشاني نازل ڪريون جنھن جي آڏو سندن گردنون جھڪيون ٿين.

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ

Wa-maa yaʹteehim miñ Ẓikrim minar Raḥmaani muḥdas̤in ʹillaa kaanoo ʻanhu muʻriḍeen.

۽ ٻاجھاري (الله) کان ڪائي نئين نصيحت وٽن نه ايندي آھي جو کانئس منھن موڙيندڙ (نه) آھن.

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَـٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ

Faq̣ad kaẓẓaboo fasayaʹteehim ʹambaaaʹu maa- kaanoo bihee yastahziʹoon!

پوءِ بيشڪ ڪُوڙو ڀانئي چُڪا تنھنڪري سگھوئي وٽن اُھي خبرون اينديون جن سان اُھي ٺـٺوليون ڪندا ھوا.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ

ʹA-walam yaraw ʹilal ʹarḍi kam ʹambatnaa feehaa miñ kulli zawjiñ kareem?

زمين ڏانھن نه ڏٺو اٿن ڇا ته منجھس ھر ڪنھن جنس جا ڪيترائي سُٺا اوڀڙ ڄماياسون؟

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ اُن ۾ نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه آھن.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ

Wa-ʹiẓ naadaa Rabbuka Moosaaa ʹaniʹ til q̣awmaz̤̣ z̤̣aalimeen,

۽ جڏھن تنھنجي پالڻھار موسىٰ کي سڏيو ته ظالمن جي قوم ڏانھن وڃ.

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ

Q̣awma Firʻawn: ʹalaa yattaq̣oon?

جا فرعون جي قوم آھي، (کانئن پُڇ) ته پرھيزگاري نه ڪندا ڇا؟

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

Q̣aala Rabbi ʹinneee ʹakhaafu ʹañy yukaẓẓiboon:

مُوسىٰ چيو ته اي منھنجا پالڻھار بيشڪ آءٌ ڊڄان ٿو ته متان مونکي ڪُوڙو ڀانئين.

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَـٰرُونَ

Wa-yaḍeeq̣u ṣadree wa-laa yañṭaliq̣u lisaanee faʹarsil ʹilaa Haaroon.

۽ منھنجو سينو تنگ ٿيندو آھي ۽ منھنجي زبان به پوري نه اُٿلندي آھي تنھنڪري ھارون ڏانھن (پيغمبريءَ جو حُڪم) موڪل.

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ

Wa-lahum ʻalayya ẓambuñ faʹakhaafu ʹañy yaq̣tuloon.

۽ انھن جو مون تي ڏوھ به آھي تنھنڪري ڊڄان ٿو ته متان مون کي ماري ڇڏين.

قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَـٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ

Q̣aala kallaa! faẓhabaa biʹAayaatinaaa ʹinnaa maʻakum mustamiʻoon.

(الله) فرمايو ته ايئن (ٿيڻو) نه آھي، پوءِ منھنجي نشانين سان ٻئي (ڄڻا) وڃو بيشڪ اسين اوھان سان گڏ ٻڌندڙ آھيون.

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Faʹtiyaa Firʻawna faq̣oolaaa ʹinnaa Rasoolu Rabbil ʻaalameen,

تنھنڪري فرعون وٽ وڃو ۽ چئوس ته بيشڪ اسين جھانن جي پالڻھار جا (ھن پيغام سان) موڪليل آھيون.

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

ʹAn ʹarsil maʻanaa Baneee ʹIsraaaʹeel.

ته بني اسرائيل کي اسان سان موڪل.

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ

Q̣aala ʹalam nurabbika feenaa waleedañw walabis̤ta feenaa min ʻumurika sineen?

فرعون چيو ته توکي پنھنجن (ڀاتين) ۾ ننڍڙو ڪري نه پاليو ھوسون ڇا؟ ۽ پنھنجي عمر جا ڪيترائي ورھ اسان ۾ گذاريئي.

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ

Wa-faʻalta faʻlatakal latee faʻalta wa-ʹañta minal kaafireen!

۽ تو پنھنجو اُھو ڪم ڪيو جو تون ڪري چڪين ۽ تون بي شڪرن مان آھين.

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

Q̣aala faʻaltuhaaa ʹiẓañw Waʹana minaḍ ḍaaalleen.

(موسى) چيو ته جنھن مھل اُھو ڪم ڪيو ھوم (تنھن مھل) آءٌ بي سمجھن مان ھوس.

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Fafarartu miñkum lam-maa khiftukum fawahaba lee Rabbee ḥukmañw wajaʻalanee minal mursaleen.

پوءِ جنھن مھل اوھان (جي ايذاءَ) کان ڊنس تنھن مھل اوھان کان ڀڳس پوءِ منھنجي پالڻھار مون کي سياڻپ بخشي ۽ مون کي پيغمبرن مان ڪيائين.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

Wa-tilka niʻmatuñ tamunnuhaa ʻalayya ʹan ʻabbatta Baneee ʹIsraaaʹeel!

۽ اِھو اُھو احسان آھي ڇا جنھنجو مون تي ٿورو رکين ٿو؟ ته بني اسرائيلن کي ٻانھون ڪري ورتو اٿئي.

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Q̣aala Firʻawnu wa-maa Rabbul ʻaalameen?

فرعون چيو ته جھانن جو پاليندڙ ڇا (کي چئبو) آھي؟

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

Q̣aala Rabbus samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumaa, ʹiñ kuñtum Mooq̣ineen.

(موسى) چيو ته آسمانن ۽ زمين جو ۽ جيڪي سندن وچ ۾ آھي تنھنجو پالڻھار آھي، جيڪڏھن اوھين ويساہ رکندا آھيو.

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ

Q̣aala liman ḥawlahooo ʹalaa tastamiʻoon?

(فرعون) پنھنجي آس پاس وارن کي چيو ته (اوھين) نه ٿا ٻُڌو ڇا؟

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

Q̣aala Rabbukum wa-Rabbu ʹaabaaaʹikumul ʹawwaleen!

