Back to Quran

سوره‌ها 56

Al-Waqi'ah

The Inevitable · Makki · 96 ayahs

ترجمه از Persian Hussein Taji Kal Dari

Listen to this Surah

Choose play when you are ready to listen. The Quran text remains readable if audio is unavailable.

  1. 1

    إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ

    ʹIẓaa wa-q̣aʻatil WAAQ̣IʻAH,

    هنگامی‌که واقعۀ قیامت واقع شود.

  2. 2

    لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ

    Laysa liwaq̣ʻatihaa kaaẓibah.

    که در واقع شدنش هیچ دروغی نیست.

  3. 3

    خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ

    Khaafiḍatur Raafiʻah;

    (گروهی را) خوار کننده، (و گروهی را) بر‌افرازنده است [ گروه کافران را خوار می‌کند و به دوزخ روانه می‌کند، و گروه مؤمنان را سربلند و شاد به بهشت می‌فرستد. (تفسیر طبری و ابن کثیر).].

  4. 4

    إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا

    ʹIẓaa rujjatil ʹarḍu rajjaa,

    هنگامی‌که زمین بشدّت لرزانده شود.

  5. 5

    وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا

    Wa-bussatil jibaalu bassaa,

    و کوه‌ها (درهم کوبیده و) متلاشی شود.

  6. 6

    فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا

    Fakaanat habaaaʹam mumbas̤s̤aa,

    پس چون غبار پراکنده گردد

  7. 7

    وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًا ثَلَـٰثَةً

    Wa-kuñtum ʹazwaajañ s̤alaas̤ah.

    و شما سه گروه (تقسیم) شوید:

  8. 8

    فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ

    FaʹAṣḥaabul Maymanah; Maaa ʹAṣḥaabul Maymanah?

    پس (گروه نخست سعاد تمندان) یاران دست راست، (سعاد تمندان) یاران دست راست چه حال دارند؟

  9. 9

    وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ

    Wa-ʹAṣḥaabul mashʹamah,― Maaa ʹAṣḥaabul Mashʹamah?

    و (گروه دیگر شقاوتمندان) یاران دست چپ، (شقاوتمندان) یاران دست چپ چه حال دارند؟

  10. 10

    وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ

    Was-Saabiq̣oonas Saabiq̣oon.

    و (سومین گروه) پیشگامان پیشرو.

  11. 11

    أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ

    ʹUlaaaʹikal Muq̣arraboon:

    آن‌ها مقربان هستند.

  12. 12

    فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

    Fee Jannaatin Naʻeem:

    در باغ‌های پر نعمت (بهشت جای دارند).

  13. 13

    ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ

    S̤ullatum minal ʹawwaleen,

    گروهی بسیاری از پیشینیان.

  14. 14

    وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ

    Wa-q̣aleelum minal ʹaakhireen.

    و اندکی از آیندگان هستند.

  15. 15

    عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ

    ʻAlaa sururim mawḍoonah,

    بر تخت‌هایی چیده شده و مرصّع.

  16. 16

    مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ

    Muttakiʹeena ʻalayhaa mutaq̣aabileen.

    در حالی‌که رو به روی هم بر آن تکیه زده‌اند.

  17. 17

    يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ

    Yaṭoofu ʻalayhim wildaanum mukhalladoon,

    نو جوانانی جاودان پیوسته بر گرد‌‌شان می‌چرخند.

  18. 18

    بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ

    Biʹakwaabiñw Waʹabaareeq̣a, wa-kaʹsim mim maʻeen:

    با قدح‌ها و کوزه‌ها و جام‌هایی از شرابی که (در جوی‌ها) جاری است.

  19. 19

    لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ

    Laa- yuṣaddaʻoona ʻanhaa wa-laa yuñzifoon:

    (شرابی) که از آن نه سر درد گیرند و نه بیهوش شوند.

