An-Najm

وَٱلنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ

Wan-NAJMI ʹiẓaa hawaa,―

ستاري جو قسم آھي جڏھن لھي.

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ

Maa- ḍalla Ṣaaḥibukum wa-maa g̣awaa,

ته اوھان جو (ھي) سنگتي (محمّد) نڪي ڀُلو ۽ نڪي بي راھو ھليو.

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلْهَوَىٰٓ

Wa-maa yañṭiq̣u ʻanil hawaa.

۽ نڪي (نفس جي) سَڌ کان ڳالھائيندو آھي.

إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ يُوحَىٰ

ʹIn huwa ʹillaa Waḥyuñy yooḥaa:

ھيُ قرآن رڳو وحي آھي جو موڪليو ويندو آھي.

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلْقُوَىٰ

ʻAllamahoo Shadeedul Q̣uwaa,―

اُن کي ڏاڍي سگھ واري سيکاريو آھي.

ذُو مِرَّةٍ فَٱسْتَوَىٰ

Ẓoo Mirratiñ fastawaa,

جو زور وارو آھي، پوءِ اُھو سِڌو بيٺو.

وَهُوَ بِٱلْأُفُقِ ٱلْأَعْلَىٰ

Wa-huwa bil-ʹufuq̣il ʹaʻlaa:

۽ اُھو (آسمان جي) مٿاھين ڪناري تي ھو.

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ

S̤umma danaa fatadallaa,

وري ويجھو ٿيو پوءِ ھيٺ لٿو.

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ

Fakaana Q̣aaba q̣awsayni ʹaw ʹadnaa.

پوءِ ٻن ڪمانن جيتري وِٿي ھئي يا (اُن کان به) تمام ويجھو ھو.

فَأَوْحَىٰٓ إِلَىٰ عَبْدِهِۦ مَآ أَوْحَىٰ

Faʹawḥaaa ʹilaa ʻAbdihee maaa ʹawḥaa.

پوءِ الله جي ٻانھي ڏانھن پيغام پھچايائين جيڪي پھچايائين.

مَا كَذَبَ ٱلْفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ

Maa- kaẓabal fuʹaadu maa- raʹaa.

جيڪي (پيغمبر جي) دل ڏٺو سو اُن ڪوڙ نه ڄاتو.

أَفَتُمَـٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ

ʹAfatumaaroonahoo ʹalaa maa- yaraa?

جيڪي (پيغمبر) ڏسندو آھي تنھن ۾ اُن سان جھڳڙو ڇو ڪندا آھيو؟

وَلَقَدْ رَءَاهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ

Wa-laq̣ad raʹaahu nazlatan ʹukhraa,

۽ بيشڪ اُنھيءَ (ملائڪ) کي (انھيءَ مھل) ٻيو ڀيرو (سندس اصلي صورت ۾) ڏٺو ھوائين.

عِندَ سِدْرَةِ ٱلْمُنتَهَىٰ

ʻIñda Sidratil muñtahaa:

سِدۡرَةُ الۡمُنۡتَھىٰ وٽ.

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلْمَأْوَىٰٓ

ʻIñdahaa Jannatul Maʹwaa.

اُن وٽ رھڻ جو بھشت آھي.

إِذْ يَغْشَى ٱلسِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ

ʹIẓ yag̣shas Sidrata maa- yag̣shaa!

جنھن مھل سِدرة کي انھيءَ ٿي ڍڪيو جنھن ڍڪيو ٿي.

مَا زَاغَ ٱلْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ

Maa- zaag̣al baṣaru wa-maa ṭag̣aa!

(پيغمبر جي اک) نڪي لڙي ۽ نڪي حد کان لنگھي.

لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِ ٱلْكُبْرَىٰٓ

Laq̣ad raʹaa min ʹAayaati Rabbihil Kubraa!

بيشڪ ڪي وڏيون نشانيون پنھنجي پالڻھار جون ڏٺائين.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلْعُزَّىٰ

ʹAfaraʹaytumul Laata wal-ʻUzzaa,

لات ۽ عُزّىٰ کي ڏٺو اَٿوَ ڇا؟

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلْأُخْرَىٰٓ

Wa-Manaatas̤ s̤aalis̤atal ʹukhraa?

۽ پوئين ٽين منات کي به؟

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلْأُنثَىٰ

ʹA-lakumuẓ ẓakaru wa-lahul ʹuñs̤aa?

ڇا اوھان لاءِ پٽ آھن ۽ الله لاءِ ڌيئرون.

تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَىٰٓ

Tilka ʹiẓañ q̣ismatuñ ḍeezaa!

اِھو ورھاڱو اُنھيءَ مھل بي انصافيءَ وارو آھي.

إِنْ هِىَ إِلَّآ أَسْمَآءٌ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَـٰنٍ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهْوَى ٱلْأَنفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلْهُدَىٰٓ

ʹIn hiya ʹillaaa ʹasmaaaʹuñ sammaytumoohaaa ʹañtum wa-ʹaabaaaʹukum maaa ʹañzalal laahu bihaa miñ sulṭaan. ʹIñy yattabiʻoona ʹillaz̤̣ z̤̣anna wa-maa tahwal ʹañfus!- Walaq̣ad jaaaʹahum mir Rabbihimul Hudaa!

اھي (سڀ) رڳا نالا آھن جي اوھان پاڻ ۽ اوھان جي پِين ڏاڏن مُقرّر ڪيا آھن الله اُن (جي ثابتيءَ) جو ڪو دليل نازل نه ڪيو آھي، (ھيُ) رڳو گمان تي ھلندا آھن ۽ جيڪي (سندن) جيءَ سَڌ ڪندا آھن (تنھن تي به)، ۽ بيشڪ سندن پالڻھار کان وٽن ھدايت آئي آھي.

أَمْ لِلْإِنسَـٰنِ مَا تَمَنَّىٰ

ʹAm lil-ʹiñsaani maa- tamannaa?

ماڻھو جيڪا سڌ ڪندو آھي سا کيس ملندي ڇا؟

فَلِلَّهِ ٱلْـَٔاخِرَةُ وَٱلْأُولَىٰ

Falillahil ʹAakhiratu wal-ʹoolaa.

پوءِ ھو جَڳ ۽ ھيُ جَڳ الله جو آھي.

۞ وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ لَا تُغْنِى شَفَـٰعَتُهُمْ شَيْـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعْدِ أَن يَأْذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرْضَىٰٓ

Wa-kam mim malakiñ fis samaawaati laa- tug̣nee shafaaʻatuhum shayʹan ʹillaa mim baʻdi ʹañy yaʹẓanal laahu limañy yashaaaʹu wa-yarḍaa.

۽ آسمانن ۾ ڪيترائي ملائڪ آھن جن جي پارت ذري جيترو به نفعو نه ڪندي پر الله جي موڪل ڏيڻ کانپوءِ جنھن لاءِ گھري ۽ راضي ٿئي.

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ تَسْمِيَةَ ٱلْأُنثَىٰ

ʹInnal laẓeena laa- yuʹminoona bil-ʹAakhirati layusammoonal malaaaʹikata tasmiyatal ʹuñs̤aa.

بيشڪ جيڪي آخرت کي نه مڃيندا آھن سي ملائڪن تي ڌيئرن جا نالا رکندا آھن.

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ ۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغْنِى مِنَ ٱلْحَقِّ شَيْـًٔا

Wa-maa lahum̃ bihee min ʻilm. ʹIñy yattabiʻoona ʹillaz̤̣ z̤̣ann: wa-ʹinnaz̤̣ z̤̣anna laa- yug̣nee minal Ḥaq̣q̣i shayʹaa.

۽ کين ان (ڳالھ) جي ڪا خبر نه آھي، رُڳو گمان تي ھلندا آھن، ۽ بيشڪ گمان حقيقت جي سڃاڻڻ ۾ ڪجھ به نفعو نه ڏيندو آھي.

فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

Faʹaʻriḍ ʻam mañ tawallaa ʻañ ẓikrinaa wa-lam yurid ʹillal ḥayaatad dunyaa.

پوءِ (اي پيغمبر) انھيءَ کان منھن موڙ جنھن اسان جي ياد ڪرڻ کان مُنھن ڦيرايو ۽ دنيا جي حياتيءَ کانسواءِ (ٻيو) ڪي نه گھريائين.

ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱهْتَدَىٰ

Ẓaalika mablag̣uhum minal ʻilm. ʹInna Rabbaka Huwa ʹaʻlamu bimañ ḍalla ʻañ sabeelihee wa-Huwa ʹaʻlamu bimanih tadaa.

اھا سندن علم جي پڄاڻي آھي، بيشڪ تنھنجو پالڻھار اُنھيءَ کي چڱيءَ طرح ڄاڻندڙ آھي جيڪو سندس واٽ کان ڀُلو ۽ جيڪو سڌي رستي ھليو تنھنکي (به) اُھو چڱي طرح ڄاڻندڙ آھي.

وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَسَـٰٓـُٔوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ بِٱلْحُسْنَى

Walillaahi maa- fis samaawaati wa-maa fil ʹarḍi liyajziyal laẓeena ʹasaaaʹoo bimaa ʻamiloo wa-yajziyal laẓeena ʹaḥsanoo bilḥusnaa.

۽ جيڪي آسمانن ۾ آھي ۽ جيڪي زمين ۾ آھي سو الله جو آھي ته جن بڇڙا ڪم ڪيا تن کي انھن ڪمن جي ڪري نيٺ سزا ڏئي ۽ جن چڱايون ڪيون تن کي ڀلائيءَ جو بدلو ڏئي.

ٱلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَـٰٓئِرَ ٱلْإِثْمِ وَٱلْفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلْمَغْفِرَةِ ۚ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِى بُطُونِ أُمَّهَـٰتِكُمْ ۖ فَلَا تُزَكُّوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ

ʹAllaẓeena yajtaniboona kabaaaʹiral ʹis̤mi walfawaaḥisha ʹillal lamam,― ʹinna Rabbaka Waasiʻul Mag̣firah. Huwa ʹaʻlamu bikum ʹiz ʹañshaʹakum minal ʹarḍi wa-ʹiz ʹañtum ʹajinnatuñ fee buṭooni ʹummahaatikum. Falaa tuzakkooo ʹañfusakum: Huwa ʹaʻlamu bimanit taq̣aa.

جيڪي ننڍن گناھن کانسواءِ وڏن گناھن ۽ بي حيائيءَ کان پاڻ کي بچائيندا آھن، بيشڪ تنھنجو پالڻھار (اُنھن لاءِ) وڏي بخشش وارو آھي، اُھو اوھان کي وڌيڪ ڄاڻندڙ آھي جڏھن اوھان کي زمين مان پيدا ڪيائين ۽ جڏھن اوھين پنھنجي مائن جي پيٽن ۾ ٻار ھئؤ، تنھنڪري اوھين پاڻ کي نه ساراھيو، الله انھيءَ کي چڱي طرح ڄاڻندڙ آھي جيڪو پرھيزگار ٿيو.

أَفَرَءَيْتَ ٱلَّذِى تَوَلَّىٰ

ʹAfaraʹaytal laẓee tawallaa,

(اي پيغمبر) ڇا پوءِ ڏٺو اٿئي انھي کي جيڪو ڦريو.

وَأَعْطَىٰ قَلِيلًا وَأَكْدَىٰٓ

Wa-ʹaʻṭaa q̣aleelañw waʹakdaa?

۽ ٿورو (مال) ڏنائين ۽ سخت دل ٿيو.

أَعِندَهُۥ عِلْمُ ٱلْغَيْبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ

ʹAʻiñdahoo ʻilmul g̣aybi fahuwa yaraa?

وٽس ڳجھ جي خبر آھي ڇا جو ڄڻڪ اُھو (سڀ ڪجھ) اکين سان ڏسندو آھي.

أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِى صُحُفِ مُوسَىٰ

ʹAm lam yunabbaʹ bimaa fee Ṣuḥufi Moosaa.

اُنھيءَ جي خبر کيس نه ڏني وئي ڇا جيڪي موسىٰ جي صحيفن ۾ (لکيل) آھي.

وَإِبْرَٰهِيمَ ٱلَّذِى وَفَّىٰٓ

Wa-ʹIbraaheemal laẓee waffaa?―

۽ (جيڪي) ابراھيم (جي صحيفن ۾ آھي) جنھن (الله جي حَقن کي) پورو ڪيو.

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ

ʹAllaa taziru waaziratuñw wizra ʹukhraa;

(ھيُ حُڪم) ته ڪو بار کڻندڙ ڪنھن ٻئي (جي گناھ) جو بار نه کڻندو.

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَـٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ

Wa-ʹal laysa lil-ʹiñsaani ʹillaa maa- saʻaa;

۽ ته ماڻھوءَ کي رڳو اُھائي (ڪمائي) ملندي جيڪا ڪيائين.

وَأَنَّ سَعْيَهُۥ سَوْفَ يُرَىٰ

Wa-ʹanna saʻyahoo sawfa yuraa;

۽ ته سندس ڪمائي جلد ڏٺي ويندي.

ثُمَّ يُجْزَىٰهُ ٱلْجَزَآءَ ٱلْأَوْفَىٰ

S̤umma yujzaahul jazaaa ʹal-ʹawfaa;

وري کيس تمام پورو بدلو (انھي ڪمائي موجب) ڏنو ويندو.