(مُوسى) چيو ته (اُھو) اوھان جو پالڻھار ۽ اوھان جي ابن ڏاڏن جو پالڻھار آھي.

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ

Q̣aala ʹinna rasoolakumul laẓeee ʹursila ʹilaykum lamajnoon!

(فرعون) چيو ته اوھان جو پيغمبر جيڪو اوھان ڏانھن موڪليو ويو آھي سو بيشڪ چريو آھي.

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

Q̣aala Rabbul mashriq̣i wal-mag̣ribi wa-maa baynahumaa! ʹiñ kuñtum taʻq̣iloon!

(مُوسى) چيو ته اوڀر ۽ اولھ ۽ جيڪي انھن ٻنھي جي وچ ۾ آھي تنھنجو (به) پالڻھار آھي، جيڪڏھن اوھين سمجھ رکندا آھيو (ته اِھا سمجھاڻي بس آھي).

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ

Q̣aala laʹinit takhaẓta ʹilaahan g̣ayree laʹajʻalannaka minal masjooneen!

(فرعون) چيو ته جيڪڏھن مون کانسواءِ ڪو ٻيو خدا ورتئي ته ضرور توکي قيدين مان ڪندس.

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍ مُّبِينٍ

Q̣aala ʹawalaw jiʹtuka bishayʹim mubeen?

(مُوسى) چيو ته جيتوڻيڪ تو وٽ پڌري شيء آڻيان ته به (قيد ڪندين) ڇا؟

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ

Q̣aala faʹti biheee ʹiñ kuñta minaṣ ṣaadiq̣een!

(فرعون) چيو ته جيڪڏھن تون سَچن مان آھين ته اُھا آڻ.

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ

Faʹalq̣aa ʻaṣaahu faʹiẓaa hiya s̤uʻbaanum mubeen!

پوءِ پنھنجي لَٺ اُڇليائين ته اُھا اُمالڪ پڌرو واسينگ (نانگ) ٿي پئي.

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ

Wa-nazaʻa yadahoo faʹiẓaa hiya bayḍaaaʹu linnaaz̤̣ireen!

۽ پنھنجو ھٿ ڪڍيائين ته اوچتو اُھو ڏسندڙن لاءِ چمڪندڙ ٿي پيو.

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌ

Q̣aala lilmalaʹi ḥawlahooo ʹinna haazaa lasaaḥirun ʻaleem:

(فرعون) پنھنجن آس پاس وارن سردارن کي چيو ته بيشڪ ھي شخص داناءُ جادوگر آھي.

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ

Yureedu ʹañy yukhrijakum min ʹarḍikum̃ bisiḥrihee famaaẓaa taʹmuroon?

(ھو) اوھان کي اوھان جي ملڪ مان پنھنجي جادوءَ سان لوڌڻ گھري ٿو پوءِ مون کي (ھاڻي) ڇا ٿا حُڪم ڪريو؟

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ

Q̣aalooo ʹarjih wa-ʹakhaahu wabʻas̤ fil Madaaaʹini ḥaashireen―

چيائون ته کيس ۽ سندس ڀاءُ کي ترساءِ ۽ شھرن ۾ ڪوٺيندڙ کي موڪل.

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ

Yaʹtooka bikulli saḥ-ḥaarin ʻaleem.

ته سڀڪنھن ڄاڻندڙ وڏي جادوگر کي کي تو وٽ آڻين.

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

Fajumiʻas saḥaratu limeeq̣aati Yawmim maʻloom,

پوءِ ھڪ ڏينھن ٺھرايل جي انجام تي جادوگر گڏ ڪيا ويا.

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ

Wa-q̣eela linnaasi hal ʹañtum mujtamiʻoon,

۽ ماڻھن کي چيو ويو ته اوھين (به) گڏ ٿيڻ وارا آھيو ڇا؟

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ

Laʻallanaa nattabiʻus saḥarata ʹiñ kaanoo humul g̣aalibeen?

جيڪڏھن اُھي (جادوگر) غالب ٿيا ته مانَ اسين انھن جا تابعدار ٿيون.

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ

Falammaa jaaaʹas saḥaratu q̣aaloo li-Firʻawna ʹaʹinna lanaa laʹajran ʹiñ kunnaa naḥnul g̣aalibeen?

پوءِ جنھن مھل جادوگر آيا (تنھن مھل) فرعون کي چيائون ته جيڪڏھن اسين ڏاڍا ٿيون ته اسان لاءِ ڪو انعام آھي (يا نه!).

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ

Q̣aala naʻam wa-ʹinnakum ʹiẓal laminal muq̣arrabeen.

(فرعون) چيو ته ھائو ۽ بيشڪ اوھين اُنھيءَ مھل (منھنجن) ويجھن مان ٿيندؤ.

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ

Q̣aala lahum Moosaaa ʹalq̣oo maaa ʹañtum mulq̣oon!

کين مُوسىٰ چيو ته جيڪي اوھين اڇلڻ وارا آھيو سو اُڇليو.

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَـٰلِبُونَ

Faʹalq̣aw ḥibaalahum wa-ʻiṣiyyahum wa-q̣aaloo biʻizzati Firʻawna ʹinnaa lanaḥnul g̣aaliboon!

پوءِ ھنن پنھنجا رسا ۽ پنھنجيون لٺيون اڇليون ۽ چيائون ته فرعون جي عزت جو قَسم آھي ته بيشڪ اسين ئي غالب ٿينداسون.

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

Faʹalq̣aa Moosaa ʻaṣaahu faʹiẓaa hiya talq̣afu maa- yaʹfikoon!

پوءِ مُوسىٰ پنھنجي لَٺ اُڇلي ته اُھا اُتي جو اُتي جيڪو سانگ بڻائيندا ويا سو ڳھندي وئي.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ

Faʹulq̣iyas saḥaratu saajideen.

پوءِ جادوگر سجدو ڪندڙ ٿي نِويا.