  20. 20

    وَفَـٰكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ

    Wa-faakihatim mimmaa yatakhayyaroon;

    و هر میوه‌ای که خود انتخاب کنند.

  21. 21

    وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ

    Wa-laḥmi ṭayrim mimmaa yashtahoon.

    و (نیز) گوشت پرنده (از هر نوعی) که میل داشته باشند.

  22. 22

    وَحُورٌ عِينٌ

    Wa-ḥoorun ʻeen,―

    و (همسرانی از) حوریان سیه چشم (دارند).

  23. 23

    كَأَمْثَـٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ

    Kaʹams̤aalil luʹluʹil maknoon.

    همچون مروارید پنهان در صدف.

  24. 24

    جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

    Jazaaaʹam bimaa kaanoo yaʻmaloon.

    (این‌ها) پاداشی است در برابر آنچه که انجام می‌دادند.

  25. 25

    لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا

    Laa- yasmaʻoona feehaa lag̣wañw walaa taʹs̤eemaa,―

    در آن (باغ‌های بهشتی) نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه گفتار گناه آلود.

  26. 26

    إِلَّا قِيلًا سَلَـٰمًا سَلَـٰمًا

    ʹIllaa q̣eelañ Salaamañ Salaamaa.

    تنها یک سخن (می شنوند) سلام است، سلام.

  27. 27

    وَأَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ

    Wa-ʹAṣḥaabul Yameen,― maaa ʹAṣḥaabul Yameen

    و اصحاب دست راست (سعادت‌مند) چه (وضع و) حالی دارند اصحاب دست راست (سعادت‌‌مندان)؟؟!

  28. 28

    فِى سِدْرٍ مَّخْضُودٍ

    Fee sidrim makhḍood,

    در (میان) درختان «سدر» (= کنار) بی خار،

  29. 29

    وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ

    Wa-ṭalḥim mañḍood,―

    و درختان موز پربار تو برتو.

  30. 30

    وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ

    Wa-z̤̣illim mamdood,

    و سایه‌ای گسترده [ انس بن مالک رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «در بهشت درختی است که شخص سواره، صد سال در سایۀ آن حرکت می‌کند و به آخر آن نمی‌رسد» و در روایت ابو هریره آمده: «اگر خواستید این آیه را بخوانید (ظل ممدود)» (صحیح بخاری و 3252 و صحیح مسلم 2826).].

  31. 31

    وَمَآءٍ مَّسْكُوبٍ

    Wa-maaaʹim maskoob,

    و (در کنار) آبی جاری (و روان).

  32. 32

    وَفَـٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ

    Wa-faakihatiñ kas̤eerah,

    و میوۀ فراوان.

  33. 33

    لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ

    Laa maq̣ṭooʻatiñw walaa mamnooʻah,

    نه پایان پذیرد و نه (کسی را از آن) باز داشته شود،

  34. 34

    وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ

    Wa-furushim marfooʻah.

    و بسترهای برافراشته شده (و همسرانی گرانقدر)

  35. 35

    إِنَّآ أَنشَأْنَـٰهُنَّ إِنشَآءً

    ʹInnaaa ʹañshaʹnaahunna ʹiñshaaaʹaa,

    بی‌گمان ما آن‌ها را به آفرینش نوینی آفریده‌ایم.

  36. 36

    فَجَعَلْنَـٰهُنَّ أَبْكَارًا

    Fajaʻalnaahunna ʹabkaaraa―

    و آن‌ها را دوشیزه قرار داده‌ایم.

  37. 37

    عُرُبًا أَتْرَابًا

    ʻUruban ʹatraabaa,

    شوهر دوستان هم سن و سال،

  38. 38

    لِّأَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ

    LiʹAṣḥaabil Yameen.

    (همۀ این‌ها) برای اصحاب دست راست (سعادت‌مندان) است.

  39. 39

    ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ

    S̤ullatum minal ʹawwaleen.

    که گروهی از پیشینیان.

  40. 40

    وَثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ

    Wa-s̤ullatum minal ʹaakhireen.