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلْمُنتَهَىٰ

Wa-ʹanna ʹilaa Rabbikal Muñtahaa;

۽ ته تنھنجي پالڻھار ڏانھن موٽڻ آھي.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ

Wa-ʹannahoo Huwa ʹaḍḥaka wa-ʹabkaa;

۽ ته اُن کلايو ۽ رئاريو.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا

Wa-ʹannahoo Huwa ʹamaata wa-ʹaḥyaa;

۽ ته اُن ماريو ۽ جياريو.

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰ

Wa-ʹannahoo khalaq̣az zawjayniẓ ẓakara wal-ʹuñs̤aa,

۽ ته اُن (الله) نر ۽ مادي جوڙو جوڙو بڻايو.

مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَىٰ

Min nuṭfatin ʹiẓaa tumnaa;

منيءَ جي ھڪ ڦڙي مان جڏھن (ڳڀيرڻ ۾) ھاريو وڃي.

وَأَنَّ عَلَيْهِ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُخْرَىٰ

Wa-ʹanna ʻalayhin Nashʹatal ʹUkhraa;

۽ ته اُن تي اُھو ٻيو (ڀيرو) پيدا ڪرڻ لازم آھي.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ

Wa-ʹannahoo Huwa ʹag̣naa wa-ʹaq̣naa;

۽ ته اُن آسودو ڪيو ۽ موڙي ڏنائين.

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعْرَىٰ

Wa-ʹannahu Huwa Rabbush Shiʻraa;

۽ ته اُھو ئي شِعۡرىٰ تاري جو پالڻھار آھي.

وَأَنَّهُۥٓ أَهْلَكَ عَادًا ٱلْأُولَىٰ

Wa-ʹannahooo ʹahlaka ʻAadanil ʹOolaa,

۽ ته اُن پھرين عاد کي ناس ڪيو.

وَثَمُودَا۟ فَمَآ أَبْقَىٰ

Wa-S̤amooda famaaa ʹabq̣aa,

۽ ثمود کي (به) پوءِ انھن مان (ڪنھين کي) باقي نه ڇڏيائين.

وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَىٰ

Wa-q̣awma Nooḥim miñ q̣ablu ʹinnahum kaanoo hum ʹaz̤̣lama wa-ʹaṭg̣aa;

۽ اُن کان اڳ نُوح جي قوم کي به ھلاڪ ڪيائين، ڇوته اُھي ڏاڍا ظالم ۽ تمام حد کان لنگھيل ھوا.

وَٱلْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَىٰ

Wal-muʹtafikata ʹahwaa,

۽ (شھر) اونڌي ڪيل کي ھيٺ اُڇليائين.

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ

Fag̣ashshaahaa maa- g̣ashshaa.

پوءِ اُن کي ڍڪيو جنھن ڍڪيو.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ

Fabiʹayyi ʹaalaaaʹi Rabbika tatamaaraa?

پوءِ اي ماڻھو پنھنجي پالڻھار جي نعمتن مان ڪھڙيءَ ۾ شڪ ٿو ڪرين.

هَـٰذَا نَذِيرٌ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلْأُولَىٰٓ

Haaẓaa Naẓeerum minan nuẓuril ʹoolaa!

ھي (پيغمبر) اڳين ڊيڄاريندڙن (جي جنس) مان (ھڪ) ڊيڄاريندڙ آھي.

أَزِفَتِ ٱلْـَٔازِفَةُ

ʹAzifatil ʹAazifah:

ويجھي اچڻ واري (قيامت) ويجھي آھي.

لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ

Laysa lahaa miñ doonil laahi kaashifah.

اُن کي الله کانسواءِ ڪو ظاھر ڪرڻ وارو ڪونھي.

أَفَمِنْ هَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ

ʹAfamin haaẓal ḥadees̤i taʻjaboon?

ھن ڳالھ کان تعجب ڪندا آھيو ڇا؟

وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ

Wa-taḍḥakoona wa-laa tabkoon,―

۽ کلندا آھيو ۽ نه رئندا آھيو.

وَأَنتُمْ سَـٰمِدُونَ

Wa-ʹañtum saamidoon?

۽ اوھين راند ڪندڙ آھيو.

فَٱسْجُدُوا۟ لِلَّهِ وَٱعْبُدُوا۟ ۩

Fasjudoo lillaahi waʻbudoo!

پوءِ الله کي سجدو ڪريو ۽ عبادت ڪريو.