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Q̣aalooo ʹaamannaa bi-Rabbil ʻaalameen.

چيائون ته جھانن جي پالڻھار تي ايمان آندوسون.

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

Rabbi Moosaa wa-Haaroon.

(جو) مُوسىٰ ۽ ھارون جو پالڻھار آھي.

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

Q̣aala ʹaamañtum lahoo q̣abla ʹan ʹaaẓana lakum? ʹInnahoo lakabeerukumul laẓee ʻallamakumus siḥr! Falasawfa taʻlamoon! Laʹuq̣aṭṭiʻanna ʹaydiyakum wa-ʹarjulakum min khilaafiñw walaʹuṣallibannakum ʹajmaʻeen!

(فرعون) چيو ته اُن کان اڳ جو اوھان کي موڪل ڏيان اوھان موسىٰ تي ڇو ايمان آندو، بيشڪ اُھو اوھان جو وڏو آھي جنھن اوھان کي جادو سيکاريو، پوءِ سگھو ڄاڻندؤ، اوھان جا ھڪ پاسي جا ھٿ ۽ اوھان جا ٻئي پاسي جا پير ضرور وڍيندس ۽ اوھان مڙني کي (گڏ) ضرور سوريءَ تي چاڙھيندس.

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

Q̣aaloo laa- ḍayra ʹinnaaa ʹilaa Rabbinaa muñq̣aliboon!

چيائون ته ڪا حرڪت نه آھي بيشڪ اسين پنھنجي پالڻھار ڏانھن موٽڻ وارا آھيون.

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـٰيَـٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

ʹInnaa naṭmaʻu ʹañy yag̣fira lanaa Rabbunaa khaṭaayaanaaa ʹañ kunnaaa ʹawwalal Muʹmineen!

بيشڪ اسين اميد ٿا رکون ٿا ته اسان جو پالڻھار اسان جا ڏوھ اسان کي بخشيندو انھي ڪري جو (پھرين اسين) مُسلمان ٿيا آھيون.

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

Wa-ʹawḥaynaaa ʹilaa Moosaaa ʹan ʹasri biʻibaadeee ʹinnakum muttabaʻoon.

۽ موسىٰ ڏانھن وحي ڪيوسون ته منھنجن ٻانھن کي راتو واہ وٺي نِڪر ڇو ته (فرعون ۽ سندس لشڪر) اوھان جي پٺيان پوندا.

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ

Faʹarsala Firʻawnu fil Madaaaʹini ḥaashireen.

پوءِ فرعون شھرن ۾ ڪوٺيندڙ موڪليا.

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ

ʹInna haaaʹulaaaʹi lashirẓimatuñ q̣aleeloon,

(چيائين) ته بيشڪ ھيء (ماڻھو) ٿوري ٽولي آھن.

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ

Wa-ʹinnahum lanaa lag̣aaaʹiz̤̣oon;

۽ بيشڪ انھن اسان کي ڪاوڙايو آھي.

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ

Wa-ʹinnaa lajameeʻun ḥaaẓiroon.

۽ اسين ھٿيارن واري جماعت آھيون.

فَأَخْرَجْنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ

Faʹakhrajnaahum miñ jannaatiñw waʻuyoon,

(الله فرمائي ٿو ته) پوءِ انھن (فرعونين) کي باغن ۽ چشمن مان ٻاھر ڪڍيوسون.

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ

Wa-kunooziñw Wamaq̣aamiñ kareem;

۽ خزانن ۽ چڱي جاءِ مان (به).

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَـٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

Kaẓaalik: wa-ʹawras̤naahaa Baneee ʹIsraaaʹeel.

اھڙي طرح (ڪيوسون)، ۽ انھن (شين) جو بني اسرائيلن کي وارث ڪيوسون.

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ

Faʹatbaʻoohum mushriq̣een.

پوءِ سج اُڀرندي ئي اُنھن (بني اسرائيلن) جي پوئتان پيا.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ

Faalammaa taraaaʹal jamʻaani q̣aala ʹAṣḥaabu Moosaaa ʹinnaa lamudrakoon.

پوءِ جنھن مھل ٻنھي ٽولين ھڪ ٻئي ڏٺو (تنھن مھل) مُوسىٰ جي سنگتين چيو ته بيشڪ اسان کي پھچي ويا.

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ

Q̣aala kallaa! ʹInna maʻiya Rabbee sayahdeen!

(موسى) چيو ته ايئن نه آھي، بيشڪ منھنجو پالڻھار مون ساڻ آھي مون کي رستي لائيندو.

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ

Faʹawḥaynaaa ʹilaa Moosaaa ʹaniḍ rib biʻaṣaakal baḥr. Fañfalaq̣a fakaana kullu firq̣iñ kaṭṭawdil ʻaz̤̣eem.

پوءِ مُوسىٰ ڏانھن وحي ڪيوسون ته پنھنجي لٺ سمنڊ کي ھڻ، پوءِ اُھو چيرجي پيو پوءِ سڀڪو ڀاڱو وڏي پھاڙ جھڙو ٿيو.

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ

Wa-ʹazlafnaa s̤ammal ʹaakhareen.

۽ انھن ٻـين (فرعونين) کي اُن ھنڌ ويجھو ڪيوسون.

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

Wa-ʹañjaynaa Moosaa wa-mam maʻahooo ʹajmaʻeen;

۽ مُوسىٰ ۽ سندس سنگتين مڙني کي بچايوسين.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

S̤umma ʹag̣raq̣nal ʹaakhareen.

وري (ھنن) ٻـين (يعني فرعونين) کي ٻوڙيوسون.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ اُنھي (قصي) ۾ نشاني آھي، ۽ انھن مان گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ

Watlu ʻalayhim nabaʹa ʹIbraaheem.

۽ اُنھن کي ابراھيم جو قِصّو پڙھي ٻڌاءِ.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ

ʹIẓ q̣aala liʹabeehi wa-q̣awmihee maa- taʻbudoon?