    و عده‌ای از آیندگان هستند.

  41. 41

    وَأَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ

    Wa-ʹAṣḥaabush Shimaal,― maaa ʹAṣḥaabush shimaal?

    و اصحاب دست چپ (شقاوت‌مندان) چه (وضع و) حالی دارند اصحاب دست چپ (شقاوت‌مندان)؟!

  42. 42

    فِى سَمُومٍ وَحَمِيمٍ

    Fee samoomiñw waḥameem,―

    در (میان) باد سوزان و آب جوشان، قرار دارند.

  43. 43

    وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ

    Wa-z̤̣illim miñy yaḥmoom:

    و (در) سایه‌ای از دود‌های متراکم و سیاه.

  44. 44

    لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ

    Laa baaridiñw walaa kareem,

    نه خنک باشد و نه آرام بخش.

  45. 45

    إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ

    ʹInnahum kaanoo q̣abla ẓaalika mutrafeen,

    بی‌گمان آن‌ها پیش از این (در دنیا) ناز پرورده (و مترف) بودند.

  46. 46

    وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ

    Wa-kaanoo yuṣirroona ʻalal ḥins̤il ʻaz̤̣eem!

    و برگناه بزرگِ (شرک) اصرار می‌ورزیدند.

  47. 47

    وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

    Wa-kaanu yaq̣ooloona, ʹaʹiẓaa mitnaa wa-kunnaa turaabañw waʻiz̤̣aaman ʹaʹinnaa lamabʻoos̤oon,

    و می‌گفتند: «آیا هنگامی‌که مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا باز هم ما بر انگیخته می‌شویم؟!

  48. 48

    أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ

    ʹA-waʹaabaaaʹunal ʹawwaloon?

    آیا پدران نخستین ما (نیز بر انگیخته می‌شوند)؟!».

  49. 49

    قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْـَٔاخِرِينَ

    Q̣ul ʹinnal ʹawwaleena wal-ʹaakhireen,

    (ای پیامبر) بگو: «بی‌گمان گذشتگان و آیندگان،

  50. 50

    لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

    Lamajmooʻoona ʹilaa meeq̣aati Yawmim maʻloom.

    (همگی) در موعد روزی معین گرد آورده می‌شوند».

  51. 51

    ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ

    S̤umma ʹinnakum ʹayyuhaḍ ḍaaalloonal mukaẓẓiboon!

    سپس شما ای گمراهان تکذیب کننده!

  52. 52

    لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ

    Laʹaakiloona miñ Shajarim miñ Zaq̣q̣oom.

    قطعاً از درخت زقوم خواهید خورد،

  53. 53

    فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ

    Famaaliʹoona minhal buṭoon,―

    پس شکم‌های (خود) را از آن پر می‌کنید،

  54. 54

    فَشَـٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ

    Fashaariboona ʻalayhi minal Ḥameem:

    آنگاه بر آن از آب جوشان می‌نوشید،

  55. 55

    فَشَـٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ

    Fashaariboona shurbal heem.

    پس مانند شتران (مبتلا به بیماری عطش) از آن (آب جوشان) می‌نوشید.

  56. 56

    هَـٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ

    Haaẓaa nuzuluhum Yawmad Deen!

    این پذیرایی آن‌ها در روز قیامت است.

  57. 57

    نَحْنُ خَلَقْنَـٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ

    Naḥnu khalaq̣naakum falawlaa tuṣaddiq̣oon?

    ما شما را آفریدیم، پس چرا (دو باره زنده شدن‌را) تصدیق نمی‌کنید؟!

  58. 58

    أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ

    ʹAfaraʹaytum maa tumnoon?

    آیا نطفه‌ای را که (در رحم همسران‌تان) می‌ریزید، دیده‌اید؟!

  59. 59

    ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَـٰلِقُونَ

    ʹAʹañtum takhluq̣oonahooo ʹam Naḥnul Khaaliq̣oon?