جڏھن پنھنجي پيءُ ۽ پنھنجي قوم کي چيائين ته ڇا کي پوڄيندا آھيو؟

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ

Q̣aaloo naʻbudu ʹaṣnaamañ fanaz̤̣allu lahaa ʻaakifeen.

چيائون ته (اسين) بُتن کي پوڄيندا آھيون پوءِ سارا ڏينھن انھن جا مجاور ٿي وھندا آھيون.

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ

Q̣aala hal yasmaʻoonakum ʹiẓ tadʻoon.

(ابراھيم) چيو ته جڏھن (ھنن کي) سڏيو ٿا (تڏھن) اوھان جو (سڏ) ٻڌن ٿا ڇا؟

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ

ʹAw yañfaʻoonakum ʹaw yaḍurroon?

يا اوھان کي سُک پھچائيندا آھن يا ڏک ڏيندا آھن؟

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ

Q̣aaloo bal wajadnaaa ʹaabaaaʹanaa kaẓaalika yafʻaloon.

چيائون (نه!) بلڪ پنھنجن ابن ڏاڏن کي ائين ڪندي ڏٺوسون.

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

Q̣aala ʹafaraʹaytum maa kuñtum taʻbudoon,

(ابراھيم) چيو ته (انھن کي) ڏٺو اٿوَ جن کي پوڄيندا رھيؤ؟

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ

ʹAñtum wa-ʹaabaaaʹukumul ʹaq̣damoon,

اوھين ۽ اوھان جا اڳيان پيءُ ڏاڏا.

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Faʹinnahum ʻaduwwul leee ʹillaa Rabbal ʻaalameen;

بيشڪ اُھي جھانن جي پالڻھار کانسواءِ منھنجا ويري آھن.

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ

ʹAllaẓee khalaq̣anee fa-Huwa yahdeen;

جنھن مون کي پيدا ڪيو آھي اُھو ئي مون کي سڌو رستو ڏيکاريندو آھي.

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ

Wallaẓee Huwa yuṭʻimunee wa-yasq̣een,

۽ اُھو آھي جو مون کي کارائيندو آھي ۽ مون کي پياريندو آھي.

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

Wa-ʹiẓaa mariḍtu fa-Huwa yashfeen:

۽ جڏھن بيمار ٿيندو آھيان تڏھن مون کي شفا ڏيندو آھي.

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ

wallaẓee yumeetunee s̤umma yuḥyeen;

۽ اُھو آھي جو مون کي ماريندو ۽ وري مون کي جياريندو.

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ

Wallaẓeee ʹaṭmaʻu añy yag̣fira lee khaṭeeeʹatee Yawmad Deen...

۽ اُھو آھي جو آسرو اٿم ته قيامت جي ڏينھن منھنجون خطائون مون کي بخشيندو.

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ

Rabbi hab lee ḥukmañw waʹalḥiq̣nee biṣ-Ṣaaliḥeen;

اي منھنجا پالڻھار مُون کي دانائي بخش ۽ مون کي صالحن سان شامل ڪر.

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

Wajʻal lee lisaana ṣidq̣iñ fil ʹaakhireen;

۽ پوين ۾ منھنجي چڱي يادگيري (قائم) ڪر.

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ

Wajʻalnee miñw waras̤ati Jannatin Naʻeem.

۽ مون کي نعمتن واري بھشت جي وارثن مان ڪر.

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

Wag̣fir liʹabeee ʹinnahoo kaana minaḍ ḍaaalleen;

۽ منھنجي پيءُ کي بخش جو اُھو گمراھن مان آھي.

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ

Wa-laa tukhzinee Yawma yubʻas̤oon;

۽ جنھن ڏينھن (ماڻھو جيئرا ٿي) اُٿندا (تنھن ڏينھن) مون کي خوار نه ڪج.

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ

Yawma laa- yañfaʻu maaluñw walaa banoon,

جنھن ڏينھن نڪي مال ۽ نڪي پٽ نفعو ڏيندا.

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

Illaa man ʹatal laaha biq̣albiñ saleem.

پر اُھو (فائدي وارو ھوندو) جو الله وٽ سالم دل آڻيندو.

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ

Wa-ʹuzlifatil Jannatu lil-Muttaq̣een,

۽ پرھيزگارن لاءِ بھشت ويجھو ڪيو ويندو.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ

Wa-burrizatil Jaḥeemu lilg̣aaween;

۽ گمراھن لاءِ دوزخ پڌرو ڪيو ويندو.

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

Wa-q̣eela lahum ʹayna maa- kuñtum taʻbudoon.

۽ کين چيو ويندو ته اُھي ڪٿي آھن جي کي پوڄيندا ھيؤ.

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ

Miñ doonil laah? Hal yañṣuroonakum ʹaw yañtaṣiroon?

الله ڌاران؟ (ھاڻي) اُھي اوھان کي مدد ڏين ٿا ڇا يا (پاڻ) بدلو وٺي سگھن ٿا.

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ

Fakubkiboo feehaa hum walg̣aawoon,

پوءِ اُھي گمراہ (پوڄيندڙ) ۽ بُت منجھس اونڌا ڪري اُڇلايا ويندا.

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ

Wa-junoodu ʹIbleesa ʹajmaʻoon.

۽ مڙئي شيطاني لشڪر به (اڇلائبا).

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ

Q̣aaloo wa-hum feehaa yakhtaṣimoon;

۽ (تڏھن) اُھي منجھس ھڪ ٻئي سان جھڳڙو ڪندي پيا چوندا.

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ

Tallaahi ʹiñ kunnaa lafee ḍalaalim mubeen.

ته الله جو قسم آھي بيشڪ اسين ته پڌريءَ گمراھي ۾ ھواسون.

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

ʹIẓ nusawweekum̃ bi-Rabbil ʻAalameen.

جڏھن اوھان کي جھانن جي پالڻھار سان برابر ٿي ڪيوسون.

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ

Wa-maaa ʹaḍallanaaa ʹillal mujrimoon.

۽ (ھنن) ڏوھارين کانسواءِ ٻئي ڪنھن اسان کي گمراہ نه ڪيو.

فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ

Famaa lanaa miñ shaafiʻeen,

پوءِ اسان جو (ھاڻي) نڪو ڪو سفارش ڪرڻ وارو آھي.

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ

Wa-laa ṣadeeq̣in ḥameem.

۽ نڪو ڪو غم ٽار دوست آھي.

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

Falaw ʹanna lanaa karratañ fanakoona minal Muʹmineen!

پوءِ جيڪر ھڪ ڀيرو اسان کي (وري دنيا ۾ وڃڻ) ملي ته مؤمنن مان ٿيون.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ اِن ۾ ضرور نشاني آھي، ۽ انھن مان گھڻا مؤمن نه آھن.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ

Kaẓẓabat q̣awmu Nooḥinil mursaleen.

نوح جي قوم پيغمبرن کي ڪوڙو ڀانيو.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Nooḥun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن کين سندن ڀاءُ نوح چيو ته (الله کان) ڇونه ٿا ڊڄو.

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen:

بيشڪ آءٌ اوھان لاءِ امين پيغمبر آھيان.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr; ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

۽ اوھان کان اِن (پيغام جي پھچائڻ) تي ڪو اُجورو نٿو گھران، منھنجو اجورو ته رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ

Q̣aalooo ʹanuʹminu laka wattabaʻakal ʹarẓaloon?

چيائون ته توتي ايمان ڇو آڻيون حالانڪ نيچ ماڻھن (ڪنھن دنياوي لالچ لاءِ) تنھنجي تابعداري ڪئي آھي.

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

Q̣aala wa-maa ʻilmee Bimaa- kaanoo yaʻmaloon?

(نوح) چيو ته مون کي (سندن اندر جي) ڪھڙي سُڌ ته (ھو) ڇا (نيت) ڪندا رھندا آھن.

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ

ʹIn ḥisaabuhum ʹillaa ʻalaa Rabbee law tashʻuroon.

جيڪڏھن اوھين (سندين نيت) ڄاڻندا آھيو ته سندن حساب منھنجي پالڻھار کانسواءِ ٻئي ڪنھن تي نه آھي.

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ

Wa-maaa ʹana biṭaaridil Muʹmineen.

۽ آءٌ مؤمنن کي تڙڻ وارو نه آھيان.

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ

In ʹana ʹillaa mubeen. naẓeerum

آءٌ ته رڳو پڌرو ڊيڄاريندڙ آھيان.

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ

Q̣aaloo laʹil lam tañtahi yaa-Nooḥu latakoonanna minal marjoomeen.

چيائون ته اي نوح جيڪڏھن تون نه رھندين ته ضرور سنگسار ٿيندين.

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ

Q̣aala Rabbi ʹinna q̣awmee kaẓẓaboon.

(نوح) چيو ته اي منھنجا پالڻھار بيشڪ منھنجي قوم مون کي ڪوڙو ڀانيو.

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

Faftaḥ baynee wa-baynahum fat-hañw wanajjinee wa-mam maʻiya minal Muʹmineen.

تنھنڪري منھنجي ۽ سندن وچ ۾ چڱي طرح فيصلو ڪر ۽ مونکي ۽ جيڪي مؤمن مون ساڻ آھن تن کي بچاءِ.

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

Faʹañjaynaahu wa-mam maʻahoo fil fulkil mashḥoon.

پوءِ کيس ۽ سندس سنگتين کي ڀريل ٻيڙيءَ ۾ بچايوسون.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ

S̤umma ʹag̣raq̣naa baʻdul baaq̣een.

وري کانئن پوءِ رھيلن کي ٻوڙيوسون.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah; wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ ان ۾ وڏي نشاني آھي، انھن مان گھڻا مڃيندڙ نه ھوا.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Wa-ʹInna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ

Kaẓẓabat ʻAadunil mursaleen,

عاد (جي قوم) پيغمبرن کي ڪوڙو ڄاتو.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Hoodun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن سندن ڀاءُ ھود کين چيو ته (الله کان) ڇونه ڊڄندا آھيو؟

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بيشڪ آءٌ اوھان جو امين پيغمبر آھيان.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr; ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

۽ آءٌ اوھان کان اُن (پيغام پھچائڻ) تي ڪو اُجورو نٿو گھران، منھنجو اُجورو رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعْبَثُونَ

ʹAtabnoona bikulli reeʻin ʹaayatañ taʻbas̤oon?

سڀڪنھن دڙي تي اجايا مشغول ٿي نشان ڇو بڻائيندا آھيو؟

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ

Wa-tattakhiẓoona maṣaaniʻa laʻallakum takhludoon?

۽ (ڇو) مُحڪم جايون بڻائيندا آھيو؟ ڄڻڪ اوھين سدائين رھندؤ.

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ

Wa-ʹiẓaa baṭashtum̃ baṭashtum jabbaareen?

۽ جڏھن اوھين دست درازي ڪندا آھيو ته زبردست ٿي ڪندا آھيو.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ

Wattaq̣ul laẓeee ʹamaddakum̃ bimaa taʻlamoon.

۽ انھي (الله) کان ڊڄو جنھن اوھان کي انھي (شيء) جي مدد ڏني جا (اوھين) ڄاڻندا آھيو.

أَمَدَّكُم بِأَنْعَـٰمٍ وَبَنِينَ

ʹAmaddakum̃ biʹanʻaamiñw wabaneen,

اوھان کي ڍورن ۽ پُٽن (ڏيڻ) سان مدد ڏني اٿس.

وَجَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ

Wa-jannaatiñw Waʻuyoon.

۽ باغن ۽ پاڻي جي چشمن (ڏيڻ) سان به.

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

ʹInneee ʹakhaafu ʻalaykum ʻAẓaaba Yawmin ʻaz̤̣eem.

بيشڪ آءٌ اوھان تي وڏي ڏينھن جي عذاب (پھچڻ) کان ڊڄان ٿو.

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ

Q̣aaloo sawaaaʹun ʻalaynaaa ʹa-waʻaz̤̣ta ʹam lam takum minal waaʻiz̤̣een!

چيائون ته (جي) تون (اسان کي) نصيحت ڏئين يا نصيحت ڏيندڙن مان نه ھجين ته اسان لاءِ ھڪ جھڙو آھين.

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ

ʹIn haaẓaaa ʹillaa khuluq̣ul ʹawwaleen,

اِھا اڳين جي ئي عادت آھي.

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

Wa-maa naḥnu bimuʻaẓẓabeen!

۽ اسين (ڪڏھن) عذاب ڪيل نه ٿينداسون.

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

Fakaẓẓaboohu faʹahlaknaahum. ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

پوءِ کيس ڪوڙو ڀانيائون تنھنڪري کين ھلاڪ ڪيوسون، بيشڪ اِن (قصي) ۾ نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ

Kaẓẓabat s̤amoodul mursaleen.

ثمود (جي قوم) پيغمبرن کي ڪوڙو ڀانيو.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَـٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Ṣaaliḥun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن کين سندن ڀاءُ صالح چيو ته (الله کان) ڇونه ڊڄندا آھيو؟

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بيشڪ آءٌ اوھان لاءِ امين پيغمبر آھيان.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

۽ آءٌ اوھان کان اُن (پيغام پھچائڻ) تي ڪو اُجورو نه ٿو گھران، منھنجو اُجورو رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَـٰهُنَآ ءَامِنِينَ

ʹAtutrakoona Fee maa- haahunaaa ʹaamineen,

اُھو جيڪي ھتي (دنيا ۾) آھي تنھن ۾ اوھان کي بي ڀئو ڇڏي ڏبو ڇا (ته ھميشه آرام ۾ رھو)؟

فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ

Fee jannaatiñw waʻuyoon,

باغن ۽ چشمن ۾.

وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ

Wa-zurooʻiñw Wanakhliñ ṭal-ʻuhaa haḍeem?

۽ پوکن ۽ کجين ۾ جن جا گوشا ڪنئرا آھن.

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا فَـٰرِهِينَ

Wa-tanḥitoona minal jibaali buyootañ faariheen?

۽ ڪاريگر ٿي جبلن مان (تراشي) گھر بڻائيندا آھيو.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon;

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ

Wa-laa tuṭeeʻooo ʹamral musrifeen,

۽ انھن حد کان لنگھندڙن جو چيو نه مڃيو.

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

ʹAllaẓeena yufsidoona fil ʹarḍi wa-laa yuṣliḥoon.

جيڪي ملڪ ۾ بگيڙ وجھندا آھن ۽ سڌارا نه ڪندا آھن.

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ

Q̣aalooo ʹinnamaaa ʹañta minal musaḥḥareen!

چيائون ته تون رڳو جادو ڪيلن مان آھين.

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ

Maaa ʹañta ʹillaa basharum mis̤lunaa: faʹti biʹAayatin ʹiñ kuñta minaṣ Ṣaadiq̣een!

تون رڳو اسان جھڙو ماڻھو آھين، جيڪڏھن تون سچن مان آھين ته ڪا نشاني آڻ.

قَالَ هَـٰذِهِۦ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

Q̣aala haẓihee naaq̣atul lahaa shirbuñw walakum shirbu yawmim maʻloom.

(صالح) چيو ته ھيءَ ڏاچي آھي اُن جي (پاڻي) پيڻ لاءِ ۽ اوھان جي (پاڻي) پيڻ لاءِ واري جو ڏينھن ٺھرايل آھي.

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ

Walaa tamassoohaa bisoooʹiñ fayaʹkhuẓakum ʻAẓaabu yawmin ʻaz̤̣eem.

۽ اوھين کيس ڪو ايذاءُ نه پھچائجو نه ته اوھان کي وڏي ڏينھن جو عذاب پڪڙيندو.

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَـٰدِمِينَ

Faʻaq̣aroohaa faʹaṣbaḥoo naadimeen.

پوءِ اُن جون کُچون ڪپيائون (ماري وڌائون) پوءِ پشيمان ٿيا.

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

Faʹakhaẓahumul ʻAẓaab. ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

پوءِ کين عذاب پڪڙيو، بيشڪ اُن ۾ نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʹAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ

Kaẓẓabat q̣awmu Looṭinil mursaleen.

لُوط جي قوم پيغمبرن کي ڪُوڙو ڀانيو.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Looṭun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن کين سندن ڀاءُ لُوط چيو ته (الله کان) ڇونه ڊڄندا آھيو؟

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بيشڪ آءٌ اوھان جو امين پيغمبر آھيان.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹIn ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

۽ اُن (پيغام پھچائڻ) تي اوھان کان اُجورو نٿو گھُران، منھنجو اُجورو رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ

ʹAtaʹtoonaẓ ẓukraana minal ʻaalameen,

جھانن جي مڙسن ڏانھن (بڇڙائيءَ لاءِ) ڇو ويندا آھيو؟

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ

Wataẓaroona maa- khalaq̣a lakum Rabbukum min ʹazwaajikum? bal ʹañtum q̣awmun ʻaadoon!

۽ جيڪي اوھان جي پالڻھار اوھان جي زالن مان بڻايو سو ڇڏيندا آھيو؟ بلڪ اوھين حد کان لنگھندڙ قوم آھيو.

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ

Q̣aaloo laʹil lam tañtahi yaa-Looṭu latakoonanna minal mukhrajeen!

چيائون ته اي لُوط جيڪڏھن نه رھندين ته ضرور لوڌائبين.

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ

Q̣aala ʹinnee liʻamalikum minal q̣aaleen.

لُوط چيو ته بيشڪ آءٌ اوھان جي ڪم جو ويري آھيان.

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ

Rabbi najjinee wa-ʹahlee mimmaa yaʻmaloon!

اي منھنجا پالڻھار جيڪي (ھو) ڪندا آھن تنھنجي شر کان مونکي ۽ منھنجي گھر جي ڀاتين کي بچاءِ.

فَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

Fanajjaynaahu wa-ʹahlahooo ʹajmaʻeen,

پوءِ کيس ۽ سندس مڙني ڀاتين کي بچايوسون.

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ

ʹIllaa ʻajoozañ fil g̣aabireen.

سواءِ (ھڪ) ٻڍڙي زال جي جا رھيلن مان ھئي.

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

S̤umma dammarnal ʹaakhareen.

وري (انھن) ٻـين جي پاڙ پٽي سون.

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ

Wa-ʹamṭarnaa ʻalayhim maṭaraa: fasaaaʹa maṭarul muñẓareen!

۽ مٿن (پھڻن جو) مينھن وسايوسون، پوءِ ڊيڄاريلن جو مينھن بڇڙو آھي.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ ھن ۾ (وڏي) نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

كَذَّبَ أَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ

Kaẓẓaba ʹAṣḥaabul ʹAykatil mursaleen.

(شھر) ايڪه وارن پيغمبرن کي ڪُوڙو ڀانيو.

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ʹIẓ q̣aala lahum Shuʻaybun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن کين شعيب چيو ته (الله کان) ڇونه ٿا ڊڄو؟

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بيشڪ آءٌ اوھان لاءِ امين پيغمبر آھيان.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

بيشڪ آءٌ اوھان کان اُن (پيغام پھچائڻ) تي ڪو اُجورو نٿو گھُران، منھنجو اُجورو رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ

ʹAwful kayla wa-laa takoonoo minal mukhsireen.

ماڻ پورو مَيو ۽ ڇيئي لائيندڙن مان نه ھجو.

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ

Wazinoo bilq̣isṭaasil mustaq̣eem.

۽ سنئين تارازيءَ سان توريو.

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

Wa-laa tabkhasun naasa ʹashyaaaʹahum wa-laa taʻs̤aw fil ʹarḍi mufsideen.

۽ ماڻھن کي سندن شيون گھٽ نه ڏيو ۽ مُلڪ ۾ فسادي ٿي بگيڙ نه وجھو.

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ

Wattaq̣ul laẓee khalaq̣akum waljibillatal ʹawwaleen.

۽ اُنھيءَ الله کان ڊڄو جنھن اوھان کي ۽ اڳين خلق کي خلقيو.

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ

Q̣aalooo ʹinnamaaa ʹañta minal musaḥḥareen!

چيائون ته تون رڳو جادو ڪيلن مان آھين.

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ

Wa-maaa ʹañta ʹillaa basharum mis̤lunaa wa-ʹin naz̤̣unnuka laminal kaaẓibeen!

۽ تون رڳو اسان جھڙو ماڻھو آھين ۽ بيشڪ اسين توکي ڪوڙن مان ڀائيندا آھيون.

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ

Faʹasq̣iṭ ʻalaynaa kisafam minas samaaaʹi ʹiñ kuñta minaṣ ṣaadiq̣een!

جيڪڏھن تون سچن مان آھين ته اسان تي آسمان مان ڪا ڇِپ ڪيراءِ.

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ

Q̣aala Rabbeee ʹaʻlamu bimaa taʻmaloon.

(شعيب) چيو ته جيڪي اوھين ڪندا آھيو سو منھنجو پالڻھار چڱي طرح ڄاڻندڙ آھي.

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

Fakaẓẓaboohu faʹakhaẓahum ʻaẓaabu Yawmiz̤̣ z̤̣ullah: ʹinnahoo kaana ʻaẓaaba Yawmin ʻAz̤̣eem.

پوءِ اُن کي ڪوڙو ڀانيائون تنھنڪري ڇانوَ واري ڏينھن جي عذاب کين پڪڙيو، بيشڪ اُھو وڏي ڏينھن جو عذاب ھو.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ ھن (احوال) ۾ (وڏي) نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wa-ʹinnahoo la-Tañzeelu Rabbil ʻAalameen.

۽ بيشڪ اھو (قرآن) جھانن جي پالڻھار کان لاٿل آھي.

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ

Nazala bihir Rooḥul ʹAmeen.

اُن کي رُوح الامين (يعني جبرئيل) لاٿو.

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ

ʻAlaa q̣albika litakoona minal muñẓireen.

تنھنجي دل تي (ھن لاءِ) ته ڊيڄاريندڙن مان ٿئين.

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّ مُّبِينٍ

Bilisaanin ʻArabiyyim mubeen.

(جو) پڌريءَ عربي ٻوليءَ ۾ آھي.

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ

Wa-ʹinnahoo lafee Zuburil ʹawwaleen.

۽ بيشڪ سندس خبر اڳين صحيفن ۾ (لکيل) آھي.

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَـٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

ʹAwalam yakul lahum ʹAayatan ʹañy yaʻlamahoo ʻulamaaaʹu Baneee ʹIsraaaʹeel?

اُنھن لاءِ (اِھا) نشاني نه آھي ڇا ته بني اسرائيلن جا عالم اُن (جي حقانيت) کي ڄاڻن ھا.

وَلَوْ نَزَّلْنَـٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ

Wa-law nazzalnaahu ʻalaa baʻḍil ʹaʻjameen,

۽ جيڪڏھن قرآن کي (عربن کانسواءِ ٻئي) ڪنھن عجميءَ تي نازل ڪريون ھا.

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ

Faq̣araʹahoo ʻalayhim maa kaanoo bihee muʹmineen.

پوءِ اُھو اُن کي مٿن پڙھي ھا ته اُن کي (به) مڃڻ وارا نه ٿين ھوا.

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَـٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ

Kaẓaalika salaknaahu fee q̣uloobil mujrimeen.

اھڙي طرح گنھگارن جي دلين ۾ اُھو (انڪار) وڌوسون.

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ

Laa- yuʹminoona bihee ḥattaa yarawul ʻaẓabal ʹaleem;

اُن تي (ايسين) ايمان نه آڻيندا جيسين ڏکوئيندڙ عذاب (نه) ڏسندا.