    آیا شما او را می‌آفرینید یا ما آفریدگاریم؟!

  60. 60

    نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

    Naḥnu q̣addarnaa baynakumul Mawta wa-maa Naḥnu bimasbooq̣een

    ما در میان شما مرگ را مقدر کردیم و ما ناتوان (از آن) نیستیم.

  61. 61

    عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَـٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ

    ʻAlaaa ʹan nubaddila ʹAms̤aalakum wa-nuñshiʹakum fee maa laa- taʻlamoon.

    که همانند شما را جای‌گزین کنیم، و شما را به صورتی که آن را نمی‌دانید باز آفرینیم.

  62. 62

    وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ

    Wa-laq̣ad ʻalimtumun nashʹatal ʹoolaa falawlaa taẓakkaroon?

    و یقیناً شما آفرینش نخستین را دانسته‌اید، پس چرا متذکر نمی‌شوید؟!

  63. 63

    أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ

    ʹAfaraʹaytum maa taḥrus̤oon?

    آیا چیزی را که می‌کارید، دیده‌اید؟!

  64. 64

    ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ

    ʹAʹañtum tazraʻoonahooo ʹam Naḥnuz zaariʻoon?

    آیا شما آن را می‌رویانید، یا ما می‌رویانیم؟!

  65. 65

    لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَـٰهُ حُطَـٰمًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ

    Law nashaaaʹu lajaʻal-naahu ḥuṭaamañ faz̤̣altum tafakkahoon:

    اگر بخواهیم آن را به کاه درهم کوبیده مبدل می‌کنیم که تعجب کنید.

  66. 66

    إِنَّا لَمُغْرَمُونَ

    ʹInnaa lamug̣ramoon:

    (بگوئید:) براستی ما زیان کرده‌ایم،

  67. 67

    بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ

    Bal naḥnu maḥroomoon.

    بلکه ما بکلی (از محصول) محروم شده‌ایم.

  68. 68

    أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ

    ʹAfaraʹaytumul maaa ʹallaẓee tashraboon?

    آیا آبی را که می‌نوشید، دیده‌اید؟!

  69. 69

    ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ

    ʹAʹañtum ʹañzaltumoohu minal muzni ʹam Naḥnul muñziloon?

    آیا شما آن را از ابر نازل کرده‌اید یا ما نازل می‌کنیم؟!

  70. 70

    لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَـٰهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ

    Law nashaaaʹu jaʻalnaahu ʹujaajañ falawlaa tashkuroon?

    اگر بخواهیم آن را تلخ (و شور) قرار می‌دهیم، پس چرا شکر نمی‌کنید؟!

  71. 71

    أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ

    ʹAfaraʹaytumun naaral latee tooroon?

    آیا آتشی را که می‌افروزید، دیده‌اید؟!

  72. 72

    ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ

    ʹAʹañtum ʹañshaʹtum shajaratahaaa ʹam Naḥnul muñshiʹoon?

    آیا شما درخت آن را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟!

  73. 73

    نَحْنُ جَعَلْنَـٰهَا تَذْكِرَةً وَمَتَـٰعًا لِّلْمُقْوِينَ

    Naḥnu jaʻalnaahaa taẓkiratañw wamataaʻal lilmuq̣ween.

    ما آن (= آتش) را (مایۀ) یادآوری و وسیلۀ زندگی برای مسافران قرار دادیم.

  74. 74

    فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ

    Fasabbiḥ bismi Rabbikal ʻAz̤̣eem!

    پس (ای پیامبر) به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی (و او را به پاکی یا دکن).

  75. 75

    ۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ

    Falaaa ʹuq̣simu bimawaaq̣iʻin Nujoom,―

    پس سوگند به جایگاه ستارگان.

  76. 76

    وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ

    Wa-ʹinnahoo laq̣asamul law taʻlamoona ʻaz̤̣eem,―

    و اگر بدانید این سوگندی بزرگ است.