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

Fayaʹtiyahum̃ bag̣tatañw wahum laa- yashʻuroon.

پوءِ اوچتو وٽن عذاب ايندو ۽ اُھي بي خبر ھوندا.

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ

Fayaq̣ooloo hal naḥnu muñz̤̣aroon.

پوءِ چوندا ته اسين مُھلت ڏنل ٿينداسون ڇا؟

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

ʹAfabiʻaẓaabinaa yastaʻjiloon?

پوءِ اسان جو عذاب تڪڙو گھرندا آھن ڇا؟

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَـٰهُمْ سِنِينَ

ʹAfaraʹayta ʹim mattaʻnaahum sineen.

ڀلا ڏٺو اٿئي ته جيڪڏھن کين ڪيئي ورھ آسودو ڪريون.

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ

S̤umma jaaaʹahum maa kaanoo yooʻadoon!

وري وٽن اُھو اچي جنھن جو انجام ڏنو پئي وين.

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ

Maaa ʹag̣naa ʻanhum maa kaanoo yumattaʻoon!

ته سندن آسودو ھجڻ کانئن ڇا (عذاب) ٽاريندو.

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ

Wa-maaa ʹahlaknaa miñ q̣aryatin ʹillaa lahaa muñẓiroon.

۽ اھڙي ڪنھن ڳوٺ کي ناس نه ڪيوسون جنھن لاءِ ڊيڄاريندڙ (نه) ھوا.

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ

Ẓikraa wa-maa kunnaa z̤̣aalimeen.

نصيحت ڏيڻ لاءِ، ۽ اسين ظالم نه ھواسون.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَـٰطِينُ

Wa-maa tanazzalat bihish shayaaṭeen;

۽ اُن (قرآن) کي شيطانن نازل نه ڪيو آھي.

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ

Wa-maa yambag̣ee lahum wa-maa yastaṭeeʻoon.

۽ نڪي کين جڳائيندو آھي ۽ نڪي ڪري سگھندا آھن.

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ

ʹInnahum ʻanis samʻi lamaʻzooloon.

بيشڪ اُھي (ملائڪن جي ڪلام) ٻڌڻ (جي جاءِ) کان پري ڪيل آھن.

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ

Falaa tadʻu maʻal laahi ʹilaahan ʹaakhara fatakoona minal muʻaẓẓabeen.

تنھنڪري الله سان گڏ ڪنھن ٻئي معبُود کي نه سڏ ته عذاب وارن مان ٿيندين.

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ

Wa-ʹañẓir ʻasheeratakal ʹaq̣rabeen,

۽ پنھنجن ويجھن مائٽن کي ڊيڄار.

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

Wakhfiḍ janaaḥaka limanit tabaʻaka minal Muʹmineen.

۽ مؤمنن مان جيڪو تنھنجي تابعداري ڪري تنھن لاءِ پنھنجو بازو جھڪو ڪر (يعني نئڙت ڪر).

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ

Faʹin ʻaṣawka faq̣ul ʹinnee bareeeʹum mimmaa taʻmaloon!

پوءِ جيڪڏھن تنھنجي نافرماني ڪن ته چؤ ته جيڪي ڪندا آھيو تنھن کان بيشڪ آءٌ بيزار آھيان.

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ

Wa-tawakkal ʻalal ʻAzeezir Raḥeem.

۽ اُنھيءَ غالب مھربان (الله) تي ڀروسو ڪر.

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ

ʹAllaẓee yaraaka ḥeena taq̣oom,

جيڪو (تھجّد وقت) تنھنجي اُٿڻ مھل کي ڏسي ٿو.

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّـٰجِدِينَ

Wa-taq̣allubaka fis saajideen.

۽ سجدي ڪندڙن ۾ تنھنجو ڦرڻ به ڏسي ٿو.

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

ʹInnahoo Huwas Sameeʻul ʻAleem.

بيشڪ اُھوئي ٻڌندڙ ڄاڻندڙ آھي.

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَـٰطِينُ

Hal ʹunabbiʹukum ʻalaa mañ tanazzalush shayaaṭeen?

اوھان کي سُڌ (نه) ڏيان ڇا ته ڪنھن تي شيطان لھندا آھن؟

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ

Tanazzalu ʻalaa kulli ʹaffaakin ʹas̤eem,

سڀڪنھن ٻٽاڪيءَ گنھگار تي لھندا آھن.

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَـٰذِبُونَ

Yulq̣oonas samʻa wa-ʹaks̤aruhum kaaẓiboon.

جو ٻڌل (ڳالھ اُن جي ڪنّ ۾ آڻي) وجھندا آھن ۽ منجھائن گھڻا ڪوڙا آھن.

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ

Washshuʻaraaaʹu yattabiʻuhumul g̣aawoon:

۽ گمراہ (ماڻھو) ئي شاعرن جي تابعداري ڪندا آھن.

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ

ʹAlam tara ʹannahum fee kulli waadiñy yaheemoon.

نه ڏٺو اٿئي ڇا ته اُھي سڀڪنھن ميدان ۾ حيران ٿيندا آھن.

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ

Wa-ʹannahum yaq̣ooloona maa laa- yafʻaloon?

۽ بيشڪ اُھي اُھو چوندا آھن جيڪي نه ڪندا آھن.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ

ʹIllal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati waẓakarul laaha kas̤eerañw wañtaṣaroo mim baʻdi maa- z̤̣ulimoo. Wa-sayaʻlamul laz̤̣eena z̤̣alamooo ʹayya muñq̣alabiñy yañq̣aliboon!

پر جن ايمان آندو ۽ چڱا عمل ڪيا ۽ الله کي گھڻو ساريائون ۽ (پنھنجي) ڏکوئجڻ کانپوءِ بدلو ورتائون (اُھي گمراہ نه آھن)، ۽ ظالم سگھو ئي ڄاڻندا ته ڪھڙي موٽڻ جي ھنڌ وري موٽندا.