  77. 77

    إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌ كَرِيمٌ

    ʹInnahoo la-Q̣urʹaanuñ Kareem,

    همانا این (کتاب) قرآنی کریم (و گرامی قدر) است.

  78. 78

    فِى كِتَـٰبٍ مَّكْنُونٍ

    Fee Kitaabim maknoon,―

    در کتاب پوشیده (= لوح محفوظ) است.

  79. 79

    لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ

    Laa- yamassuhooo ʹillal muṭahharoon:

    که جز پاکان (= فرشتگان) به آن دست نمی‌زنند.

  80. 80

    تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

    Tañzeelum mir Rabbil ʻAalameen.

    از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

  81. 81

    أَفَبِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ

    ʹAfabihaaẓal Ḥadees̤i ʹañtum mudhinoon?

    آیا شما نسبت به این کلام (الهی = قرآن کریم) انکار کننده‌اید؟! (و از پیروی آن سستی می‌کنید).

  82. 82

    وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ

    Wa-tajʻaloona rizq̣akum ʹannakum tukaẓẓiboon?

    و (به جای شکر) روزی خود، (رازق) را تکذیب می‌کنید؟!

  83. 83

    فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ

    Falawlaa ʹiẓaa balag̣atil ḥulq̣oom,―

    پس چرا هنگامی‌که (جان) به گلوگاه می‌رسد.

  84. 84

    وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ

    Wa-ʹañtum ḥeenaʹiẓiñ tañz̤̣uroon,―

    و شما در این هنگام نگاه می‌کنید.

  85. 85

    وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَـٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ

    Wa-Naḥnu ʹaq̣rabu ʹilayhi miñkum wa-laakil laa tubṣiroon,―

    و ما از شما به او نزدیک‌تر هستیم، ولی شما نمی‌بینید.

  86. 86

    فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ

    Falawlaaa ʹiñ kuñtum g̣ayra madeeneen,―

    پس اگر (در برابر اعمال‌تان) جزا داده نمی‌شوید.

  87. 87

    تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ

    Tarjiʻoonahaaa ʹiñ kuñtum ṣaadiq̣een?

    اگر راست می‌گویید آن (روح) را باز گردانید!

  88. 88

    فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ

    Faʹammaaa ʹiñ kaana minal Muq̣arrabeen,―

    پس اما اگر (آن شخص) از مقربان باشد.

  89. 89

    فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ

    Fa-Rawḥuñw Wa-Rayḥaanuñw Wa-Jannatu Naʻeem.

    پس (در) آسایش و ریحان و باغ (بهشت) پر نعمت است.

  90. 90

    وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ

    Wa-ʹammaaa ʹiñ kaana min ʹAṣḥaabil yameen.―

    و اما اگر از اصحاب دست راست (سعادتمند) باشد.

  91. 91

    فَسَلَـٰمٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ

    Fa-Salaamul laka min Aṣḥaabil yameen.

    پس (به او گفته می‌شود:) سلام بر تو باد، (که) از اصحاب دست راست (هستی)

  92. 92

    وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ

    Wa-ʹammaaa ʹiñ kaana minal Mukaẓẓibeenaḍ ḍaaalleen,

    و اما اگر از تکذیب کنندگان گمراه (یاران دست چپ) باشد.

  93. 93

    فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ

    Fanuzulum min ḥameem,―

    پس با آب جوشان (دوزخ از او) پذیرایی می‌شود.

  94. 94

    وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ

    Wa-taṣliyatu Jaḥeem.

    و به (آتش) جهنم در آورده (و سوزانده) شود.

  95. 95

    إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ

    ʹInna haaẓaa lahuwa Ḥaq̣q̣ul Yaq̣een.

    بی‌گمان این (خبر) حق یقین است.

  96. 96

    فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ

    Fasabbiḥ bismi Rabbikal ʻAz̤̣eem.

    پس (ای پیامبر) به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی (و او را به پاکی یادکن).